RestNest ontstond een klein halfjaar geleden, toen studenten Ties Cornelissen en Thomas Huijbregts samen met vier medestudenten een onderneming moesten starten voor hun opleiding, om te oefenen. De groep kwam al snel met het bedrijf Rest For More, waarmee ze producten willen ontwikkelen die de slaapkwaliteit van jongeren en studenten bevordert.

Ties en Thomas merkten dat veel studenten in hun omgeving last hebben van het gebrek aan goede slaap en dat telefoongebruik daar een grote rol in speelt. “We hebben toen gebrainstormd hoe dat het beste aan te pakken”, aldus Thomas. “En zo zijn we uiteindelijk op de RestNest gekomen.”

Slimme wekker
Al snel volgde onderzoeken bij doelgroepen om te kijken of er überhaupt vraag was naar een nieuw product en welke functies daarbij belangrijk waren, zoals draadloos opladen en bereikbaar blijven. Het uiteindelijke product: een slimme wekker met een opbergvak voor je telefoon waarin deze draadloos oplaadt. Inclusief lamp met verschillende standen, bluetooth, een radiofunctie en dimbare cijfers.

“Ook kun je een kapje op de bovenkant plaatsen om je telefoon af te schermen. Daardoor heb je een fysieke en visuele barrière met je telefoon, waardoor je minder snel de neiging hebt om deze te pakken en weer te gaan scrollen”, licht Ties toe.

Extra handeling
Je telefoon dus dichtbij, maar toch uit het zicht. Dat raadden slaapexperts en -specialisten de studenten ook aan, zo bleek uit gehouden interviews. “Het niet zien van je telefoon is eigenlijk al voldoende om hem niet te willen pakken. Dat komt doordat je een extra handeling moet verrichten voordat je kan gaan scrollen”, aldus Thomas.

“En die ene extra handeling bij ons product - het moeten openen van de RestNest voordat je je telefoon kunt pakken en gaat scrollen - is net hetgeen wat je bewust maakt van het feit dat je op je telefoon wil. Normaal is dat een onbewuste gewoonte, maar dankzij ons product ben je er juist mee bezig.”

Volgens de twee studenten zorgen alle meldingen van bijvoorbeeld social media en de blootstelling aan blauw licht bij het gebruik van een telefoon in de avond ook voor een actief brein, omdat het de aanmaak van melatonine remt. “En dat op een moment waarop het eigenlijk tot rust zou moeten komen.”

Studeren met hulp
Ook tijdens het studeren werkt de RestNest, weet Ties. Een kennis van het team gebruikt het apparaat namelijk ook wanneer hij de boeken in duikt. “Hij merkte dat hij tijdens het leren steeds zijn telefoon pakte en afgeleid raakte. Nu legt hij hem bewust weg in de RestNest. Dat helpt om langer gefocust te blijven.” Dat past volgens de twee precies bij het oorspronkelijke doel: niet zomaar een gadget maken, maar een hulpmiddel creëren dat rust en concentratie bevordert.

Zelf gebruiken Ties en Thomas de wekker ook, en inmiddels is de eerste voorraad van RestNest bijna uitverkocht. Daarna volgt een tweede batch, maar daar blijft het niet bij. Want hoewel het bedrijf in eerste instantie opgezet werd vanuit een studieopdracht, gaan alle zes studenten er graag mee door. “Ook om uiteindelijk meerdere producten op de markt te brengen. Daar zijn al wel ideeën voor, maar we kunnen er nog niet te veel over delen."

Wouter studeert Commerciële Economie bij Avans en volgde vorig collegejaar de minor Ondernemerschap bij Fontys. Daar ontwikkelde hij FreshPaws, wat hij sindsdien doorontwikkeld heeft tot zijn eigen onderneming.

Wouter, hoe lang heb je dit bedrijf al en wat houdt het precies in?
“FreshPaws bestaat eigenlijk pas sinds afgelopen oktober officieel en is een hondenpootreiniger met een twee-in-een-functie. Je kunt er namelijk een hondenpoot mee borstelen en hem tegelijkertijd effectief reinigen met water. Het product zelf kun je ook makkelijk mee nemen en reinigen.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Ik startte februari vorig jaar met de minor Ondernemerschap bij Fontys. Daar moesten mijn groepje en ik direct een keuze maken wat betreft de doelgroep waarvoor we aan de slag wilden gaan. Thuis hebben we twee labradoodles, dus iets op de markt brengen voor hondeneigenaren leek me erg leuk. Dat idee heb ik gepitcht en is uiteindelijk uitgegroeid tot FreshPaws.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“We zijn direct begonnen met het afnemen van interviews onder hondeneigenaren. Daar kwam heel sterk naar voren dat veel mensen geen effectief middel hebben voor het reinigen van hondenpoten, buiten de gewone handdoek die men thuis heeft liggen. Al snel kwamen we tot de conclusie dat er maar één product op de Nederlandse markt is dat hondenpoten reinigt, maar dat eigenlijk niet voor iedere poot geschikt is. Toen dachten wij: dat kunnen we veel beter. En zo gezegd, zo gedaan.

Of ja, we zijn daarna snel gestart met het maken van een prototype. Mijn groepsgenoten wilden niet door met het project, maar ik wel. Na veel testen en feedback ontwikkelde ik nog een tweede en uiteindelijke derde versie. Dat product heb ik bij honden van verschillende formaten uitgeprobeerd, en met succes. FreshPaws kan op iedere hondenpoot gebruikt worden.”

Hoe combineer je de onderneming met school?
“Nu staat de onderneming op een iets lager pitje. Dat komt omdat ik nu ook volop in mijn afstudeerfase zit en daarin ook stage moet lopen. Maar zodra ik afgestudeerd ben, pak ik het weer volop op. Dan combineer ik het met werken in loondienst, zodat ik zeker de eerste paar maanden een vast inkomen heb. Zodra FreshPaws genoeg gegroeid is kan ik daar meer tijd in steken.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Heel goed. Ik heb een mooie website die vanaf september live gaat, het officiële product ligt er en ik heb al een aantal samenwerkingen achter mijn naam mogen schrijven. Daarnaast ben ik al bezig met het uitbreiden van FreshPaws. Denk daarbij aan een droogdoek, hondenshampoo, iets om teken te verwijderen en parfum die voor honden geschikt is.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat ik meer doorzettingsvermogen heb dan ik voorheen dacht. Ik vind alles op het begin leuk en piek dan in mijn energie, maar hoe langer het duurt hoe meer dat afzwakt. Zodra ik een obstakel tegenkom laat ik dingen vaak links liggen, maar tijdens mijn ondernemerschap heb ik echt geleerd dat als je iets leuk vindt, je je daarvoor in moet blijven zetten. Ik motiveer ook de mensen om me heen, wat mij ook steeds energie blijft geven.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Ik ben ontzettend blij met mijn eindproduct, maar de reis daarnaartoe was niet zo makkelijk. Het model dat ik eigenlijk in gedachten had kon ik zelf niet goed vormgeven, waardoor ik de ontwikkeling daarvan moest uitbesteden. Dat vond ik een dieptepunt, maar het zorgde er uiteindelijk wel voor dat ik nu veel blijer ben met het eindresultaat.

De samenwerkingen die ik in deze korte tijd al heb gesloten zijn een absoluut hoogtepunt. FreshPaws is volgens mij een product waarvan je je realiseert dat je het nodig hebt, zodra je het voorbij ziet komen. Daarom hebben we nu samenwerkingen op sociale media met een bereik van ruim 30.000 volgers. Ook heb ik een klantenbestand vanuit contacten binnen de minor Ondernemerschap, werken we samen met fokkers en staan we in contact met verschillende trimmers.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Als je iets leuk vindt om te doen, doe het dan ook gewoon. Onthoud daarbij dat het netwerk dat je hebt er ook is als dingen niet lukken. Ondernemen kun je namelijk niet in je eentje; je hebt ook mensen nodig die je motiveren. En durf uit je comfortzone te stappen. Vraag mensen om hun problemen, speel in op bepaalde behoeftes en gebruik hun gegevens alvast voor een eerste klantenbestand. Dan heb je de eerste stappen zo gemaakt.”

Wil jij ondernemen tijdens de studie of heb je hier vragen over? Fontys heeft een eigen Centrum voor Ondernemerschap. Meer informatie vind je hier.

We lopen allemaal wel eens rond met een vlek op onze kleding. Vaak ontstaan ze precies wanneer het juist niet uitkomt en is er op zo’n moment zelden een wasmachine in de buurt. Vijf derdejaars studenten van de opleiding Ondernemerschap & Retailmanagement bedachten daar iets op: Vlekkie de vlekverwijderaar. Compact, efficiënt en handig voor onderweg.

Ideale formule
Vlekkie is een doekje dat verpakt zit in een klein zakje, dat je makkelijk in je broekzak of (hand)tas kan stoppen. Het is voorzien van een vlekverwijderingsformule en gemaakt van alcohol, zeep en water. “We hebben ook spray en rollers getest, maar doekjes blijken toch het beste te werken”, zegt student Dennis. Aangevuld door studiegenoot Libi: “Het bleek nog niet zo gemakkelijk om de ideale formule te vinden. Er bestaan namelijk heel veel verschillende soorten vlekken en wij wilden iets maken dat overal voor werkt." 

Dat is gelukt. Met hulp van een Spaanse leverancier, die de studenten dankzij aandeelhouders en donateurs kon voorzien van een levering van 6.000 doekjes. Ze zijn per tien stuks verpakt in doosjes, die geïnteresseerden voor 6,95 euro kunnen kopen. Het bestelproces loopt nu nog via Instagram, maar wordt vanaf volgende week professioneler aangepakt zodra de bestelfunctie op de website van Vlekkie officieel live gaat. 

Voor iedereen
Het product is volgens Libi, Dennis, Fenne, Manon en Karlijn niet helemaal nieuw, maar op de Nederlandse markt is het nog amper te vinden. Concurrenten zijn er dus wel, maar heel dichtbij vind je ze niet. “En bovendien zijn zij een stuk duurder dan wij”, aldus Karlijn. “Bij ons betaal je 6,95 euro voor een doosje met tien doekjes. Dat is dus ongeveer 0,70 eurocent per vlek.”

In totaal zijn er nu zo’n 150 doosjes verkocht. Vooral aan vrienden en familie, maar de doelgroep is volgens Manon groot. “De geïnteresseerden zijn voornamelijk mensen die veel reizen en vaak onderweg zijn, maar ook mensen die naar festivals gaan of ouders met jongere kinderen passen binnen de doelgroep. Eigenlijk iedereen wel. En het werkt voor vrijwel iedere vlek.” 

Met daarbij wel de kanttekening dat Vlekkie als een ‘voorbehandeling’ moet worden gezien. Manon: “Minder hardnekkige vlekken, zoals kwarkvlekken, gaan er met Vlekkie meteen uit. Maar hardnekkige vlekken van bijvoorbeeld rode saus hebben wel een extra wasbeurtje nodig. Hoe dan ook hopen we dat we met Vlekkie de grote hoeveelheid aan kledingafval kunnen verminderen. Veel mensen gooien kleding weg omdat ze niet op tijd waren met het verwijderen van een vlek. Wij hopen dat met ons product te kunnen veranderen.”

Mocht je geen ervaring als supermarktmedewerker hebben: spiegelen is het naar voren halen en uitlijnen van producten in het schap zodat deze weer gevuld en geordend oogt. “Echt een rotklus”, weet HAN-student Toegepaste Psychologie Friso Jacobs. Hij werkt als teamleider in een supermarkt en ziet de frustratie iedere keer weer bij zijn personeel. “Je moet helemaal achter in een schap reiken, kunt je handen openhalen aan stellingen, producten vallen om én het kost veel tijd. Spiegelen is dus allesbehalve leuk.”

Die frustraties zette hem en Jip van der Ven, student Werktuigbouwkunde bij Avans, aan het denken. Samen volgden ze de minor Ondernemerschap bij Fontys, waarin ze uitgedaagd werden een concreet concept te ontwikkelen om als onderneming op te pakken. “We wilden niet de zoveelste dropshipper of webshop worden, dus wilden we een hulpmiddel ontwikkelen voor die supermarktmedewerker”, legt Friso uit.

Van selfiestick tot prototype
Dat hulpmiddel werd nogal creatief in elkaar gezet door Jip. Hij dook thuis zijn schuur in en plakte een draadstang op een uit elkaar gehaalde selfiestick. “Het zag er niet uit en lag niet lekker in de hand, maar het werkte wel.”

Met het prototype gereed belden de studenten tientallen supermarkten op voor onderzoek. Wat bleek: in iedere supermarkt was spiegelen een terugkerend pijnpunt. “Dus hebben we ons prototype in verschillende filialen mogen testen. Iedereen was daar zeer tevreden over.”

Eerste op de markt
Een nieuw en geüpgraded ontwerp volgde. “Je pakt het erbij om de producten op lastige plekken makkelijker naar voren te schuiven, en met het verstelbare kopstukje kunnen dat zelfs meerdere producten tegelijk zijn. Gemiddeld levert werken met de MirrorMate een tijdswinst op van 25 tot 35 procent per medewerker.”

Tijdens de ontwikkeling ondervonden Jip en Friso dat er nog geen vergelijkbaar product op de markt was. “Wel bestaan er vaste veersystemen die producten automatisch naar voren duwen, maar die kosten ongeveer 300 euro per meter”, licht Friso toe. “En zodra je je schapindeling verandert, moet je alles weer aanpassen.”

Daarom hebben de twee studenten hun uitvinding en model geregistreerd, vult Jip hem aan. “We hebben geen klassiek technisch patent, maar ons ontwerp is op deze manier wel juridisch beschermd. Een ander bedrijf kan er dus niet mee aan de haal.”

Van TikTok naar plezier
Om ervoor te zorgen dat straks geen enkele vakkenvuller een hekel heeft aan spiegelen, postten de studenten een video van de MirrorMate op TikTok. En met succes, want deze werd meer dan een miljoen keer bekeken. “Vakkenvullers deelden die video met hun managers, die op hun beurt weer doorklikten naar onze website.”

Zodoende hebben al meer dan vijftig supermarkten een pre-order geplaatst, variërend tussen de drie en tien stuks per aanvraag. “Ook mijn vrienden en collega’s vragen steeds wanneer de tool eindelijk komt”, lacht Friso.

Doelen
Toch moeten ze nog even geduld hebben. Beide studenten storten zich de komende tijd volop op de optimalisatie van het product, waarna ze in het najaar de Nederlandse markt op gaan. “We willen hiermee vooral het plezier in spiegelen voor vakkenvullers vergroten. Als dat lukt, hebben we ons doel bereikt. En als Nederland overtuigd is, kunnen we altijd nog uitbreiden naar de Benelux of verder.”

Nick studeert ICT bij Fontys en volgt de minor Ondernemerschap. Het ondernemen zit in zijn bloed, maar toch wist hij niet hoe hij moest beginnen. Inmiddels runt hij al een paar jaar zijn bedrijf NB Limited, waarin verschillende initiatieven zijn gebundeld.

Nick, hoe lang heb je dit bedrijf al en wat houdt het precies in?
“NB Limited bestaat sinds 2023. Het is een moederbedrijf waarin ik mijn verschillende ondernemingen onderbreng, maar ik zet het voornamelijk in als ‘software solutions company’. Dat betekent dat ik als software consultant bedrijven onder andere help met het oplossen van technische problemen, de beveiliging en het ontwerpen, ontwikkelen, implementeren en verbeteren van digitale processen.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Ik onderneem al sinds 2017. Dat is met de paplepel ingegoten, want mijn vader doet het ook. Ik wilde vooral mijn eigen geld verdienen, en in de eerste jaren heb ik verschillende apps ontworpen. Ik had echter nooit een bedrijf om deze in onder te brengen. Dat is een van de redenen dat ik NB Limited ben gestart. De andere reden is een samenwerking met een groot Amerikaans bedrijf dat werkzaam is op NASDAQ, een van de bekendste beurzen ter wereld. Dat bedrijf was mijn eerste echte klant.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik kwam het bedrijf tegen op social media, volgens mij Discord of TikTok. Zij verkochten destijds exclusieve lidmaatschappen om hun producten te gebruiken. Dat wilde ik zo graag, maar ik had daar natuurlijk geen geld voor. Toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en gewoon contact met ze opgenomen. Met het voorstel: ‘Ik maak een app voor jullie of iets anders wat jullie nodig hebben, in ruil voor een gratis lidmaatschap’. Daar gingen ze mee akkoord, en later werd ik ingehuurd voor nog meer werk. Nu, vijf jaar later, werk ik nog steeds voor ze.”

Hoe combineer je de onderneming met school?
“Ik heb mijn opleiding uitgekozen op mijn ondernemerschap. Ik wilde een instelling waar ‘applied science’ de hoofdmoot was, dus geen examens maar vooral projecten. Daarnaast is mijn agenda mijn heilige graal. Daarin staat voor iedere dag een to do-lijst, met twee of drie taken die ik die dag écht moet uitvoeren. Mijn opleiding heeft daarbij de prioriteit, dus als ik moet werken aan een project, of binnenkort een deadline heb, staan deze dingen bovenaan. Ik hanteer de volgorde opleiding, werk, kennis.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik hou ervan. Ik bepaal mijn eigen werktijden, geniet van wat ik doe en ik doe enorm veel ervaring op. Ik ben nog zo jong en kan de komende jaren alleen maar meer leren om zeker op professioneel gebied steeds beter te worden. Misschien had ik wel gehoopt of zelfs verwacht dat mijn bedrijf een stuk groter zou zijn dan dat het nu is, maar soms gaat niet alles zoals je zelf wil. Ik denk maar zo: ook daar word je uiteindelijk slimmer en beter van.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat zijn er twee. Beide geleerd van mijn vader. De eerste is: stop nooit met wat je doet. Want als je niet stopt, kun je nooit verliezen. Dat is de filosofie die ik iedere dag hanteer. De andere: door vragen komt men in Rome. Oftewel, wees niet bang om vragen te stellen of om mensen berichten te sturen. Er is altijd een weg. Zo heb ik dus mijn grootste klant ooit binnen geharkt.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Ik ben naar Amerika geweest om die NASDAQ-klant te bezoeken, dat was wel ontzettend gaaf. Laatst zijn ze gefuseerd, maar ze hebben mij toch aangehouden als consultant. Dat is een beloning voor je werk. Ook heb ik een klant in mijn vaderland Bulgarije, dat vond ik ook heel bijzonder.”

“Een dieptepunt vind ik moeilijker, omdat ik niet per se weet of ik die wel een heb. Ik heb wel ooit een app gemaakt genaamd WaveMe, waarin mensen in sociale settings of op campussen bijvoorbeeld digitaal naar elkaar konden zwaaien. Deed je dat allebei, dan kreeg je elkaars social media om verder te connecten. Een idee dat door velen enorm gewaardeerd werd, maar helaas kreeg ik die app niet van de grond in verband met flinke marketingkosten. Maar goed, ook daar heb ik weer lessen uit getrokken die ik anders nooit geleerd had.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Ondernemen is niet voor iedereen weggelegd, en kan soms ook een harde wereld zijn. Dat heb ik gezien bij mijn vader. Maar als je echt iets voor jezelf op wilt bouwen, zul je je daar volop voor in moeten zetten. Ik denk dat je als ondernemer ook wel een soort ego nodig hebt, zodat je altijd met voldoende zelfvertrouwen een ruimte binnenstapt. Dan weten de mensen meteen dat je het meent.”

Wil jij ondernemen tijdens de studie of heb je hier vragen over? Fontys heeft een eigen Centrum voor Ondernemerschap. Meer informatie vind je hier.

Het product is ontwikkeld door studenten Kiënna Kooiman, Bram de Haas, Finnan Nevelsteen, Sem Linssen en Jelmer van Eijk. Kiënna, de enige vrouw uit de groep, vertelt welke gedachtes er aan de productontwikkeling voorafgingen. “Voor onze minor kregen we de opdracht om zelf een doelgroep te kiezen. We zijn gaan kijken naar actuele onderwerpen die ons aanspraken en kwamen toen uit bij vrouwonveiligheid in het donker.”

Het is een thema dat Kiënna persoonlijk raakt. Zelf voelt ze zich namelijk ook vaak onveilig op de fiets, vooral in het donker.  “Dan ben ik wel vaak extra alert op wie er allemaal om me heen zijn”, vertelt ze. “Maar meestal neem ik verschillende voorzorgsmaatregelen door samen met iemand te fietsen of mijn locatie te delen, zodat er altijd wel iemand is die weet waar ik ben.”

Brandalarm
Straks, als het product helemaal af is, kan Alampje daar ook bij helpen. Het is een afneembaar fietslampje dat eruitziet als elk ander fietslampje. Maar wat deze variant anders maakt, is dat er een pinnetje aan de achterkant zit. Als je dat eruit trekt, gaat er een alarmsignaal van zo’n 130 decibel af – vergelijkbaar met een brandalarm in huis - en verandert het lampje in een paars knipperend licht. "Daarvan hopen we dat het straks bekend komt te staan als een licht dat schijnt als iemand zich in een onveilige situatie bevindt.” 

Moord op Lisa
Het mes snijdt daarbij aan twee kanten, legt Kiënna uit. Enerzijds moet het alarmsignaal er namelijk voor zorgen dat omstanders in de buurt gewaarschuwd worden. Anderzijds zal het ook de dader afschrikken. “We hebben onderzoek gedaan naar andere alarmsystemen en daaruit blijkt dat mensen afschrikken van een afgaand alarm, zoals een autoalarm. Wij hopen dat met Alampje ook te bereiken.” 

Bij het ontwikkelen van het product hield de groep de moord op de 17-jarige Lisa uit Abcoude in het achterhoofd. Toen zij van de weg af werd gereden door een man, belde ze 112. En hoewel de tiener een centralist aan de lijn kreeg, kwam hulp toch te laat. Kiënna: “Wij wilden daarom iets doen zodat omstanders die dicht bij de plaats delict zijn zo snel mogelijk te hulp kunnen schieten.”

Toekomstplannen
De minor loopt bijna ten einde en daarmee is het concept van het Alampje klaar. Maar het definitieve product laat nog even op zich wachten. “Na onze minor willen we er graag mee verder. We zijn nu op zoek naar investeerders en een producent, in de hoop Alampje in de toekomst zelf op de markt te kunnen brengen en te kunnen verkopen. Via een eigen website of misschien zelfs in verschillende winkels. Dat moeten we nog zien.”

Jasper en Pim studeren beiden Commerciële Economie bij Fontys en volgen de minor Ondernemerschap. Ze kennen elkaar al acht jaar, en hoewel ze eerst niets van elkaar moesten hebben, doen ze nu álles samen. Waaronder het runnen van hun full service marketingbureau Studio JAPI.

Jasper en Pim, hoe lang hebben jullie dit bedrijf al en wat houdt het precies in?
Jasper: “We zijn zo’n acht maanden geleden gestart en binnen ons marketingbureau bieden we een full servicepakket aan. Met onder andere social media management, contentplanning, schrijven van teksten, maken van visuals, bedenken van onderwerpen, het neerzetten van online advertenties of de complete branding voor bedrijven. Daarnaast werken we samen met webdevelopers en fotografen, zodat je ook je website bij ons kan laten bouwen.”

Hoe kwamen jullie op het idee om een eigen onderneming te starten?
Pim: “We hebben een eerdere opleiding samen gevolgd, startten tegelijkertijd bij Fontys, werkten bij dezelfde sportschool én liepen bij hetzelfde bedrijf stage. Tijdens die stage kwamen we erachter dat werken voor een baas niet per se onze voorkeur had, dus zijn we voor onszelf begonnen.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
Pim: “We realiseerden ons dat we het heel leuk vonden om mensen naar een droom te helpen, maar dat wilden we liever vanuit een eigen zaak doen. Die hebben we tijdens onze stage opgestart. Simpelweg door een plan op te stellen, samen te zitten en vooral te onderzoeken of we dezelfde visie deelden. Dat bleek zo goed overeen te komen, dat we ons in hebben geschreven bij de Kamer van Koophandel en meteen wat dingen uitzetten. Daarna stroomden de eerste klanten al snel binnen.”

Jasper: “We hebben namelijk best een groot netwerk van ondernemers vanuit de sportschool waar we werken. Daar zijn we begonnen met het creëren van een draagvlak voor ons bedrijf en hebben we gekeken of er behoefte is aan wat wij aanbieden. Binnen de eerste paar weken hadden we al meerdere klanten die allemaal offertes aan wilden vragen en met ons wilden werken. Inmiddels is ons netwerk en klantenbestand nog meer gegroeid en gaan we er volop mee door.”

Hoe combineren jullie de onderneming met school?
Pim: “We hebben weken waarin het erg druk is, maar ook weken waarin het weer heel rustig kan zijn.  Nu is het even aanpoten, zeker in een maand als januari waarin een grote groep nieuwe klanten start. Maar ik heb wel het idee dat ik in het afgelopen jaar ondernemerschap meer heb geleerd dan tijdens mijn eigen studie. We volgen nu ook de minor Ondernemerschap bij Fontys, dus die sluit goed aan bij onze werkzaamheden.”

Jasper: “Toevallig zijn we twee weken geleden ook toegelaten tot de studentenondernemersregeling binnen Fontys. Dat betekent dat onze opleiding ook iets coulanter is met bijvoorbeeld deadlines in periodes waarin we ook druk zijn met onze onderneming.” Tekst gaat verder onder de foto's.

Hoe bevalt het ondernemen jullie?
Pim: “Het bevalt heel goed, ik vind het heerlijk. Ondernemen voelt voor mij als een stukje vrijheid. Natuurlijk werken we ook nog voor een baas in de sportschool, maar in onze eigen onderneming kunnen we zelf de koers bepalen. Jasper en ik willen ook dezelfde richting op gaan, dus het is heel fijn dat we ook daarin op één lijn liggen.”

Wat is de belangrijkste les die jullie hebben geleerd tijdens het ondernemerschap?
Jasper: “Gebruik je netwerk. Als jonge ondernemer heb je minder ervaring dan anderen, dus durf jezelf ook kwetsbaar op te stellen tegenover medeondernemers. Stel al je vragen, en is ondernemen je ambitie? Begin er dan vooral mee.”

Pim: “Luister vooral niét naar de meningen van iedereen om je heen. Natuurlijk wil men je advies geven waar je van kunt leren, maar je leert juist meer door dingen zelf te doen en fouten te maken. Dat heb ik zelf ook zo ervaren. Ga dus gewoon lekker aan de slag.”

Hebben jullie hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
Pim: “We hebben een potentiële klant gehad waarmee we minimaal een derde van onze jaaromzet hadden kunnen halen, maar dat ging niet door. Dat was wel het grootste dieptepunt.”

Jasper: “Maar we hebben wel gevraagd waarom ze uiteindelijk niet akkoord gingen. Daar hebben we van geleerd en die lessen passen we sindsdien toe in al onze nieuwe offertes en bij potentiële klanten. Dat brengt me meteen bij een van mijn hoogtepunten: het feit dat we klanten hebben mogen verwelkomen middels mond-tot-mondreclame van huidige klanten. Dat is een enorm compliment. En het feit dat we onze vriendinnen een keer mee uit eten hebben genomen op kosten van de zaak. Dat was niet alleen leuk, maar ook de bevestiging dat we echt goed op weg zijn.”

Pim: “Het klinkt wellicht cliché, maar ik vind iedere klant die we krijgen een hoogtepunt. Dat zorgt iedere keer weer voor een euforisch gevoel.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
Jasper: “Heb duidelijk voor jezelf welke richting je op wil, en onderzoek of er behoefte is aan je dienst of product. Want als die er niet is, kun je het ook niet creëren.”

Pim: “Hoe eerder je begint, hoe meer ruimte er is voor speling en het leren op het gebied van ondernemen. En schakel een marketingbureau in om de branding voor je nieuwe bedrijf te doen.”

Wil jij ondernemen tijdens de studie of heb je hier vragen over? Fontys heeft een eigen Centrum voor Ondernemerschap. Meer informatie vind je hier.

De tour, inmiddels voor de vijfde keer georganiseerd, is een initiatief van het Centrum voor Ondernemerschap. Maar liefst negen ondernemers, waaronder twee oud-Fontysstudenten, zijn daar woensdag bij aanwezig om klaar te staan voor de nieuwe generatie. Want, zo vertelt host Jan-Willem van den Akker: “Ondernemerschap is een kwestie van bloeden en leren. En dat leren doen we vandaag door degenen te spreken die al een onderneming hebben neergezet.”

Een van hen is Mike Simon, een van de drijvende krachten achter Simon Sport. Hij groeide met zijn tennis-, padel- en pickleballimperium uit tot een van de grootste namen in de Nederlandse sportsector. Hoe? “Ik maakte vooral van mijn passie mijn werk.”

Vallen en opstaan
Simon neemt de studenten mee in zijn verhaal, zijn plaats in het familiebedrijf en hoe Simon Sport het padel in Nederland op de kaart heeft gezet. Hij waarschuwt ze ook voor een belangrijke les. “Of het nu positief of negatief is, er gebeurt iedere dag wel wat. Ondernemen is topsport, en ook al sta je met 2-0 achter, je moet iedere dag weer doorzetten.” Dat beaamt ook Van den Akker: “Het meeste leer je als je een keer flink op je bek gaat.”

Maar waar de studenten ook veel van leren, zijn de rondetafelgesprekken. Zo zit student Owen aan tafel bij een ondernemer die touwen verkoopt en zich daarmee in een hele andere tak van ondernemen bevindt. “Ik ben daar helemaal niet in thuis, maar het is wel heel leuk om te horen hoe hij zich in die markt geprofileerd heeft. Ik leer hier ook over hoe je met klanten omgaat. Iets waar ik zelf niet veel ervaring mee heb, maar waar ik nu al wel het een en ander over weet.”

Gouden fouten
Student Milad maakt deel uit van de groep die oud-minorstudent Arjan Ardts voor zijn rekening neemt. Arjan studeerde eerder af met zijn onderneming Pataad, waarin hij aardappels teelt en verwerkt tot friet. “Heel interessant om met hem te kunnen sparren”, aldus de minorstudent.

Hij vindt de persoonlijke sessie van vandaag erg waardevol. Dat ligt vooral aan het feit dat hij nu alles kan vragen over fouten die de ondernemer ooit gemaakt heeft. “Ik wil leren van de fouten van anderen. Niet alleen omdat ik daar slimmer van word, maar ook zodat ik diezelfde fouten zelf niet meer hoef te maken”, grapt hij. 

Van begin tot eind
Oud-Fontysstudent Willem Louwers, het brein achter Louers Vodka, is vandaag ook van de partij. “Studenten in mijn groep hebben allemaal een heel ander soort onderneming dan ik, maar ik denk dat ze het wel ontzettend leuk vinden om te horen dat ik mijn bedrijf juist tijdens deze minor ben gestart. Iets waar zij nu dus mee beginnen, kan uitgroeien tot een bedrijf waar je fulltime in werkt.”

Vriendendienstje begon ooit als een redelijk simpel concept, dat Jasper en zijn maatje Lauran tijdens hun studie bedachten. Dat gebeurde in 2021, toen Lauran de wens uitsprak graag te willen ondernemen. Het idee in welke branche hij dat wilde doen, ontstond echter pas na een feestje toen de twee jongens geen zin hadden om op te ruimen. “Konden wij hier niet iets voor regelen?”, blikt Jasper terug. “Met die gedachte zijn we begonnen.”

Schoonmaken was niet hun passie, maar ze waren (en zijn) allebei wel heel erg handig. Die gave wilden ze combineren met een ander aspect. “Tijdens de coronaperiode gingen mensen steeds verder van elkaar af staan. Wij bedachten daarom om klusjes te gaan doen bij vooral oudere mensen. Daarmee sloegen we twee vliegen in één klap: helpen met klussen en inspelen op het sociale stukje, zodat mensen zich minder eenzaam voelen.” 

Freelancers
Jasper en Lauran deden die klusjes in eerste instantie allemaal zelf, maar omdat de vraag flink toenam, schakelen ze nu ook regelmatig freelancers in. Die komen, net als Jasper en Lauran, voor een vast tarief van 29,50 euro per uur allemaal langs voor welk klusje dan ook. Schilderen, kasten in elkaar zetten of in de tuin werken: alles kan, alles mag. “We zijn dit jaar begonnen met zelfstandigen, eerst met wat vrienden van ons, maar inmiddels werken er ook heel veel mensen die we nog niet kenden. Daaronder vallen ook drie gepensioneerden die nog lekker bezig willen zijn.” 

Van die 29,50 euro houden de zelfstandigen zo’n 20 euro over, de rest gaat naar Vriendendienstje. Pabostudent Stan vindt het een mooi concept en werkt er dan ook graag aan mee. “Ik klus sinds een jaartje zo’n vier tot zes uur per week voor Vriendendienstje”, zegt hij. “Het is voor mij echt een studentenbaantje, maar wel eentje met een mooi doel. Klussen vind ik leuk om te doen, maar het sociale stukje vind ik nog veel interessanter. Ik doe dit echt omdat ik het gezellig vind.”

En dat is ook precies de bedoeling, legt Jasper uit. In beginsel gaat het namelijk om de sociale connectie tussen de klusser en klant. Voor elke klus die geboekt wordt, krijgt de klant er een gratis half uurtje bij voor het maken van een praatje. “We merken dat onze vaste klanten ons graag langs laten komen zonder dat ze klusjes hebben. Soms lunchen we ook met hen voor we beginnen aan onze werkzaamheden. Of we laten een hond uit of spelen een spelletje. Daar kunnen ze ons ook voor ‘boeken’.” 

Marktplaats
Vriendendienstje is vooralsnog alleen beschikbaar voor mensen in Tilburg en omgeving, maar de droom is om ooit uit te kunnen bereiden, al staat dat nu nog niet op de planning. “Het zou mooi zijn om uiteindelijk heel Brabant van klusjes te kunnen voorzien. Of dat het een begrip wordt in heel Nederland. De Marktplaats of Vinted voor klusjes; dat zou wel echt gaaf zijn.”

Tot die tijd gaan Jasper en Lauran gewoon verder met waar ze goed in zijn: klussen. Ze kunnen er hun vaste lasten van betalen, meer heel veel meer nog niet. “Ik freelance af en toe via het platform YoungOnes. Dan werk ik gewoon acht uur met verstand op nul in een magazijn. Ik zou het liefst al mijn tijd investeren in Vriendendienstje, maar als ik een extraatje nodig heb, is dit nog even nodig. Hopelijk verandert dat snel. We hoeven niet rijk te worden met ons concept, maar willen er wel onze volledige boterham mee kunnen verdienen.”

Bas studeert Automotive bij Fontys en volgt de minor Ondernemerschap. Tijdens een overbrugging van zijn studie maakte hij kennis met een metaalbedrijf. Dat beviel hem zo goed dat hij ook thuis aan de slag ging. Nu ontwikkelt hij binnen Lobbes Metaalwerk & Engineering allerlei producten van metalen, voor zowel particulieren als bedrijven.

Bas, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Ik sta sinds vorig jaar maart officieel ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Met Lobbes Metaalwerk & Engineering maak ik maatwerk metaalwerk voor bedrijven en particulieren van bijvoorbeeld staal, rvs en aluminium. Zoals bloembakken voor hoveniers, overkappingen voor buitenkeukens, deuren en trapleuningen.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Daar ben ik een beetje ingegroeid. Voordat ik Automotive studeerde volgde ik een andere studie, maar daar was ik niet op mijn plek. Toen ik daarmee stopte had ik wat tijd te overbruggen voordat ik bij Fontys aan de slag ging. Dat heb ik gedaan door een half jaar bij een metaalbedrijf in de buurt te gaan werken. Mensen uit mijn directe omgeving vroegen al snel of ik ook iets voor hen kon maken, waarna ik een eigen lasapparaat heb gekocht en thuis in de schuur ben begonnen. Dat is uiteindelijk  uitgegroeid tot mijn eigen bedrijf in een loods.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik heb in het begin bijna geen reclame hoeven maken, de aanvragen kwamen vanzelf. Dat lag wellicht aan de bloembakken die ik maakte voor onze eigen voortuin. Mensen zagen de bloembakken staan en vroegen aan mijn ouders waar ze deze gekocht hadden omdat zij deze ook wilden. Zo kwamen er ook steeds meer opdrachten bij. Een aantal deelde ik op Instagram, waardoor het nog harder ging. Toen heb ik besloten om mijn werk door te zetten en een eigen onderneming op te richten.

Dat ging na een paar maanden zo goed dat onze schuur uiteindelijk te klein werd en ik op zoek moest naar een andere ruimte. Die heb ik gevonden in een loods waar ik een aantal vierkante meters huur en waar ik, als ik dat wil, steeds verder uit kan breiden door daar ruimte bij te huren. Nu heb ik naast dat lasapparaat ook een zaagmachine, kolomboren, een lastafel en plasmasnijders. Alles wat ik nodig heb om mijn producten te realiseren." [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Dat is soms best moeilijk, maar eigenlijk komt het vooral neer op veel uren maken. Overdag voor mijn opleiding, in de avonden en in het weekend voor mijn bedrijf. Nu, tijdens de minor, is het gelukkig wat rustiger met school waardoor ik veel tijd en energie in mijn werk kan stoppen. Uiteindelijk komt het neer op strak plannen om alles in goede banen te laten lopen. Zo maak ik iedere zondag een planning voor de komende week. Dan kijk ik wanneer ik naar school moet en vul ik de overige uren met mijn werk. Wanneer het echt druk is sla ik school wel eens over. Dat is jammer, maar werk is soms wel echt belangrijker. Daarnaast houd ik iedere week één avond vrij waarop ik sport met vrienden. Ook dat is belangrijk voor me.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik zie mijn werk echt als mijn hobby, zo leuk vind ik het. Ik haal ook heel veel energie uit positieve reacties van mijn klanten. Daar doe ik het echt voor. En ja het is druk, maar ik ben niet vies van werken. Natuurlijk komt er soms stress bij kijken. Tijdens drukke periodes of grote opdrachten vanuit mijn opleiding. Maar dat hoort erbij en weegt niet op tegen al het goede wat ik eruit haal. Hoe ik met die stress omga? Vooral veel opschrijven. Zo vergeet ik niets, houd ik overzicht en blijft niet alles in mijn hoofd hangen. Natuurlijk gaan er wel eens dingen mis, maar alles komt altijd ook weer goed.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je echt in jezelf moet blijven geloven. Ik heb in februari een rustige periode gehad waarin ik twijfelde of dat ooit nog bij zou trekken. Maar na flink wat doorzettingsvermogen en hier en daar wat koude acquisitie is het drukker dan ooit. Daarom moet je altijd blijven geloven in wat je doet.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Ik heb ooit een grote opdracht gehad die redelijk mis ging doordat er iets in de uiteindelijke afwerking niet klopte. Dat ik dat bedrijf moest teleurstellen vond ik enorm lastig. Uiteindelijk heb ik de fout op kunnen lossen, maar ik had het liever niet meegemaakt. Eén van mijn hoogtepunten daarentegen is het maken van een grote eettafel van massief beton, iets wat een klant wilde maar eigenlijk nergens gerealiseerd kreeg. Uiteindelijk hadden we zestien man nodig om de tafel, inclusief stalen poten, op locatie neer te zetten. Wat ook een hoogtepunt is, is dat ik binnenkort mijn bedrijf uit ga breiden met een extra medewerker. Een mooie stap.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Of het nu mee of tegen zit, blijf altijd klantgericht en houd je klanten op de hoogte van eventuele vorderingen. Het gaat erom dat zij tevreden zijn en blijven. Houd daarnaast ook overzicht, want er is niets zo onprofessioneel als afspraken vergeten of deadlines stellen die niet haalbaar zijn.”

De 27-jarige Willem Louwers, die in 2019 afstudeerde aan de opleiding Technische Bedrijfskunde bij Fontys, is daar het levende voorbeeld van. Hij startte zeven jaar geleden tijdens de minor Ondernemerschap zijn bedrijf LOUERS Vodka op en overstijgt inmiddels al zijn eigen verwachtingen.

Vorige week stond hij met zijn al meermaals bekroonde ultra-premium wodka, die bekendstaat om zijn moderne flesdesign, op een luxe jacht in Monaco. Met mensen op de gastenlijst als Jeff Bezos, Leonardo DiCaprio, Sofia Vergara en Naomi Campbell. “En verder liepen er nog heel veel andere bekende mensen rond”, vertelt Willem, zich nog steeds niet helemaal beseffend wat hem is overkomen.

Ruilhandel
Een paar maanden geleden trok hij de stoute schoenen aan door de organisatie van het betreffende evenement te mailen. Hij kreeg in eerste instantie als reactie dat hij voor 50.000 tot 100.000 euro kon sponsoren, maar dat was niet zijn insteek en bovendien helemaal niet haalbaar. LOUERS Vodka was immers nog helemaal niet zo lang op de markt.

En dus vroeg Willem om een barter deal, een afspraak waarbij diensten of producten worden geruild zonder dat daar geld bij komt kijken. Of in dit geval: wodkaflessen aanleveren in ruil voor aanwezigheid en promotie. “Daar werd positief op gereageerd. Veel mensen verkijken zich op wat het stellen van een simpele, brutale vraag allemaal teweeg kan brengen. Soms moet je niet te lang nadenken en dingen gewoon doen.”

Mooie mijlpaal
Willem was samen met een collega aanwezig bij het evenement, op slechts een paar meter afstand van de steenrijke Amazon-baas Jeff Bezos. “Hij heeft zes van onze LOUERS Vodka-flessen besteld voor zichzelf en zijn gasten. Dat vond ik op dat moment heel lastig te beseffen, en anderhalve week later geloof ik het eigenlijk nog steeds niet helemaal. Het is heel onwerkelijk. Een geweldige mijlpaal.”

Of hij zichzelf op korte termijn nog kan overtreffen, weet hij niet. Maar de plannen zijn er. Willem hoopt deze zomer verschillende activaties in het zuiden van Europa te doen en blijft ondertussen lekker doorverkopen in de 35 landen waar LOUERS Vodka verkrijgbaar is. 

“De focus ligt de komende tijd op de wat meer toeristische plekken, met als afzetmarkt het hoogste segment op het gebied van nachtclubs, strandclubs en hotels. Maar we verkopen ook aan retailers, slijterijen en groothandels. Op ‘normale’ restaurants richten we ons niet, daar zijn we met een retailprijs van 90 tot 100 euro per fles te duur voor.”

Beautyproducten zijn niet nieuw, dat weet iedereen. Maar een groot deel van alle beautyproducten die nu op de markt verkrijgbaar zijn, zit volgens de studenten vol met giftige ingrediënten die het lichaam eerder schaden dan herstellen. En dat is nou precies niet de bedoeling.

Gat in de markt
“Na veel onderzoek in de cosmeticabranche, inclusief de grote merken, kwamen we erachter dat mensen soms honderden euro’s betalen voor een flesje waar giftige stoffen in zitten. We zagen een gat in de markt en zijn daarin gesprongen door producten te maken die natuurlijke ingrediënten bevatten. Producten die echt werken”, aldus het trio. “Bij ons bedrijf SG Cosmetics & Honeybomb geloven we in schoonheid die verzorgt, niet schaadt.”

De heren bieden hun producten op verschillende manieren aan. Enerzijds maken ze hun eigen cosmetica die ze via een door henzelf ingerichte website verkopen. Anderzijds bieden ze een totaalpakket aan voor schoonheidssalons, influencers en bedrijven die – aldus de studenten - écht iets willen veranderen. 

“We fabriceren niet alleen, we creëren samen. We bieden pakketten aan voor bedrijven en influencers die hun eigen merk op willen richten. Zo’n 99 procent van deze groep loopt momenteel namelijk inkomsten mis door geen eigen merk op te bouwen, maar producten van al bestaande merken aan te prijzen. Terwijl die andere partij groeit, houden ze zelf maar een klein deel van de winst.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Van a tot z
Bij het concept dat de studenten hebben bedacht, werkt dat anders. Ze maken niet alleen alle producten, ze bouwen het complete merk op. Van a tot z. “Onze klanten hoeven alleen de definitieve keuzes te maken. En ze mogen zelf kiezen welke producten ze willen. De keuze is op dat gebied reuze. We hebben producten voor mannen én vrouwen, voor mensen met diabetes, die veel sporten of voor mensen met darmproblemen. Maar we maken ook producten waarmee onze klanten op een veilige manier gewicht kunnen verliezen.”

Met alle kennis die de heren in de afgelopen jaren hebben opgedaan, kunnen ze nu zelf veilige en goedwerkende producten realiseren. Die worden gemaakt in fabrieken in allerlei verschillende landen, zoals Libanon, Bulgarije en China. “Wij sturen ons wensenlijstje met alle ingrediënten, zij maken het. We hebben oogserums, haarolies, anti agin-serums, glas skin serums, maar ook pre-workouts. Alles wordt getest op micro-organismes en PH-waarde.”

Grote ambities
Het runnen van het bedrijf is een fulltime job voor Silviyan, Ahmo en Georgi, die ze uitvoeren vanuit een eigen kantoortje dat gevestigd zit op de Fontys-locatie in Venlo. Hun grote droom is om ooit naar een grotere stad zoals Rotterdam te kunnen verhuizen. Want daar zit volgens hen het échte werk. 

“Maar we willen het liefst ook buiten Nederland opereren. Dubai, de Golfstaten, Australië, Amerika, Engeland. De ambities zijn groot. Ons doel is om over drie jaar minimaal 120.000 producten te verkopen. En natuurlijk hopen we daar geld mee te kunnen verdienen, maar we doen het ook echt om mensen te helpen.”

Bij de Pitch Battles proberen studenten van zowel het mbo als van het hbo een lokale jury te overtuigen van een door hun bedacht concept. De opleiding Ondernemerschap & Retail Management was goed vertegenwoordigd met meerdere studentengroepjes, waarvan er uiteindelijk drie met een geldprijs vandoor gingen.

HockeyMate
De eerste prijs ging naar de zes studenten van HockeyMate: zij bedachten een hockeystick die meegroeit met kinderen. Daan van der Steijn vertelt hoe ze daarbij kwamen. “Een teamlid kwam in eerste instantie met het idee om een verlengbaar tennisracket te maken, maar dat bleek praktisch onmogelijk. We zijn daarom verder gaan kijken naar andere sporten en kwamen zo bij hockey terecht.”

Grappige aan dit verhaal is, vertelt Daan, dat niemand van hun groepje ooit heeft gehockeyd. “Tot een half jaar geleden wist niemand van ons iets van hockey af, maar inmiddels kun je ons bijna experts noemen.” Dat laatste hebben ze te danken aan de vele onderzoeken en gesprekken die ze in de afgelopen maanden hebben gedaan en gevoerd. 

“We kregen uit meerdere hoeken te horen dat er inderdaad een behoefte is aan een meegroeiende hockeystick, omdat ouders van kinderen nu elk jaar opnieuw een dure stick moeten kopen. Met een verlengbare variant bespaar je niet alleen kosten, het is ook nog eens erg duurzaam.”

Over technische details kan Daan nog niet veel kwijt omdat er momenteel een patentaanvraag loopt. “We willen hier echt heel serieus mee doorpakken”, zegt de student. “We hebben van verschillende ondernemers en experts te horen gekregen dat als we dit goed weten aan te pakken, we met HockeyMate niet alleen de Nederlandse maar uiteindelijk ook de buitenlandse markt kunnen veroveren. Dat zou echt heel gaaf zijn.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Foldiware
Na de eerste prijs volgt de tweede prijs, die bestaat uit een bedrag van honderd euro en naar de zes studenten van Foldiware is gegaan. Zij creëerden een inklapbakere beker voor on the go-gebruikers. “We ergerden ons aan het feit dat je tegenwoordig overal een plastic beker van minimaal tien cent moet kopen bij de koffieautomaat”, vertelt student Bas Burhenne. “Daar wilden we een duurzaam alternatief voor verzinnen.” 

Het resultaat van die gedachte is de Foldiware, een beker die gemakkelijk overal mee naartoe genomen kan worden omdat je ‘m volledig kan inklappen. “Inklapbare bekers zijn niet uniek, die bestaan al, maar wij hebben onderzoek gedaan naar waar mensen bij die bestaande bekers tegenaan lopen. Blijkbaar missen ze nog een volledig lekvrije variant. Daar hebben wij op in gespeeld door een beker met een lekvrije draaisluiting te maken.”

De eerste driehonderd stuks zijn al besteld en gaan binnenkort de zakelijke markt op. “We hopen ze bij verschillende Jumbo-vestigingen te kunnen verkopen en gaan ze ook op de open dag van Fontys en marktdagen in Den Bosch en Eindhoven Strijp S aan de man brengen. Als het aanslaat, willen we de komende jaren doorpakken door het product op een volledig duurzame manier te produceren.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Easypaint
De derde en laatste prijs van de Pitch Battles, een cheque van 75 euro, ging naar de bedenkers van Easypaint. Zij kwamen met een verfkwast die een verfblikopener en vervangbare kwasten bevat. Want waarom bestond er eigenlijk nog geen kwast met een opener? Die vraag stelde één van de Easypaint-bedenkers toen hij zijn studentenkamer wilde verven maar geen verfblikopener bij de hand had.

“Wij zijn verdergegaan met dat idee door een kwast met kliksysteem te maken. Die is aan de achterkant voorzien van een opener en wordt geleverd met vier koppen in verschillende soorten en maten”, legt student Dominic uit.

Het groepje is momenteel bezig met handgemaakte versies van het concept en hoopt de kwast binnenkort via franchisevestigingen van Praxis, maar ook bij verfspeciaalzaken, te kunnen verkopen. “Mensen kunnen de kwast al pre-orderen, maar hij is nog niet leverbaar. We hopen in maart live te gaan.” Als alles lekker begint te lopen, willen de studenten over op een 3D geprinte versie van de kwast. “Dan hopen we een bedrijf te vinden dat ons daarbij kan helpen.”

Diego studeerde Automotive Engineering bij Fontys en volgde de minor Ondernemerschap. Tijdens zijn studie begon hij met zijn eerste onderneming, die hem uiteindelijk bracht waar hij nu is. Onder de vlag van XYZ Dynamics zorgt hij voor de verduurzaming van verschillende machines op vliegvelden en verlengt hij de levensduur van bestaande apparaten.

Diego, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“XYZ Dynamics bestaat sinds 2019, dus we zijn nu een goede vijf jaar onderweg. Met XYZ Dynamics zoeken we voor klanten op luchthavens de juiste oplossingen om afhandelingen als trappen en trekkers te elektrificeren. Ons streven daarbij is dat we altijd vijftig procent goedkoper zijn dan nieuwe aankopen, en daar houden we ons altijd aan.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Acht jaar geleden startte ik mijn eerste bedrijf met een oud schoolgenootje van de basisschool, die ik al sinds groep twee ken. Samen zetten we een autogarage op met het doel om te leren ondernemen, om zelf te werken en of ons dat beviel. Van het een kwam het ander, en nu zijn we eigenaar van het bedrijf XYZ Dynamics, waarmee we verschillende vliegvelden in Europa van onze producten voorzien.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Vanuit die autogarage zijn we in de off-road wereld terecht gekomen, waarbij wij voertuigen ombouwden voor mensen die op reis wilden. Tijdens die werkzaamheden studeerde ik nog en maakte ik deel uit van het raceteam van de TU/e. Daar was ik veel bezig met de elektrificatie van het voertuig. Uiteindelijk heb ik met de teammanager van de raceteam en mijn oude klasgenoot besloten om een nieuwe ontwikkeling te starten voor elektrisch aangedreven aanhangers.

Dat plan viel echter heel snel in duigen, omdat niemand meer dan 5000 euro wil betalen voor een aanhanger. Maar we bleven niet bij de pakken neer zitten en stortten ons daarna op de zakelijke markt. Om bijvoorbeeld de dieselbussen van postbezorgers te kunnen hybridiseren. Dat deden we met bussen van PostNL en Louwman. Dat ging super, maar ook daar liepen we weer tegen een domper aan. Volgens de RDW is en blijft zo’n bus altijd een dieselvoertuig, ook als je deze hybride weet te maken.

Hoewel dat plan dus ook in duigen viel wilden we nog steeds niet opgeven. We wisten dat we konden elektrificeren en hybridiseren, dus moest er ook een markt voor zijn. Die hebben we uiteindelijk gevonden in de vliegwereld, waarin we trappen en vliegtuigtrekkers ombouwen zodat deze slimmer en duurzamer ingezet kunnen worden.

Hoe combineerde je jouw ondernemingen met school?
“Tijdens de start werkte mijn compagnon overdag en ik in de avonden. Zo kon ik mijn opleiding en werk goed combineren. Tijdens mijn afstuderen heb ik heel eerlijk gezegd wel wat minder uur in mijn verslag gestoken dan nodig was. Dat zorgde uiteindelijk ook voor vertraging, omdat mijn eindproduct niet goed genoeg was. Gelukkig motiveerden mijn ouders me om mijn opleiding wel af te maken, zodat ik sowieso een papiertje zou hebben en aan de bak kon." [Tekst gaat verder onder de foto's.]

"Toch is het, als ik erop terugkijk, een van de meest stressvolle tijden in mijn leven geweest. Je hebt een plan, gaat ermee aan de slag en bent dan ook nog eens aan het afstuderen. Dat is zwaar, maar uiteindelijk ook goed gekomen. Zo goed dat XYZ zelfs al twintig afstuderende stagiairs vanuit Automotive in het bedrijf heeft gehad en sommigen nu nog steeds bij ons werken. Toch mooi om te zien hoe zich dat ontwikkeld heeft.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ze zeggen weleens, je hebt zeven goede en zeven slechte jaren. Wij zijn begonnen met die slechte jaren. Vooral tijdens de coronapandemie kostte het runnen van een eigen bedrijf ons veel kruim. We hadden als startende ondernemer weinig opdrachten, vliegtuigen vlogen minder en er was geen geld om aan onszelf iets uit te keren. Toch zagen we dat ons product echt potentie had. Zeker na die gehele coronaperiode kwamen de opdrachten volop binnen. Vliegtuigmaatschappijen waren juist op zoek naar groenere en duurzamere alternatieven voor hun werkwijzen, waardoor wij wisten dat we tóch de goede niche hadden gekozen.

Wellicht hebben we nog twee ‘slechte’ jaren te gaan, maar ik ben er van overtuigd dat het alleen maar beter kan gaan. Ook in die mindere jaren genoot ik nog steeds van het ondernemen. Dat doe ik nu ook nog iedere dag. Daarnaast is deze branche fantastisch om in te werken, want we komen op plekken, op luchthavens waar je anders nooit komt.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Alle ondernemers kennen tegenslagen, maar je moet blijven geloven in jezelf, in je product of dienst en in dat het je gaat lukken. Mijn belangrijkste les is dan ook: er is altijd weer een morgen. Een nieuwe dag om met frisse moed en motivatie aan het werk te gaan.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Dat de hybridisatie van de bussen niet goedgekeurd werd, is het grootste dieptepunt geweest in mijn ondernemersreis. Maar gelukkig sta ik liever stil bij de hoogtepunten. Zoals onze pitch bij Rabobank tijdens Money Meets Ideas, een soort Dragon’s Den waar we investeerders wisten te overtuigen van onze droom en dus ook investeringen binnenkregen. En de eerste keer dat we onze machine verkocht hadden en zagen rijden op een luchthaven. Dat was fantastisch.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Ook al is je plan nog niet volledig uitgewerkt, schrijf jezelf in bij de Kamer van Koophandel en begin. De rest volgt vanzelf. Vergeet ook nooit om te blijven geloven. Niet alleen in je idee, maar ook in jezelf.”

Floris studeerde Communicatie aan Avans en volgde de minor Ondernemerschap bij Fontys. Hij is initiator van het bedrijf Ambachtbezorgd, wat hij zelf beschrijft als een soort Thuisbezorgd voor producten van ambachtslieden. Daarnaast is Floris eigenaar van World of WOW, waarmee hij content creators, in de volksmond influencers genoemd, een platform biedt waar zij de connectie kunnen maken met hun meest betrokken fans, kwalitatieve content langer houdbaar kunnen maken en inzichten kunnen krijgen in specifieke data.

Floris, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“World of WOW bestaat nu twee jaar. In een notendop verlengen wij de relevante content zoals commerciële samenwerkingen tussen content creators en merken op sociale media, waardoor we een verbindingsslag slaan tussen de influencer en zijn of haar meest betrokken fans. Door middel van World of WOW heeft de influencer en het bedrijf waarmee samengewerkt wordt ook nog eens beter inzicht in data, waardoor toekomstige campagnes steeds beter afgestemd kunnen worden.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Dat startte allemaal tijdens de coronaperiode in mijn laatste jaar op Avans met het bedrijf Ambachtbezorgd. Samen met Hidde en Niels, mijn compagnons, zag ik dat ambachtslieden enorm veel problemen hadden met e-commerce en online marketing, geen website hadden en producten niet thuis konden laten bezorgen. Dat heb ik samen met mijn twee beste vrienden middels een software- en bezorgservice opgelost.

Na onze studies zijn we fulltime gaan ondernemen met Ambachtbezorgd. We wilden groter denken dan lokaal en bedachten daarom een manier om ambachtspakketten landelijk te distribueren via content creators – destijds noemden we hen influencers. Deze stap bracht ons in aanraking met de uitdagingen van de wereld van social media. Gezien de vele mogelijkheden in deze snelgroeiende sector besloten we World of WOW op te richten.

Ons team werd versterkt door Laurens Jan Blok, voormalig CEO van het gerenommeerde modebedrijf Van Gils. Hierdoor ontstond een waardevolle combinatie van jong ondernemerschap, enthousiasme en ervaring. Het concept Ambachtbezorgd kwam uiteindelijk bij een concurrent uit Breda terecht en wordt daar nu voortgezet in een vernieuwd concept. Wij zijn hierin als adviseurs betrokken, maar niet meer fulltime actief."

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“We deden onderzoek naar de distributiemogelijkheden voor Ambachtbezorgd. Maar hoe meer content creators we spraken om de ambachtspakketten te promoten, hoe vaker we merkten hoe interessant de hele wereld daaromheen is. Ieder merk wil namelijk samenwerken met deze creators. Niet alleen op het gebied van kleding of beautyproducten. Er zijn zelfs influencers op het gebied van koikarpers. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er.

Wat we in ons onderzoek merkten was dat al deze creators dagelijks enorm veel vragen krijgen. Van volgers die een kortingscode willen of zich afvragen hoe zij een product moeten gebruiken, tot aan bedrijven die een mogelijke samenwerking tot stand willen brengen. Vroeger stelden we als gebruiker die vragen aan het winkelpersoneel in de winkel, maar nu stellen we deze vragen aan de creator, gezien hij of zij de producten of diensten promoot. 

Het probleem daarbij is dat creators nooit alle vragen kunnen beantwoorden die zij krijgen. Zij werken samen met een merk, die een x-bedrag betaalt voor een bepaalde campagne. Toen we daar verder indoken zagen we dat de houdbaarheid van content heel kort is. Zo is een story op Instagram maar 24 uur geldig en bepalen algoritmes welke post of video op jouw tijdlijn verschijnt. Wij wilden content langer relevant maken, omdat daar volgens ons veel commerciële potentie verloren gaat.  Dat kan middels World of WOW." [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe combineerde je jouw ondernemingen met school?
“Heel eerlijk gezegd was ik nooit van het schoolse. Ik heb vaak op het punt gestaan om te stoppen met mijn studie omdat ik juist wilde ondernemen en dingen in de praktijk wilde ontwikkelen. Ik wilde creëren met leuke, ambitieuze mensen om me heen.

Gelukkig kwam ik in mijn laatste jaar terecht bij de minor Ondernemerschap, waar ik kon werken aan mijn eigen bedrijf en deze door kon ontwikkelen. Daar putte ik nieuwe energie uit, ook om mijn opleiding af te maken. Een tijdje geleden heb ik zelfs een gastcollege mogen geven aan de huidige lichting minorstudenten. Erg leuk om te doen!”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Onwijs goed. We zijn onlangs live gegaan met ‘fase 2'. Hiermee bezig zijn is echt mijn passie, die ik ook nog eens mag delen met mijn beste vrienden en inmiddels goede businesspartners. Ik zie mijn ondernemingsreis dan ook als een prachtig avontuur.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Ik vind het persoonlijk fantastisch om veel verschillende dingen tegelijkertijd te doen en me volop in het ondernemen te storten. Dat brengt als valkuil met zich mee dat ik het soms lastig vind om me op één ding te focussen. Gelukkig heb ik een goed team om me heen met de juiste mensen, die samen met mij openstaan voor feedback en dingen willen leren, zodat we ons alleen maar meer kunnen ontwikkelen. Dat sterke team is misschien wel het belangrijkst.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Ik ben vrij perfectionistisch en wilde in het begin alles goed doen, waardoor ik doorsloeg in het werken en uren maken. Daar heb ik ook wel een les uit geleerd, dat het juist goed is om af en toe uit de ‘werkbubbel’ te stappen. Je raakt ook geïnspireerd wanneer je een avondje bier drinkt met je maten bijvoorbeeld. Wel ben ik van mening dat je iedere dag uitdagingen hebt als ondernemer. Zo zei mijn vader ooit: ‘ondernemen is een race zonder finish’.  Gelukkig geniet ik van het oplossen van deze uitdagingen.

Er zijn ook veel hoogtepunten. Zoals de eerste investering die we voor ons bedrijf realiseerden en de officiële toevoeging van Frank Lammers aan ons team. Ook hebben we een paar maanden geleden ons eerste live event in Amsterdam georganiseerd waar creators, merken en managementbureaus in groten getale op af kwamen. 

Ook wordt WOW gebruikt door top creators zoals Giel de Winter van StukTV, Robbie van de Graaf van De Bankzitters en meer grote Nederlandse namen. Met ons product worden het komende jaar miljoenen volgers in Nederland bereikt. Dat is iets om écht trots op te zijn."

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Mijn advies is: kijk naar jezelf en naar jouw eigen kwaliteiten. Waar ben je goed in en waarin niet? Zoek de juiste mensen om je heen die jou sterker maken en waarmee je dezelfde passie deelt. Daarnaast moet je nooit vergeten dat alles mogelijk is. Ik leef mijn ondernemersleven middels het motto Dream, Dare, Do. Droom groots, durf dingen op te zetten en ga ervoor.”

Ben je (oud-)student en actief als developer? En ben je op zoek naar een leuke uitdaging? Neem dan gerust contact op met Floris via LinkedIn.

Isa studeert Commerciële Economie bij Fontys, heeft een eigen beautysalon en is daarnaast eigenaresse van het bedrijf Strengthen, waarmee zij samen met een goede vriendin vrouwen wil voorzien van sportkleding van hoogwaardige kwaliteit.

Isa, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“In oktober vierden we ons tweejarig jubileum, dus we timmeren al eventjes als jonge ondernemers aan de weg. Met Strengthen willen we ervoor zorgen dat echt iedereen zich mooi en zelfverzekerd kan voelen in sportkleding, zonder meteen zo’n zestig à zeventig euro te moeten betalen voor een enkele legging.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Ik ging vaak fitnessen, samen met de vriendin waarmee ik nu dit bedrijf heb opgezet. Toen we een nieuwe sportlegging wilden bestellen, zagen we bij de bekende merken dat die leggings allemaal erg duur waren. Daar kwamen nog 12,50 euro verzendkosten bij, importkosten, oftewel: een ‘gewone’ sportlegging was bijna niet te betalen. Meiden om ons heen kampten met precies hetzelfde probleem, waarna we besloten om het probleem zelf op proberen te lossen. Zo werd Strengthen geboren.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Als wij hier last van hebben, dan de rest van Nederland wellicht ook, dachten we. Maar voordat we ons idee uiteindelijk op de markt konden brengen, waren we alweer een jaar verder. We begonnen in 2021 met het benaderen van leveranciers, het ontwerpen van onze eigen producten en het testen van verschillende stoffen. De eerste twee passets die we binnen kregen, waren ontzettend lelijk. De derde was een stuk beter en leek ons uiteindelijke product te worden.

Toen we het besluit hadden gemaakt om deze verder te ontwikkelen, wilden we een aanbetaling doen naar onze producent en leverancier. Dat lukte echter niet, waardoor de productie stillag en we geen contact meer kregen. Dat is achteraf gezien iets goeds geweest, want daardoor hebben we nog zeven maanden gezocht naar alternatieven. Nu hebben we – in onze ogen – de perfecte leggings en verkopen we die sinds twee jaar.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“In mijn tweede jaar heb ik stage gelopen binnen mijn eigen bedrijf, wat een ontzettend leuke ervaring was. Nu, in mijn laatste jaar, heb ik ervoor gekozen om juist stage te lopen bij een ander bedrijf. Dat doe ik veertig uur per week bij een marketingbureau, waar ik mijn kennis op het gebied van marketing en communicatie alleen maar kan verbreden. De lessen die ik daar leer kan ik uiteindelijk ook implementeren in mijn eigen ondernemingen.

Ondernemingen ja, want naast Strengthen heb ik ook nog een beautysalon aan huis waar ik als zelfstandige werk. Daarnaast volleybal en fitness ik, dus ik sport iedere dag. Ik heb een druk leven, maar daar haal ik ook heel veel energie uit. Zolang ik dat gevoel ervaar, houd ik dit goed vol.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het ontzettend leuk. Dat ik zelf na kan denken over wat ik wil, volledig mijn eigen keuzes kan maken en zelf beslis waar ik mijn tijd en energie in steek bevalt me ontzettend goed. Zo moet ik op mijn stage op bepaalde tijden aanwezig zijn en heb ik me aan allerhande regels te houden, terwijl ik die binnen mijn onderneming zelf bepaal. Ook als ik ervoor kies om na twee uur werken heel even wat anders te doen, kan dat gewoon. Die vrijheid is een luxe.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Ik denk dat je vooral niet op moet geven. We hebben heel wat tegenslagen gehad waardoor mijn vriendin en ik ons geregeld afvroegen of we hier wel mee door moesten gaan. Maar nu, twee jaar later, groeien we nog steeds. Zowel met het bedrijf als op persoonlijk vlak. Dat komt omdat we altijd door zijn gegaan.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Die lelijke samples die we in het begin binnenkregen zijn zeker een van onze dieptepunten. Ook het feit dat we onze goedlopende collecties na een paar maanden ook bij grotere merken online zien staan maakt ons werk pittig. Net als het grote aantal nieuwe jonge ondernemers dat in onze branche start. Daar moeten we steeds tegenop zien te boksen.

Toch zorgt dat ook voor meer drijfkracht en motivatie, net als een aantal hoogtepunten. Zo hebben we onlangs ons eerste fysieke verkooppunt getekend, zijn we een paar weken geleden erkend als leerbedrijf, nemen we binnenkort onze eerste stagiaire aan en komt onze nieuwe collectie bijna op de markt.

Ook is Strengthen vaak te zien op tv, of op Instagram en TikTok doordat influencers ons merk dragen. Het leuke is dat we na zo’n verschijning ook meteen veel bestellingen binnenkrijgen van precies dezelfde outfits. Dat ons bedrijf zo storm zou lopen, had ik twee jaar geleden niet durven dromen.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Begin klein om te testen of jouw idee, product of dienst werkt. Je hoeft niet meteen de grootste in jouw branche te worden, maar je moet wel weten of er toekomst in jouw onderneming zit. Zorg daarom dat je een simpele, maar goed werkende website hebt en zorg voor een simpele voorraad. Dat kost je niet al te veel geld, waardoor je goed kunt onderzoeken hoe je in de markt ligt. Opschalen kan altijd nog.”

Martijn studeerde Eventmanagement bij Fontys en is daarnaast eigenaar van het bedrijf Dit is Dressing, waarmee hij de consumentenmarkt wil veroveren middels dressing en aioli.

Martijn, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Dit is Dressing is gestart in 2022, dus we zijn nu een goede twee jaar bezig. Samen met mijn moeder en een aantal werknemers verkoop ik dressing en aioli aan supermarkten en speciaalzaken. Twee sauzen die hun oorsprong vinden in het restaurant van mijn ouders, waar mijn vader deze eigenhandig ontwikkelde. En die we nu nog steeds zelf produceren in onze eigen fabriek.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“De dressing die we nu verkopen serveerden mijn ouders in hun eigen restaurant, Bistro de Heerlijckheid in Sleeuwijk. De aioli serveerden we bij een broodplankje. In de loop der jaren werd de dressing van mijn vader echt een begrip in de regio en kwamen mensen speciaal voor zijn dressing bij ons carpaccio eten. In 2015 is de lokale groenteboer naar ons toegekomen omdat hij de dressing graag in zijn winkel wilde verkopen. Toen hebben we besloten om onze sauzen op de markt te brengen, waardoor uiteindelijk Dit is Dressing ontstond.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Na de aanvraag van de boer hebben we flesjes en etiketten laten maken om zo de verkoop te realiseren. Al snel kwamen ook de lokale supermarkten en speciaalzaken langs en mochten we dertig nieuwe locaties bijschrijven. In 2022 heb ik samen met mijn moeder besloten om een aparte onderneming te starten om de productie en verkoop van onze dressing en aioli beter aan te pakken.

Dat betekende een nieuwe naam, nieuwe verpakking en vooral veel tijd steken in het bedrijf. Dat alles heeft mijn moeder aan mij overgedragen omdat zij het simpelweg te druk had met het restaurant, waardoor ik nu eindverantwoordelijke ben van Dit is Dressing. Nu, een goede twee jaar later, liggen we in ongeveer honderd supermarkten.”

Hoe combineerde je jouw onderneming met school?
“Ik heb de minor Ondernemerschap gevolgd bij Fontys. Daar heb ik veel onderzoek gedaan naar wat voor bedrijf we precies wilden zijn, waar de markt behoefte aan had en hoe we ons konden onderscheiden ten opzichte van onze concurrentie. Na de minor ben ik ook afgestudeerd binnen mijn bedrijf, wat ervoor zorgde dat ik anderhalf jaar aan Dit is Dressing kon werken en zo de onderneming en mijn opleiding goed kon combineren.

Dat is best bijzonder, want tussen mijn opleiding Eventmanagement en het runnen van dit bedrijf zaten niet veel raakvlakken. Het is zelfs een hele andere tak van sport. Toch leek het me wel heel handig om een papiertje op zak te hebben.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het ondernemen echt top. Alle dingen die ik bedenk of aanpas worden doorgevoerd, iets wat je binnen grote bedrijven soms mist. Ik kan alles wat ik wil tot uitvoering brengen en dat geeft me onwijs veel energie. Kijk bijvoorbeeld naar onze verpakking. Twee jaar geleden zijn we overgestapt naar een nieuwe ontwerp en stazakken, die je tot de laatste druppel kunt leegknijpen. Niet alleen fijn voor de consument, maar ook voor ons. Onze verpakking is namelijk gemaakt van recyclebaar materiaal en we kunnen twee keer zoveel vervoeren op een pallet dan wanneer het in glazen flessen zit. Een win-win situatie dus.

Daarnaast vind ik het onwijs leuk om het bedrijf telkens weer groter te maken. Dat geeft me veel energie, terwijl me het veel meer tijd kost dan een 9 tot 5 baan. Ik ben gebrand om van Dit is Dressing een groot succes te maken. We zijn wat dat betreft op de goede weg, maar we zijn er nog lang niet. Zo kunnen we nog vele supermarkten veroveren.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Er zijn ontzettend veel dingen belangrijk geweest voor me. Zo leerde ik tijdens de minor al dat je eerst onderzoek moet doen voordat je iets bepaalt, terwijl wij vooral werkten op gevoel. Maar juist het zoeken naar de juiste onderbouwing om je verhaal sterker te maken is onwijs belangrijk. Daarnaast leer ik iedere dag nieuwe dingen. Over het productieproces, het ontwikkelen van nieuwe producten, de wereld achter de supermarkt schappen en het overtuigen van consumenten. Al die lessen maken me iedere dag wat wijzer.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Toevallig hadden we een aantal weken geleden nog een dieptepunt. We mochten onze dressing testen bij de Dekamarkt, een supermarktketen met meer dan honderd winkels. Na de test zou de Dekamarkt bepalen of we daar in het schappenplan mochten of niet. Hoewel de actie goed ging en zowel consumenten als medewerkers zeer te spreken waren over ons product, ging de hele opname in de schappen niet door. Iets met gebrek aan ruimte, was de conclusie. Het is heel jammer dat zoiets dan niet lukt, terwijl je weet dat het niet aan je product ligt. Desalniettemin geeft zo’n tegenslag wel weer nieuwe motivatie om door te gaan en juist te blijven bikkelen.

Qua hoogtepunten denk ik meteen aan de eerste keer dat onze producten mee werden genomen in reclamefolders van supermarkten. En onze verkopen op beurzen zoals de Margriet Winterfair, de Huishoudbeurs en de Libelle Zomerweek. Daar verkopen we ruim 8000 verpakkingen in een week. Daar word je niet alleen blij van, maar je beseft ook dat onze producten echt potentie hebben. Nu moeten alleen de supermarkten zich dat nog realiseren.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Zorg dat hetgeen dat je wilt doen vernieuwend is en onderscheid je ten opzichte van je concurrentie. Heb je dat op orde? Ga dan vooral aan de slag. Hoe meer tijd je in je onderneming steekt, hoe groter de kans dat je slaagt. En slaag je niet? Dan ben je in ieder geval heel wat wijzer geworden.”

Bart studeert Technische Bedrijfskunde bij Fontys en is daarnaast eigenaar van het bedrijf LTech Consultancy, waarin hij bedrijven helpt met het werken met en implementeren van artificiële intelligentie (AI).

Bart, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Sinds vorig jaar juli. Ik had toen al wat opdrachtgevers en heb me toen ingeschreven als zelfstandig ondernemer in de consultancy. Daarbij focus ik me voornamelijk op AI en help ik bedrijven met hun AI-strategie en de implementatie daarvan. Ik bouw onder andere oplossingen, ontwikkel chatbots en zorg ervoor dat bedrijven de datagegevens van klanten op de juiste manier kunnen verwerken en automatiseren.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Ik heb gewerkt bij VDL en kwam daar in aanraking met programmeren, iets wat ik toen nog helemaal niet kon. Dat heb ik middels AI op weten te pakken en toen realiseerde ik me meteen dat AI iets groots is. Nadat ik daarmee ben gaan experimenteren, moesten er bij de BBB - de politieke partij waar ik actief bij betrokken ben - verschillende verkiezingsprogramma’s geanalyseerd worden. Ik dacht meteen: dat kan wellicht ook wel met AI. Zo ontwikkelde ik mijn eerste chatbot die in een paar seconden een programma van duizenden A4’tjes door kon spitten. Dat heb ik uitgebouwd, en hieruit is mijn onderneming ontstaan.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik zie de AI-implementatie bij BBB als een soort proef, een eerste keer. Omdat dit zo goed werkte, kwam daar ook veel media-aandacht bij kijken, waarna verschillende bedrijven contact met me zochten. Zij wilden namelijk allemaal wel iets met AI doen, maar hadden geen flauw idee wat. In hun zoektocht naar mensen die hier kennis en ervaring mee hadden, kwamen ze bij mij uit. Nu ben ik ruim een jaar bezig.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Dat gaat best goed. Ik heb naast mijn onderneming en mijn opleiding geen andere bijbaantjes, dus alle tijd die ik heb kan ik in mijn onderneming stoppen. Ik kan werken waar en wanneer ik wel en dat valt goed te combineren met school. Als ik bijvoorbeeld een uurtje niets te doen heb, werk ik mijn administratie bij, breid ik mijn netwerk uit, lees ik me verder in of werk ik aan een opdracht van een klant.

Ook heb ik de minor Ondernemerschap gevolgd, waarin ik tijdens mijn opleiding veel coaching kreeg en er goede vragen gesteld werden. Daardoor kon ik aan mijn onderneming werken en heb ik geleerd dat ik niet alleen maar snel vooruit moet willen gaan, maar af en toe een stapje terug moet doen om te reflecteren op mijn werk. Daar ben ik een betere ondernemer door geworden.

Wel weet ik dat ik dit jaar niet ga afstuderen binnen LTech Consultancy. Ik wil dit jaar juist stage lopen bij andere bedrijven zodat ik die ervaringen, kennis en expertise mee kan nemen naar mijn eigen bedrijf. Dat is in mijn optiek erg zinvol.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Zowel goed als slecht. Ik heb veel vrijheid en het gaat financieel goed, maar werken met AI klinkt makkelijker dan dat het is. Zo heb ik een tijdje zelf software gemaakt, maar dat kostte veel tijd, risico, stress en moeite. Als je dan van tevoren niet uitrekent hoeveel het opbrengt, ben je vaak dingen aan het doen die uiteindelijk niet rendabel zijn. Die afweging moet ik als ondernemer dus wel steeds blijven maken. Nu doe ik wellicht iets minder dan voorheen, maar levert het me wel voldoende op.

Wat ik ook fijn vind, is dat ik als consultant niet veel risico hoef te nemen. In mijn bedrijfstak heb ik geen product, voorraden of hoge opstartkosten waar ik rekening mee moet houden. Wel is het wat lastiger om steeds weer nieuwe klanten te binden, vooral in deze markt. Zo heeft elke onderneming zijn eigen uitdagingen. Binnen het ondernemen mis ik soms wel de sociale contacten met anderen. Wellicht dat ik later dus deels voor mezelf en deels voor een bedrijf wil werken, zodat ik beiden kan combineren. Maar eerst afstuderen.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je geld moet durven vragen. Ook al ben je jong of begin je net, vraag het tarief dat marktconform is. Doe je dat niet, dan verdien je niets en schiet je jezelf in de voet. Houd daarbij wel in je achterhoofd dat het bij sommige klanten wellicht beter is om krediet te verdienen, in plaats van een gefactureerd uurloon. Zo zijn er bepaalde mensen voor wie ik dingen voor ‘niks’ gedaan heb, omdat me dat uiteindelijk meer opleverde dan een eerste factuur ooit had kunnen doen.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Ik heb het werk wel eens onderschat. Zo heb ik het afgelopen jaar een heel groot project binnengesleept waar ik goed aan kon verdienen, alleen bleek mijn planning in de realiteit totaal niet tot zijn recht te komen. Als externe sta jij binnen een bedrijf namelijk niet op de eerste plek, terwijl datzelfde project dat wel doet in jouw eigen onderneming. Wegens ontwikkelingen en vakanties van mijn opdrachtgever leverde ik mijn project dus veel later af dan dat mijn bedoeling was, en daar had ik zelf vooral last van. Nu maak ik mijn tijdsplanningen dus ook heel anders dan eerst om die teleurstelling in de toekomst te voorkomen.

Toch zie ik dit grote project en de media-aandacht van mijn ontwikkelingen binnen de BBB als hoogtepunten in mijn nog korte carrière. Ik was toen degene die voor de eerste keer iets nieuws ontwikkelde, en dat blijft toch wel bijzonder. Daarnaast spijker ik elke week mijn eigen kennis over AI, AI-modellen en -technieken bij en blijf ik experimenteren en testen. Alleen op die manier snap ik echt wat er gaande is en kan ik mijn klanten blijvend juist adviseren terwijl ik zelf steeds meer leer.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Maak een Excelsheet zodat je weet wat een eigen onderneming je kost en wat je eraan verdient. Je kunt het werk onwijs leuk vinden, maar wellicht verdien je er minder mee dan wanneer je vakken vult. Dat hoeft niet erg te zijn, maar je moet daar wel rekening mee houden. Het belangrijkste is dat je leert, ervaring opdoet en geniet van het werk dat je doet.”

Wessel heeft de opleiding Commerciële Economie International Event Music and Entertainment Studies gevolgd in Tilburg. Tijdens zijn derde jaar volgde Wessel de minor Ondernemerschap bij Fontys, waar hij werkte aan zijn bedrijf Wes Media. Een paar weken geleden behaalde hij zijn diploma, waardoor hij zich nu volledig focust op zijn eigen onderneming en video’s maakt voor allerhande bedrijven.

Wessel, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Wes Media bestaat nu vijf jaar. Binnen Wes Media maak ik videoproducties, zorg ik voor videomarketing en fungeer ik voor klanten als marketingbureau. Daarin zijn neuromarketing en gedragspsychologie heel belangrijk. Ik maak dus niet alleen maar mooie video’s en vette shots, maar focus me ook echt op de boodschap die bedrijven over willen brengen en waar de kijker op zit te wachten. Zo halen we ruis weg, zodat de boodschap altijd goed ontvangen wordt.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Ik ben Wes Media begonnen door mijn moeder. Zij zei vijf jaar geleden, zowat met een pistool tegen m’n hoofd, dat ik me in moest schrijven bij de KvK. Dat kostte vijftig euro, kon geen kwaad en zou me wellicht het een en ander brengen. Dat advies heb ik opgevolgd en toen ben ik gaan spelen met het ondernemerschap. Wat houdt het in, hoe werkt het? Dat deed ik op een laag pitje, voor de lol, naast mijn studie en bijbaan bij de Jumbo. Van het een kwam het ander en nu ben ik fulltime aan het werk binnen mijn eigen bedrijf.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Van jongs af aan had ik een passie: mensen vermaken en boodschappen communiceren. Zo was ik vanaf mijn twaalfde bezig met muziek en werd ik uitgenodigd voor Q-College, een opleidingsinstituut van Q-music. In de eerste ronde viel ik echter af wegens mijn Brabantse accent. Daar moest ik aan werken om verder te kunnen, maar dat wilde ik niet. Ik ben nu eenmaal een Brabander en daar ben ik trots op. Dus dacht ik: ik kan wellicht geen radio maken, maar ik wil wél graag iets doen met media, waardoor ik uiteindelijk heb gekozen voor video als medium.

Toen ik me ingeschreven had bij de KvK brak corona uit, wat voor mijn bedrijf erg goed uitpakte. Al snel bouwde ik samen met vrienden een platform voor jonge artiesten in de hardstyle-industrie. Zij mochten bij mij live een dj-set opnemen om deze te verspreiden. Al snel kwam ik in contact met verschillende bedrijven die ook naar video grepen om potentiële klanten te binden aan hun product of dienst. Zo leerde ik steeds meer van het ondernemerschap en dat gaat me nu heel goed af, al zeg ik het zelf.”

Hoe combineerde je jouw onderneming met school?
“Voordat ik bij Fontys ging studeren heb ik de opleiding tot Audiovisueel Specialist gevolgd op het Sint Lucas. Daar startte ik met Wes Media, maar ik miste commerciële kennis. Daarom ben ik verder gaan studeren in Tilburg, om me ook op dat vlak te specialiseren zodat ik mijn video’s in kon gaan zetten als marketingmiddel.

Dat waren een aantal pittige jaren, maar mijn bedrijf stond altijd op de eerste plaats. Ik had een doel en een lange termijnvisie, en die verloor ik nooit uit het oog. Ik was dan ook geen ‘typische student’ die drie dagen per week in de kroeg hing, maar in de avonduren aan het werk was. Op een gegeven moment merkte ik wel dat ik amper meer vrije tijd had. Toen heb ik een week rust genomen, zodat ik alles weer scherp kreeg en wist waar ik naartoe wilde werken. Dat betekende nog steeds dat ik vaak keuzes moest maken die op sociaal vlak wellicht niet gewenst waren, maar ik ben nu wel afgestudeerd binnen mijn eigen bedrijf. Dat wist ik te bereiken omdat ik het juiste doel voor ogen had.” [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ondernemen is uitdagend, dynamisch, creatief en geen elke dag hetzelfde. Dat vind ik super. Zo kan ik de ideeën die ik heb meteen tot uiting brengen zonder dat ik aan andere afdelingen goedkeuring moet vragen en spar ik veel met opdrachtgevers.

Natuurlijk heb ik me ook weleens afgevraagd of dit wel de juiste keuze is. Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn pensioen en verzekeringen, maak als zzp’er weinig kans op de woningmarkt en loop het risico om ook rustigere weken te treffen als ik geen klanten heb. Wanneer ik voor een baas ga werken heb ik meer zekerheid, maar krijg ik minder salaris en mis ik de creatieve en algemene vrijheid die ik nu wel ervaar. Ik kan dankzij mijn onderneming goed voor mezelf zorgen en geniet van wat ik doe, dat is het belangrijkst.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je niet alleen iets moet doen wat je leuk vindt, maar dat je ook iets unieks moet creëren zodat je een unieke positie op de markt bemachtigt. Er zijn bijvoorbeeld veel videomakers, maar er zijn er maar weinig die, net als ik, neuromarketing en gedragspsychologie aanbieden. Dat doe ik vanuit mijn eigen passie en gedrevenheid en dat innoveert ook nog eens mijn product, waar ik volledig achter sta.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Elke opdracht is voor mij een hoogtepunt. Ik ontmoet bijzondere mensen, kom op de meest gekke plakken en krijg steeds weer een uniek kijkje in andermans keuken. Zo heb ik voor Jumbo een interne videocampagne gemaakt, filmde ik voor mijn favoriete voetbalclub in het Philips Stadion en heb ik gesprekken gevoerd met de burgemeester van Deurne. Dingen die ik anders nooit zou hebben gedaan.

Ik heb daarentegen ook geleerd om goed aan mezelf te blijven denken. Ik heb het in het begin zo onwijs druk gehad dat mijn lichaam op een gegeven moment zei: ‘tot hier en niet verder’. Dat zie ik niet per se als dieptepunt, maar vooral als een hele belangrijke les: je kunt heel veel winnen, maar moet jezelf nooit verliezen.”

Ten slotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Het is niet de tent, maar de vent in de tent. Weet wie je bent, wat je doet en waar je voor staat. Lees boeken, ga met mensen in gesprek en houd je oren en ogen open voor wat er in je omgeving gebeurt. Daarnaast kun je als student best een avondje bier drinken missen. Zet die uren in om je onderneming door te zetten, ga het avontuur aan en durf gedurende de weg ook eens nee tegen jezelf en anderen te zeggen.”

Pleun heeft Bedrijfskunde & Agribusiness gestudeerd aan de HAS in Den Bosch. Tijdens haar derde jaar volgde Pleun de minor Ondernemerschap bij Fontys, waar ze werkte aan haar bedrijf InStappen. Daar zet ze zich in als paardencoach.

Pleun, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“InStappen bestaat nu zo’n tweeënhalf jaar. En nee, ik coach geen paarden. Als paardencoach help ik mensen om aan zichzelf te werken. Hoe ik dat doe, ligt aan de doelgroep. Zo coach ik basisschoolkinderen door middel van sociale vaardigheidstrainingen, waarin we allerlei oefeningen met pony’s doen waarbij vanalles misgaat. Na die ‘mislukte’ opdrachten vraag ik aan hen wat er mis ging en kijken we naar oplossingen om de opdrachten wél te laten lukken. Zo leren ze hoe ze beter kunnen communiceren, samenwerken en hun grenzen aan kunnen geven.”

Daarnaast verzorg ik ook individuele sessies met volwassenen waarbij ik iemand met een paard in de bak zet. Zodra je in die bak stapt, word je onderdeel van de kudde, neemt het paard je daarin op. Belangrijk daarbij is dat we fit genoeg zijn om te vluchten bij gevaar. Een paard voelt aan of we dat kunnen of niet en probeert te helpen om bepaalde spanningen los te laten.

Wanneer een paard bijvoorbeeld met zijn staart zwiept of met zijn mond aan zijn voeten krabt, is dat een teken van frustratie, irritatie of boosheid. Ook kan een paard een zware houding aannemen, wat duidt op heftige gebeurtenissen uit het verleden. Als paardencoach vertaal ik hetgeen wat ik bij mijn paard zie naar de mensen, zodat we samen het gesprek aan kunnen gaan om zo problemen of gevoelens te verwerken en tot mogelijke oplossingen te komen.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Mijn moeder werkt al zo’n vier jaar als zelfstandig voetreflextherapeute. Zij wilde zich daarnaast verdiepen in paardencoaching. Toen ik dat hoorde vond ik het echt een superzweverig idee waarvan ik dacht: dat wordt helemaal niks. Maar toen ik haar boeken hier thuis zag liggen ben ik er doorheen gaan bladeren en kwam ik erachter dat paardencoaching eigenlijk iets heel moois is.

Ik heb namelijk zelf altijd paardgereden en iedere keer als ik toetsweek had, kon ik nooit op mijn paard klimmen. Juist op de momenten dat ik wilde ontspannen liet mijn paard dat niet toe. Dankzij die boeken ben ik me gaan realiseren dat mijn paard mijn eigen gedrag spiegelde en niet met me wilde werken. Toen ben ik in paardencoaching gaan vertrouwen en ben ik, samen met mijn moeder, InStappen gestart.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik heb, toen ik eenmaal overtuigd was, een opleiding tot paardencoach gevolgd naast mijn reguliere opleiding. Ik ben samen met mijn moeder een bedrijf gestart, naast haar bedrijf als voetreflextherapeut. Dat liep echter niet lekker. De communicatie ging moeilijk, we hadden dubbele boekhouding en leverden veel energie voor iets wat weinig opbracht. We voelden ons er gewoon niet goed bij. Uiteindelijk heb ik tijdens de minor Ondernemerschap besloten dat we de twee bedrijven samen gingen voegen tot één: InStappen." [Tekst gaat verder onder de foto's.]

Hoe combineerde je jouw onderneming met school?
“Dat was best pittig. In mijn tweede jaar aan de HAS begon ik ook met de paardencoachopleiding. De theorielessen volgde ik thuis en voor de praktijklessen moest ik naar Limburg. Dat is me gelukt doordat ik op de HAS met bepaalde lessen kon schuiven in mijn rooster. Zo was ik twee dagen per week vrij om me op mijn onderneming te richten en het bedrijf op te zetten. Met goed plannen was het allemaal redelijk te overzien, maar ik had het wel erg druk.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het ondernemen heel leuk. Het feit dat je zelf mag weten hoe je jouw werk invult, hoe je jouw bedrijf opzet en wat je communiceert bevalt me goed. Ook het inplannen van afspraken met mensen en zien dat hetgeen dat ik doe werkt, geeft veel voldoening.”

Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je altijd je eigen gevoel moet volgen en moet doen wat je leuk vindt. Toen mijn moeder en ik onze bedrijven samen wilden voegen zei iedereen tegen ons dat we dat niet moesten doen. Toch zagen we zelf echt meerwaarde in onze combinatie en zijn we er gewoon voor gegaan. Dat komt ons nu ten goede.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“De onrustige start van mijn onderneming zie ik echt als dieptepunt. Iedere keer weer merkten we dat mensen niet wisten wat we deden of vonden ze paardencoaching maar een gek iets. Wanneer we flyers rondbrachten van ons bedrijf vonden mensen dat vooral irritant en leverde dat niets op. Toch bleef ik doorzettingsvermogen tonen. Nu zien we juist dat paardencoaching steeds bekender wordt in Nederland en dat zelfs het UWV openstaat voor trajecten in deze sector. Ook bedrijven passen dit steeds meer toe.

Dat steeds meer mensen hun weg naar ons vinden vind ik dan ook echt een absoluut hoogtepunt. Net als onze naam, die past bij mijn reis als ondernemer. Je moet ondernemen namelijk zien als reizen met een trein. Wanneer je niet op het juiste moment instapt, rijdt een trein door en heb je je kans gemist. Dat is ook wat mensen bij ons doen: stap voor stap terug naar je eigen ik, doordat je jezelf beter leert kennen en ontwikkelt.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Kom van die bank af en kom in beweging. Je kunt als jonge ondernemer van alles bedenken, maar als je niet aan de slag gaat zul je nooit ver komen. Praat daarnaast met anderen over wat je wilt doen en hoe je dat aan gaat pakken. Pik uit die gesprekken de dingen die voor jou van toegevoegde waarde zijn en laat de rest los. Zo kun je altijd je eigen plan trekken.”

Steven heeft de opleiding Bouwkunde gevolgd bij Avans en koos voor de minor Ondernemerschap bij Fontys, waar hij werkte aan zijn bedrijf IRender. Na zijn eerste studie studeerde hij ook aan de Hogeschool van Bouwkunst in Tilburg waar hij Architectuur volgde, maar die opleiding paste niet voldoende bij zijn toekomstdroom: zich volledig storten op zijn eigen onderneming.

Steven, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Ik ben drie jaar geleden gestart, tijdens de minor Ondernemerschap. Met IRender focus ik me op het maken van 3D-plaatjes voor tuinarchitecten, interieurdesigners en vastgoedontwikkelaars. Wanneer zij een plaatje nodig hebben om aan klanten te presenteren hoe een project er uiteindelijk uit kan komen te zien, maak ik deze voor ze. Ik maak 3D-tekeningen en voeg daar texturen, materialen, verlichting, beplanting en decorstukken aan toe. Dat render ik met bepaalde software, waardoor er een omgeving in beeld wordt gebracht die lijkt op een foto van het mogelijke uiteindelijke eindresultaat van een ontwerp op project.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Ik heb altijd al gezegd dat ik een eigen bedrijf wilde runnen. Tijdens de minor Ondernemerschap kon ik kiezen om zelf een bedrijf op te zetten of om dit met een groepje te doen. Ik wilde absoluut voor dat eerste gaan, omdat me dat meer vrijheid zou geven en ik mijn eigen keuzes kon maken. Toen dacht ik: wat kan ik? Waar ben ik goed in en waar kan ik een bijdrage mee leveren? Dat was het ontwerpen van 3D-plaatjes.

Daarbij hield ik rekening met alle andere banen in de bouw. Die zijn namelijk best risicovol. Wanneer je een gebouw verkeerd tekent kan het bijvoorbeeld instorten, en wanneer je de kozijnen verkeerd tekent moet je alles opnieuw inmeten en bestellen. Een 3D-plaatje heeft dat niet, want het is een fictief beeld van hoe een project er uit kan gaan zien. Daar geeft een opdrachtgever altijd akkoord op. Mocht het eindresultaat afwijken van mijn ontwerp, is dat niet mijn verantwoordelijkheid.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik had al een portfolio gevuld met mijn werk van stages binnen de architectuur. Toen ik tijdens de minor in gesprek ging over wat ik wilde doen, gaven docenten aan dit een goed idee te vinden. Er was wel één voorwaarde: voordat de eerste les begon moest ik drie klanten aan me binden. Ik had drie weken de tijd om dat te regelen en vanaf dat moment is IRender gaan groeien via mond-tot-mond reclame en sociale media. Inmiddels loopt het als een tierelier.”

Hoe combineerde je jouw onderneming met school?
“Dat was behoorlijk zwaar. Mijn studie Architectuur op de Kunstacademie stond bekend als een studie waarbij je keihard moest werken. Daarnaast werkte ik ook als professionele hockeytrainer en had ik mijn bedrijf, waardoor ik veel uren in de avond en in de nacht werkte. Een heftige periode waarin ik ook nog eens twijfelde over mijn studiekeuze. Die studie was, na mijn studie Bouwkunde en een andere studie op de universiteit in Tilburg, al mijn derde poging.” (Tekst gaat verder onder de foto’s.)

“Uiteindelijk moest ik kiezen tussen mijn bedrijf, mijn werk als hockeytrainer en Architectuur. Maar stoppen met hockey wilde ik niet, omdat ik dan alleen nog maar met architectuur bezig zou zijn. Dus werd het de studie of het bedrijf. Toen heb ik na een jaar gekozen om toch met mijn opleiding te stoppen. Een keuze waar ik nu, een jaar later, nog steeds honderd procent achter sta. Toch ben ik ook blij dat ik Architectuur bij Fontys geprobeerd heb, omdat ik zo zelf kon ervaren dat het niet de juiste richting voor me was.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het fantastisch. Ondernemen zit in mijn bloed denk ik, want ook vroeger wilde ik als jonge jongen al onderhandelen, dingen verkopen en geld verdienen. Nu probeer ik binnen mijn bedrijf vooral hele goede klantrelaties op te bouwen, vind ik het leuk om met mensen over IRender te praten en is het super om te zien hoe enthousiast anderen worden van mijn werk. Het zijn natuurlijk hun ideeën die ik in beeld breng waardoor zij hun diensten beter kunnen presenteren, en dat is dankbaar werk.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat is een lastige, want ik heb al zo ontzettend veel geleerd. Maar ik denk dat de manier waarop je met klanten en anderen omgaat ontzettend belangrijk is. Ik behandel anderen gelijkwaardig en laat mijn klanten zien dat ik echt iets voor ze over heb. Daardoor heb ik nu nog steeds klanten die ik tijdens mijn minor aan IRender wist te binden. Niet omdat ik zoveel beter in mijn werk ben dan anderen in mijn branche, maar omdat ik er voor klanten ben, om hun mening vraag en zorg dat mijn werk op tijd klaar is. Als je daar als ondernemer op focust, komt alles goed.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Een echt dieptepunt vind ik lastig, maar er is ooit wel een klant geweest die me niet betaalde. Toen vroeg ik me wel af of ik ooit van mijn werk rond zou kunnen komen, maar uiteindelijk heb ik daar weer van geleerd hoe ik daarmee moet omgaan en kan groeien.

Als hoogtepunt denk ik dat het binden van internationale klanten bovenaan staat. Ik heb nu opdrachten in Duitsland, Spanje en zelfs in Curaçao. Die kwamen allemaal in drie maanden op mijn pad. In Nederland werk ik bijvoorbeeld voor hotelketen Van der Valk, ook dat is ontzettend gaaf.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Weet dat het in het begin heel veel tijd en energie kost om een bedrijf neer te zetten. Bepaal voor jezelf een bepaalde doelstelling waar je naartoe wilt met jouw onderneming, zowel op korte als lange termijn. Wees daarnaast niet bang om hulp te vragen aan anderen. Dat opent deuren en zorgt voor een breder netwerk. Dat ga je nodig hebben om uiteindelijk te groeien.”

De showroom van het kantoor aan de Dillenburglaan in Eindhoven staat vol met lange speeltafels, de een nog luxer dan de ander. Van massief eikenhout tot strakke designs met ledverlichting. Er zijn zelfs tafels met geïntegreerde camera’s, tablets, led-schermen en zitruimte om het speelbord heen. “Laten we maar meteen een potje spelen”, klinkt het direct bij binnenkomst.

Micky Verhaeg groeide op in het tuindersbedrijf van zijn vader, die asperges, bonen, prei en maïs verwerkte. “Daar zat ook een schuur bij waar hij zijn eigen machines maakte. Onze buren waren mijn oom en tante, bouwvakkers met eenzelfde schuur vol houtbewerkingsmachines. Hier heb ik leren timmeren, schaven, lassen, noem maar op. Werktuigbouwkunde is me dus met de paplepel ingegoten.”

Aansluiting
Een logische keuze dus dat hij bij Fontys voor diezelfde opleiding koos. Wat hij daar geleerd heeft, komt volgens de alumnus ook geregeld terug in zijn werk. “Hoewel het veel lijkt op meubelbouw en houtbewerking, hebben we ook hier te maken met machines en robots, engineering, 3D-tekeningen, geoptimaliseerde processen, logistiek, elektronica, mechatronica enzovoorts. Mijn opleiding sluit dus erg goed aan op mijn werk als shuffleboardbouwer.”

Verhaeg maakte kennis met shuffleboard tijdens zijn stage in Nieuw-Zeeland. “Daar werkte ik voor een industrial design bureau en vulde ik mijn werkdagen voornamelijk met het maken van 3D-tekeningen. Ik zat hele dagen achter mijn bureau en dat viel eerlijk gezegd best tegen.”

Bierspel
Toch heeft de alumnus daar de tijd van zijn leven gehad. Zijn weekenden spendeerde hij aan reizen en ’s avonds bezocht hij regelmatig een van de horecagelegenheden. “Heel toevallig liep ik toen een kroeg in waar een shuffleboard stond. We maakten er een bierspel van. Ieder punt dat je verloor, betekende het drinken van een slok bier. Daar heb ik hele leuke avonden gehad.”

Eenmaal terug in Nederland wilde Verhaeg zijn vrienden meegeven wat hij aan de andere kant van de wereld had gezien en ervaren. “Ik wilde een shuffleboard huren om met mijn vrienden te spelen, maar deze waren niet te krijgen. Toen ben ik ze zelf maar gaan maken.” (Tekst gaat verder onder de foto's.)

Dat ging echter niet vanzelf. Na zijn terugkeer uit Nieuw-Zeeland ontbrak bij Verhaeg de motivatie om door te gaan met zijn studie. “Ik had zoveel van de wereld gezien dat ik andere dingen wilde dan mijn studie Werktuigbouwkunde hervatten. Toen ben ik, op mijn 21^e, een bedrijf gestart in het ontwikkelen van waterglijbanen.”

Drie keer scheepsrecht
Patenten voor zijn ontwerpen kreeg hij destijds niet verkocht, maar de lessen die Verhaeg tijdens die periode leerde waren hem ontzettend waardevol. Na een poging om zijn opleiding daarna te hervatten – en de daarbij horende tweede stop – bleek drie keer alsnog scheepsrecht. “Tijdens die laatste keer volgde ik de minor ondernemerschap aan de HvA. Die heeft mijn ogen geopend.”

Een praktische minor waarin Verhaeg geen businessplan moest schrijven, maar waar hij zich daadwerkelijk aan moest melden bij de Kamer van Koophandel en een X-bedrag aan omzet moest halen. “Ik wilde shuffleboards gaan verkopen. In eerste instantie lukte dat niet, maar uiteindelijk wisten we er twee op de markt te brengen en hadden we de hoogste omzet binnen de gehele minor. Daar is Shuffly uit voortgekomen.”

Curling op tafel
Waar hij acht jaar geleden begon in de schuur van zijn vader, heeft Verhaeg nu een bedrijfspand van zo’n 825 m2 en produceert hij om en nabij tweehonderd borden per jaar. Deze zijn wereldwijd te vinden. In onder andere Amerika, Engeland, België, Frankrijk, Griekenland, Spanje, Tsjechië en Polen. “Ook we hebben aanvragen uit Tokyo, Panama en Dubai bijvoorbeeld. Volgend jaar mogen we er zelfs twee leveren op een cruiseschip”, vertelt hij met trots.

Maar eerst even terug naar shuffleboard zelf. Want wat is het eigenlijk voor spel? “Zie het als curling op tafel”, steekt Verhaeg van wal. “Het heeft wat weg van jeu de boules, sjoelen en bowlen. Net als een bowlingbaan heb je op een shuffleboardtafel een goot langs het speelveld. Op dat speelveld moet je jouw pucks zo ver mogelijk schuiven, zonder dat deze eraf vallen. Tegenstanders proberen verder te komen of jouw pucks van het speelbord te ketsen. Wie als eerste vijftien punten weet te halen, heeft gewonnen.”

Met speciaal silicapoeder dat over de tafel gestrooid wordt voelt het speelveld zo glad als ijs. Heel veel kracht is er dus ook niet voor nodig. “Dat maakt shuffleboard een eerlijk spel, zowel voor een kind van tien, als een opa of oma van negentig.”

Gehele ervaring
Hoewel het spel redelijk simpel klinkt, is het gehele voorafgaande proces dat niet. Dan gaat het niet eens over de productie van de tafels, die te koop zijn in prijscategorieën van 2.000 tot 50.000 euro. “We helpen onze klanten met de montage, overleggen waar zij hun tafel het beste neer kunnen zetten en leggen ze uit hoe de verhuur aan gasten en het onderhoud ervan precies in zijn werk gaat. Klanten kopen bij ons dus niet alleen het product, maar de gehele ervaring.”

Of het nu een grote horeca-keten of een lokale sportvereniging is, voor iedere locatie heeft Verhaeg een passende tafel. Dat Verhaeg in zo’n acht jaar tijd zijn shuffleboards wereldwijd verkoopt, is voor hem een droom die uitkomt, Maar klaar is hij nog lang niet. “We willen over een jaar meerdere producten in ons assortiment hebben. Zo weten onze klanten dat ze in de toekomst ook voor bijvoorbeeld dartborden en pooltafels van hoogstaande kwaliteit bij ons moeten zijn.”

‘Sky is the limit’
Dat is ook precies de reden waarom hij Shuffly is gestart. “Om dromen waar te maken en vette concepten in de wereld te zetten waar iedereen lang van kan genieten.” Daarnaast heeft hij nog de droom om in Eindhoven een openbare plek te creëren, een soort social gaming bar waar mensen al zijn concepten kunnen proberen. “Of dat gaat lukken? Ik denk maar zo: the sky is the limit, the world is your playground.”

Juul is bijna afgestudeerd aan de opleiding Technische Bedrijfskunde bij Fontys en volgde een jaar geleden ook de minor Ondernemerschap. Tijdens die minor ontwikkelde hij samen met zijn compagnon het bedrijf Sendly, waarin ze diensten aanbieden voor ondernemers in de e-commercesector.

Juul, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Sendly staat sinds mei vorig jaar in geschreven bij de Kamer van Koophandel en we hebben ons vanaf november volledig op onze onderneming gestort, waardoor we in januari van dit jaar volledig operationeel waren en konden starten. Sendly is een e-commercecentrum in Eindhoven, een soort verzamelplaats voor ondernemers in deze branche, die bij ons gevestigd zijn met hun kantoor en werkplek.

Wij faciliteren deze ondernemers met verschillende services zoals opslagruimte en logistiek. Zo verzenden we producten via onze eigen Post NL-balie, controleren we inkomende goederen en nemen we retouren aan. Allerlei zaken die de ondernemers ontzorgen zodat zij zich volledig kunnen concentreren op hun bedrijf. Dat doen we in een pand bestaande uit 700 vierkante meter aan units met kantoren en werkplekken en een loods van 1.200 vierkante, zodat iedereen zijn producten bij ons kan opslaan.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“We zagen een aantal jaar geleden dat er een grote groei is in e-commercebedrijven. Een hele nieuwe sector waarbij leveranciers nog niet per se klaar waren voor die markt. Dat viel ons voornamelijk op betreffende de logistiek. Postkantoren zijn de afgelopen jaren bijvoorbeeld allemaal gesloten, terwijl de vraag ernaar de laatste tien jaar juist steeg. Deze werden uiteindelijk ‘vervangen’ door postpunten bij lokale supermarkten of winkels als Primera, Bruna of Pet’s Place. Daar moest je als ondernemer dan ook in de rij gaan staan met een tas vol pakketten, wachtend op de mensen voor je die bezig zijn met Toto of krasloten. Daar wilden wij ons in onderscheiden, door het postpunt juist naar de ondernemers te brengen."

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Het idee ontstond tijdens de minor Ondernemerschap binnen Fontys. We hebben destijds gepolst of ondernemers zo’n centrale plek zagen zitten en wat zij nodig hadden om hier gebruik van te maken. In november zijn we begonnen met het opbouwen van ons bedrijf om iets krachtigs neer te zetten en in januari zijn we officieel van start gegaan.

Inmiddels hebben we vijftien bedrijven die zich bij ons ingeschreven hebben en gebruikmaken van onze faciliteiten. Een mooie ontwikkeling, maar we hikken nu wel tegen ons plafond aan, dat moeten we zien te doorbreken. In deze tijden is het erg lastig om een extra ruimte te vinden om uit te breiden, maar die lijntjes staan inmiddels wel uit.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Lastig. Ik heb vorig jaar een poging ondernomen om binnen mijn eigen bedrijf af te studeren, maar dat bleek in combinatie met mijn studie niet goed te gaan. Dat komt voornamelijk omdat ze binnen mijn opleiding ook willen zien dat je bezig bent met bepaalde modellen, iets wat binnen mijn eigen onderneming nauwelijks aan de orde is. Ook heb ik me binnen Technische Bedrijfskunde gespecialiseerd in een richting waarbij je focust op bedrijven met meer dan vijfhonderd werknemers. Wellicht had ik eerder voor de richting mkb moeten kiezen en zit ik met mijn interesses binnen de verkeerde tak. [Tekst gaat verder onder de foto's.]

Ook is het zo dat vorig jaar, aan het begin van onze onderneming, mijn laptop is gestolen tijdens een inbraak in ons pand. Daar stond mijn scriptie en mijn data-onderzoek op. Van dat laatste had ik geen kopie, waar ik ontzettend van baalde. Ik heb toen besloten om een tussenjaar te nemen, zodat ik me vol op het bedrijf kon storten, maar ik ga komend collegejaar zeker nog een poging wagen om af te studeren. Daarin focus ik me ook in de volgende fase waar we nu met Sendly in zitten.”

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het ondernemen ontzettend leuk. Ik heb altijd minder motivatie gehad tijdens mijn opleiding, maar ik zie mijn werk totaal niet als werk. Het lijkt eerder een leuke hobby waar ik graag mijn tijd en energie in steek. Dat zorgt voor een bepaalde drive die ik nog nooit eerder voor iets heb gehad. Dat mijn compagnon en ik dan ook meer dan veertig uur per week werken, is geen enkel probleem.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat we veel liever hebben dat het slecht gaat, dan dat het goed gaat. Dat klinkt misschien gek, maar als het slecht gaat, moet je een tandje bijzetten om tot een nog betere versie van jezelf en het bedrijf te komen. Een omgekeerde wereld zo lijkt, maar ik vind dat je altijd op je hoede moet blijven, ook als het goed gaat. Daar wordt je uiteindelijk steeds sterker van.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Naast de eerder genoemde inbraak hebben we in het begin de eindjes aan elkaar moeten knopen. We dachten een financiering rond te hebben, maar kregen 72 uur van tevoren te horen dat deze niet doorging. We hebben toen als noodoplossing een derde van onze initiële financiering kunnen regelen en zelf een flinke investering moeten doen. Dat was een hele pittige periode, waardoor we het de eerste maanden erg lastig hadden.

Dat brengt me ook meteen tot het hoogtepunt. Binnen drie maanden hadden we onze break-even al benaderd. Dat we zo snel al zagen dat ons idee iets op ging leveren, was ontzettend mooi. Achteraf hebben we daar vooral van geleerd dat we meer vertrouwen in onszelf mogen hebben.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Begin. Ga aan de slag en ‘get out of the building’. Ga op pad, spreek met mensen over je onderneming, zorg voor mond-tot-mondreclame en bouw een netwerk met andere ondernemers op, zodat je vragen kunt stellen. Daar leer je ontzettend veel van.”

Senna, hoe lang heb je dit bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Ik sta sinds 2020 aan het roer van Foodies On Wheels, dat in 2017 is opgezet door mijn moeder. Ik heb een foodtruck om aardappeltwisters te verkopen en bezit ook een ijscokar voor de verkoop van schaafijs. Met beide karren sta ik op verschillende personeelsuitjes, open dagen of bedrijfsfeestjes om kinderen, bezoekers en personeel van lekker eten te voorzien.”

Je hebt het bedrijf overgenomen van je moeder, hoe ging dat precies in zijn werk?
“Mijn moeder begon het bedrijf in 2017 en toen vond ik het altijd al erg leuk om mee te helpen. Dat ik het bedrijf ooit over zou nemen, kwam nooit in me op, juist omdat zij al haar ziel en zaligheid in Foodies On Wheels stak.

Mijn moeder werd ziek, wat betekende dat ik steeds meer in het bedrijf moest doen. Toen merkte ik al dat ondernemen ook in mijn bloed zit. Een aantal jaar geleden is mijn moeder overleden, waardoor ik het bedrijf op mijn achttiende verjaardag overgenomen heb. Dat is in 2020 geweest en inmiddels helpen mijn zusjes ook mee tijdens grotere evenementen. Voor mij is Foodies On Wheels dan ook niet zomaar een foodtruckbedrijf, maar een manier om mijn moeders droom voort te zetten.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“De eerste paar jaar dat ik zelf de onderneming runde, had ik het best rustig en nam ik de tijd om uit te zoeken hoe het combineren van die twee dingen zou lukken. Nu, in het laatste jaar van mijn studie, merk ik wel dat ik het veel drukker heb dan voorgaande jaren. Ik ben veel meer bezig met het bedrijf en dat bevalt me erg goed.

Ik kreeg vanuit de minor Ondernemerschap van Fontys veel vrijheid om aan mijn onderneming te werken en zat iedere week samen met mijn businesscoach om alles te bespreken. Ook studeer ik dit jaar af met Foodies On Wheels. Met de zomer op komst wordt het ook een heel stuk drukker met boekingen, maar dat ik aan al deze dingen veel tijd kwijt ben, neem ik graag voor lief.” (tekst gaat verder onder de foto's)

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het onwijs leuk en weet nu ook zeker dat ik geen persoon ben die later voor een bedrijf wil gaan werken. Ik hou juist van de vrijheid van het ondernemerschap. Ik kan zelf kiezen welke uitdagingen ik aanga en dat is me veel waard. Neem volgende week bijvoorbeeld. Dan heb ik een nieuwe boeking staan waar we hele andere producten gaan serveren dan we normaal doen. De keuze om dat te gaan doen, ligt volledig bij mij.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat ik van tevoren duidelijke afspraken moet maken over betalingen en dat deze ook duidelijk in mijn voorwaarden moeten staan. Die les heb ik het afgelopen halfjaar geleerd, want ik ben al zes maanden bezig met een klant die nog steeds niet heeft betaald. Daar is inmiddels al een incassobureau aan te pas gekomen, dat heeft me veel gezeur opgeleverd en levert alleen maar negatieve energie op. Dat wil ik in de toekomst voorkomen.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Het inschakelen van dat eerdergenoemde incassobureau is eigenlijk het enige dieptepunt wat ik me kan bedenken. Ik ben wat dat betreft alleen maar blij met mijn bedrijf, de aanvragen die ik binnenkrijg en de schoolopdrachten die ik binnen Foodies On Wheels kan uitvoeren.

De cateringopdrachten voor grote groepen blijven daarin het meest bijzonder. Dat grote bedrijven mij weten te vinden en ook benaderen blijft iets speciaals en is voor een beginnende ondernemer zoals ik erg leuk. Als we op de dag zelf dan met vier man staan te bikkelen om zeshonderd mensen van eten en ijs te voorzien, ben ik er erg trots op wanneer dat weer lukt.”

Ten slotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Begin vooral met ondernemen terwijl je nog studeert. Vanuit jouw opleiding of instituut is er genoeg kans om begeleiding te krijgen om jouw startende onderneming in goede banen te leiden. Het is juist goed om nu te beginnen, ook al weet je nog niet alles. Dat doe ik ook niet, maar al doende leer je.”

Kas volgt de opleiding Leisure & Eventmanagement bij BUAS en volgde de minor Ondernemerschap bij Fontys. Hij is mede-eigenaar van Lekkernij, een kaas- en delicatessenzaak in Tilburg. Dat runt hij samen met zijn ouders.

Kas, hoe lang heb je dit bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Lekkernij Kaas en Delicatessen bestaat nu bijna drie jaar. Zoals de naam het al doet vermoeden, is ons bedrijf een kaas- en delicatessenwinkel waar mensen terechtkunnen voor de lekkerste hapjes, de beste kazen en de perfecte ingrediënten voor bijvoorbeeld een borrelplank. Daarnaast leveren we ook aan verschillende horecabedrijven in Tilburg en omstreken.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Mijn ouders hadden, na het hebben van vier horecazaken met ruim 130 man personeel, altijd nog de droom om een andere zaak te beginnen. Lekkernij kwam uiteindelijk via een horecamakelaar op ons pad. Na een bod te hebben gedaan zijn we sinds dag één alle drie werkzaam in de winkel. Inmiddels draaien we een meer dan prima omzet, hebben we een grote voorraad en een mooi klantenbestand. Mijn vader en moeder zijn daarbij officieel de eigenaren van Lekkernij, maar als ik wil mag ik het bedrijf morgen nog overnemen.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Ik was 22 toen mijn ouders deze zaak kochten en ze hebben mij vanaf het eerste moment betrokken bij het proces. Destijds werkte ik al acht jaar bij de Jumbo op de kaas- en vleesafdeling, dus affiniteit met levensmiddelen had ik al. Uiteindelijk bleek alles wat ik bij de Jumbo had geleerd mooi toepasbaar te zijn op het werk dat in onze winkel moest gebeuren. Of dat nu ging om vlees snijden of borrelplanken maken, ik had alle informatie paraat.

Eigenlijk ben ik geheel onbewust het bedrijf mee ingestapt, maar het ondernemen is me blijkbaar toch met de paplepel ingegoten. Ik hield me vanaf het begin ook meteen bezig met de branding, de site, ons logo en sociale media. Ik doe mijn werk met heel veel passie, plezier en de nodige kennis. Zo kun je me nu alles vragen over kaas, terwijl ik het niet eens lust. Toch heb ik alle 250 kazen die wij verkopen geproefd, zodat ik onze klanten altijd een kloppend verhaal kan vertellen en ze zo goed mogelijk kan helpen.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Dat ervaar ik als iets lastigs. Mijn schoolwerk heeft er best een lange tijd onder geleden dat ik ook een eigen zaak met mijn ouders had, waardoor ik uiteindelijk bewust voor een tussenjaar koos. Afgelopen najaar heb ik de minor Ondernemerschap bij Fontys gevolgd, maar ook daar moest ik even ‘pauze’ van nemen. Dat had alles te maken met de decembermaand, de drukste maand voor ondernemers in de retail. Iets waar ze vanuit de minor nog nooit bij stil hadden gestaan, maar gelukkig wel rekening mee wilden houden.”

“Voor mij betekende dat wel dat ik in de maanden daarvoor meer en harder moest werken, zodat ik in december vrij kon nemen en in januari geen achterstand had ten opzichte van de andere minorstudenten.” (tekst gaat verder onder de foto's)

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik vind het fantastisch, maar het voelt soms wel alsof ik het te druk heb. Het personeelstekort is ook binnen ons bedrijf een probleem, waardoor ik zeker vijftig uur in de winkel sta. Dat is op zich geen probleem, want ik heb nog jonge benen, maar zodra ik de deur van de winkel dichttrek, zit mijn werkdag er nog niet op.

Zo zit ik ‘s avonds na het eten al gauw weer achter mijn laptop voor zaken als facturen sturen, administratie bijwerken, de kassa tellen en inkoopprijzen vergelijken. Die dagen breken me voor mijn gevoel soms wel op.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je alles moet valideren. Je kunt als ondernemer een heel goed idee hebben, maar is dat ook echt zo? Kijk of er niet al zoiets als jouw idee bestaat. Is er iets wat er veel op lijkt en hoe doen andere ondernemers in jouw vakgebied het? Daar moet je van leren, zodat je het beste naar boven kunt halen.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Het binnenhalen van grote klanten blijft iedere keer weer een hoogtepunt. Zo leveren we aan Bonheur Horeca Groep, waardoor onze producten terechtkomen bij Willem II, Tilburg University en Auberge. Ook de Schouwburg, Van der Valk Gilze-Tilburg, restaurant Gist en het crematorium zitten in ons klantenbestand. Dat binnenhalen doe ik trouwens helemaal zelf en dat geeft altijd wel een kick. Ook hebben we sinds kort onze eigen kaas, ‘Tilburgs Ouwe’, echte oude kaas uit de schôônste stad van ’t laand.

Als ik aan dieptepunten denk, schiet meteen een van onze eerste klanten in mijn gedachten. Die klant zijn we kwijtgeraakt doordat de eigenaar een ziekte kreeg en uiteindelijk faillissement aan moest vragen voor haar bedrijf. Dat vond ik heel lastig om te zien. Ook heb ik weleens negatieve feedback gekregen op een kaasplankje dat ik samengesteld had, wat achteraf bleek te liggen aan een communicatiefout tussen beide partijen. Communicatie is dus niet alleen enorm belangrijk, maar soms ook verschrikkelijk lastig.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Maak altijd keuzes waar je je goed bij voelt. Ga ook goed voor jezelf na wat je onderaan de streep overhoudt en of dat het je waard is. Soms klinkt een baan bij een baas heel aantrekkelijk, helemaal als ik zie dat een maand financieel wat tegenvalt, maar ik heb hier wel de vrijheid om alles zelf te bepalen. Dat is me heel veel waard.”

Ilse zit in haar derde jaar van de opleiding Communicatie waarin zij zich focust op Advertising. Naast haar studie is Ilse eigenaar van twee bedrijven: Socialgrafie, waarbij ze het socialmediabeheer voor ondernemers uit handen neemt en waarmee ze bedrijven in de kijker zet door social media, en Ilse de Laat Fotografie, waarmee zij gezinnen, stelletjes en bruidsparen zo puur mogelijk op camera vastlegt.

Ilse, hoe lang heb je deze bedrijven al en wat houden ze precies in?
“Sinds 2021 ben ik eigenaar van Ilse de Laat Fotografie, waarbij ik me richt op het maken van beeldmateriaal tijdens bruiloften en gezinsshoots in het bos. Daarnaast heb ik sinds vorig jaar ook het bedrijf Socialgrafie, waarmee ik het socialmediabeheer van bedrijven op me neem, inclusief de fotografie natuurlijk. Dat doe ik met name voor restaurants, maar ook voor een dierenwinkel en een interieurbouwer.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Mijn loopbaan als fotograaf is eigenlijk begonnen in de kinderopvang, waar ik een eerste studie voor volgde. Daar maakte ik foto’s van de kinderen om naar de ouders te sturen en dat vond ik ook het leukste om te doen. Een van de ouders vroeg me toen of ik ook fotoshoots in het bos verzorgde. Daarop antwoordde ik ‘nee’, maar ik ben het toen wel met dat gezin gaan proberen. Van het een kwam uiteindelijk het ander. Het socialmediabeheer is gestart vanuit een hobby, waarbij ik er later achter kwam dat hier óók werk in te vinden is. De basis van de fotografie was er al en de kennis van social media kon ik hierin combineren.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Het doen van die fotoshoot was enorm leuk, maar toen brak de coronapandemie uit. Die periode heb ik vooral in mijn achtertuin doorgebracht, waar ik vriendinnen voor een wit doek zette om portretfoto’s te maken. Al snel volgde de vraag of ik foto’s kon maken op een bruiloft. Ook dat had ik nog nooit gedaan, maar wilde ik wel proberen. Het socialmediabeheer is begonnen met het aanbieden van gratis fotoshoots in restaurants. Dit deed ik vooral om alles uit te proberen, een portfolio op te bouwen en naamsbekendheid te krijgen. Inmiddels zijn we drie jaar verder.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Dat is soms wel lastig. Ik heb vaak een hele drukke week wat werk betreft en dan moet ik ook nog naar school. Maar dankzij de ondernemersregeling van het Centrum voor Ondernemerschap vind ik nu wel wat meer rust. Door middel van dat certificaat kan ik sommige groepswerken van de opleiding overslaan zonder dat ik me daar schuldig over hoef te voelen. Toch is het soms ook jammer om leuke opdrachten te missen, maar mijn onderneming gaat in mijn geval wel voor.” [Tekst gaat verder onder de foto's.]

Hoe bevalt het ondernemen je?
“Ik zie mijn werk echt als een uit de hand gelopen hobby. Ik heb het druk, tik makkelijk de veertig uur per week aan, maar doe dat allemaal met veel plezier. Natuurlijk heb ik soms ook een mindere dag, maar gelukkig helpen mijn ouders me daarbij. Bijvoorbeeld bij aankopen waarbij ze me geld voorschieten. Of het bouwen van een website, want mijn vader is webdesigner. Mijn moeder kan goed relativeren en als ik ergens klaar mee ben, weet m’n vader me vanuit de ondernemerskant te motiveren."

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Niets komt vanzelf aanwaaien. Ik heb ooit gelezen dat je ergens 10.000 uur in moet steken voordat je het kunt, en daar ben ik het mee eens. Als zelfstandig ondernemer moet je altijd voor je zaak werken en daarbij niet vergeten om jezelf op de eerste plaats te zetten en te weten wat je wilt. Zo heb ik vriendinnen die iedere dag op stap gaan en me vaak vragen wat ik in de avonden doe. Ik reageer dan vaak dat ik moet werken en realiseer me dat mijn leven er nooit hetzelfde uit zal zien als dat van hen. Maar dat vind ik helemaal prima. Ik maak al mijn beslissingen met een blik op de toekomst.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Elke bruiloft en nieuwe klant voor socialmediabeheer zie ik als hoogtepunten. Je wordt als fotograaf op bruiloften ontzettend verwend, mag gratis eten en drinken, waant je een gast en bouwt iedere keer weer een bijzondere band op met het bruidspaar en het personeel van een bedrijf. Ook het zien van mijn eigen foto’s op bijvoorbeeld menukaarten van restaurants of de groei van socialmediaplatformen zie ik als een soort kroon op mijn werk."

"Natuurlijk ken ik ook dieptepunten. Zo had ik vorig jaar een laptop waarop ik de kleuren van mijn foto’s ineens niet meer goed zag. Ik raakte totaal in paniek en wist dat er een nieuwe laptop moest komen voordat het shootseizoen zou starten. Maar een nieuwe MacBook kost wel 3.000 euro. Daar had ik de hele zomer voor gewerkt. Toch overtuigde mijn vader me meteen om een nieuwe laptop te halen, omdat zoiets essentieel is om te groeien. Achteraf lach ik erom, want die laptop is uiteindelijk mijn beste aankoop ooit geweest.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Houd er rekening mee dat je hele leven verandert als je wilt gaan ondernemen. Houd je agenda vrij om tijd te hebben voor je onderneming en trek je niet te veel aan van wat anderen vinden of doen. Maak van je hobby je werk. Je moet namelijk nog zo lang werken, dan kun je maar beter iets doen wat je leuk vindt.”

Genti zit in zijn derde jaar van de opleiding Bedrijfsmanagement MKB. Naast zijn studie is hij eigenaar van het bedrijf Strolox, waarmee hij online producten verkoopt vanuit de garage van zijn compagnon.

Je hebt een eigen bedrijf onder de naam Strolox, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“Ik ben zeven maanden geleden begonnen met mijn bedrijf, waarmee ik online producten in- en verkoop. Dat doe ik onder de namen Strolox en Ilona. Strolox is een electronica merk, Ilona focust zich op kinderspeelgoed. Binnenkort breiden we ook uit met andere merken, zoals Cleanova voor schoonmaakproducten en Petsy als dierenmerk. 

De producten die wij aanbieden verkopen we voornamelijk via Bol en Amazon en we zijn nu ook in gesprek met winkelketen Blokker. We doen daarbij niét aan dropshipping. Daarmee laat je een product direct vanuit bijvoorbeeld China versturen naar een klant. Wij kijken daarentegen naar welke producten er zijn en of deze kwalitatief in orde zijn, verschepen deze naar Nederland en voorzien ze hier van een eigen logo. Pas dan verkopen we onze artikelen. Waar dropshippen merkloos is, zijn wij echt een merk.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Een vriend van mij deed dit werk al voordat ik ermee begon, maar toen ik naar zijn producten keek, vond ik de kwaliteit te matig. Na het lezen van zijn productomschrijvingen en reviews dacht ik: dit kan ik beter. 

Samen met een vriend van me, die ook Technische Bedrijfskunde studeert, wilde ik altijd al een onderneming starten naast onze studie. Al was het maar voor een paar uur per week. Toen zijn we gewoon begonnen met het online verkopen en dat gaat inmiddels erg goed. We maken gemiddeld drie tot vier uur per dag en werken ook in de weekenden."

En hoe bevalt dat je?
“We zijn sneller gegroeid dan verwacht, maar dat vinden we totaal niet erg. We hoeven niet heel hard te werken, maar zien ons bedrijf vooral als iets leuks dat we aan het uitproberen zijn en vinden het ook echt tof om te doen. De branding, het zoeken van producten, het waarborgen van goede kwaliteit en het opzetten van de e-commerce zorgen ervoor dat onze klanten uiteindelijk een fijne beleving hebben met onze artikelen. Ik zie dit dan ook niet per se als werk, maar vooral als iets wat ik opbouw voor mijn toekomst.

Soms is het ook moeilijk hoor. Om in hardere tijden bijvoorbeeld toch de motivatie te vinden om door te bijten. Er is geen baas die naar je kijkt en zegt dat je doorwerkt. Dat moet uit jezelf komen. Daarnaast hebben we ook tegenslagen gehad die we zelf op moesten lossen. Dat is het enige minpunt aan het hebben van een eigen onderneming.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Ik heb het afgelopen jaar een tussenjaar gehad om me te focussen op mijn eigen onderneming en dat heeft me enorm geholpen. Ik ben ook aangemeld voor de studentenondernemersregeling, zodat ik stage kan lopen binnen mijn eigen bedrijf. Zo kan ik opdrachten voor mijn studie maken terwijl ik er zelf ook iets aan heb en dat bevalt me erg goed. Ik werk vooral in de avonduren of tijdens tussenuren. Ik ben geen fulltime ondernemer, dus dat scheelt ook in de combinatie van mijn studie en de onderneming.” [Tekst gaat verder onder de foto's.]

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Dat je door moet blijven gaan, door moet bijten en altijd hard moet werken. Mijn compagnon en ik zouden nooit zover gekomen zijn als we dingen niet hadden geprobeerd. We hebben bijvoorbeeld producten gehad waarvan we aanvankelijk dachten dat ze niet goed zouden lopen, maar die dat uiteindelijk wel deden. Mislukt er iets? Dan is dat zo. Blijf dan niet bij de pakken neer zitten maar ga gewoon door naar de volgende.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Jazeker. Vanuit Bol hebben we afgelopen jaar mee mogen doen aan een promotie als Black Friday Deal. Daarin verkochten we een kindercamera met korting, waardoor we op de hoofdpagina terechtkwamen en wel negentig producten per dag verkochten. Dat vroeg om veel voorraad, maar dat is allemaal erg goed gegaan. Daarnaast staan de kerstmaanden in de e-commerce bekend als enorm drukke maanden, en ook dat hebben we aan onze verkopen gemerkt.

Hoewel de kindercamera ontzettend goed liep, hebben we sinds kort ook een nieuwe regel in ons bedrijf opgenomen: koop altijd een sample voordat je iets op de markt brengt. We hebben ooit vijftig stuks van een bepaald product gekocht dat van waardeloze kwaliteit bleek te zijn. Dat zorgde voor veel retourzendingen en kostte ons uiteindelijk enorm veel geld. We hebben toen zeker een paar duizend euro verlies geleden. Daardoor zijn we nu nog meer gefocust op het waarborgen van goede kwaliteit voordat we iets verkopen.”

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Er zijn veel mensen van mijn leeftijd die in de e-commerce stappen. Het is laagdrempel, kost niet al te veel tijd, maar kent wel veel concurrentie. Zoek daarom altijd naar een unique selling point, naar iets wat jouw product anders en beter maakt. Voor degenen die willen beginnen met ondernemen: geef jezelf de tijd om er achter te komen of het iets voor jou is. Je zult de eerste weken merken dat het lastig is, maar blijf daarna wel doorgaan. Mocht je na een aantal maanden merken dat het ondernemen je niet bevalt, kun je altijd nog stoppen. Maar dan heb je jezelf in ieder geval wel de kans gegeven.”

Britt zit in haar afstudeerfase van de opleiding ICT en is daarnaast mede-eigenaar van het bedrijf Prop’s Brewery, waarmee zij verschillende smaken kombucha produceert.

Britt, hoe lang heb je dat bedrijf al en wat houdt het precies in?
“We zijn anderhalf jaar geleden gestart met onze onderneming nadat mijn broer Max als afstudeeropdracht voor zijn studie een product moest ontwikkelen. Sindsdien zijn wij samen eigenaar van het bedrijf Prop’s Brewery en maken we kombucha. Dat is een frisdrank op basis van gefermenteerde thee middels bacteriën en gist-culturen, waarbij het productieproces veel lijkt op bierbrouwen.”

Hoe kwam je op het idee om een eigen onderneming te starten?
“Max had eigenlijk geen flauw benul wat voor product hij wilde ontwikkelen. Totdat onze moeder met het idee kwam om een drankje te ontwikkelen zonder chemische toevoegingen en suikervervangers, omdat zij daar zelf heel slecht tegen kan. Na heel wat onderzoek kwamen we uit op kombucha en zijn we dit zelf gaan produceren.”

Hoe ging dat precies in zijn werk?
“Mijn broer begon vrijwel direct met het productieproces. Ik werkte destijds in de ICT maar vond dat helemaal niet leuk. Ik heb me bemoeid met de grafische vormgeving voor de etiketten van de twee smaken die we ontwikkelden. 

Die smaken bevielen zo goed in onze familie- en vriendenkring dat we dachten: ‘hier moeten we iets mee’. Vrijwel direct daarna heb ik Max gevraagd of we samen een onderneming konden starten. Nu zijn we anderhalf jaar verder, verdelen we de taken 50-50 en vullen we elkaar perfect aan in onze werkzaamheden. Hij is wat preciezer en werkt graag secuur, ik ben van het doorpakken en wil snelle oplossingen vinden. Een mooie balans.”

Hoe combineer je jouw onderneming met school?
“Dat vind ik moeilijk. Er zijn in het afgelopen half jaar heel veel ontwikkelingen in de brouwerij geweest die je simpelweg niet door kunt schuiven. Het voelde alsof ik moest kiezen tussen school of de brouwerij, terwijl ik ook soms wat rust nodig had. 

Maar er zitten nou eenmaal slechts 24 uren in een dag. Dat heeft wel een beetje zijn tol geëist wat school betreft, maar ik wilde dat wel graag afmaken. Ik besefte me dat ik me niet volledig kon focussen wanneer ik met zowel de onderneming als mijn opleiding bezig was. Ja ik wil afstuderen, maar in de tussentijd moeten de productie, acquisities, klantenonderhoud en klantenwerving ook doorgaan.

Ik miste daarin ook wel hulp vanuit school. Er was begrip voor mijn situatie, maar persoonlijk vond ik dat er niet genoeg begeleiding was. Dat is puur omdat ik een eigen zaak heb die niets met ICT te maken heeft, waardoor ik achter de feiten aan bleef lopen en sturing miste. Maar dat kan ook zijn doordat ik er niet genoeg naar gevraagd heb. Nu focus ik me vooral even op mijn afstuderen, zodat ik me daarna samen met mijn broer weer volledig op de brouwerij kan storten." [Tekst gaat verder onder de foto's]

Hoe bevalt het ondernemen je?
“In één woord fantastisch. Ik heb in de afgelopen anderhalf jaar zó veel geleerd, dat is met niets te vergelijken. Je wordt uitgedaagd, uit je comfortzone getrokken, moet constant schakelen en hebt iedere dag verschillende petten op. Ik heb passie en drijfveer gevonden in mijn werk die ik binnen de ICT niet had, waardoor ik zeker weet dat ik hier op de goede plek zit.”

Wat is de meest belangrijke les die je hebt geleerd tijdens het ondernemerschap?
“Zorg dat je administratie vanaf dag één op orde is. Als ik iets opnieuw zou kunnen doen, zou ik meteen een boekhouder ingeschakeld hebben. Sommige dingen moet je niet zelf doen tenzij je er verstand van hebt. Natuurlijk kost een boekhouder ‘veel’ geld, maar die investering is het uiteindelijk dubbel en dwars waard en verdien je zeker ook weer terug.”

Heb je hoogte- en/of dieptepunten meegemaakt?
“Iedere keer wanneer we horen dat onze drankjes lekker zijn, is voor mij een hoogtepunt. We hebben binnen ons klantenbestand ook een fine dining restaurant, voor mensen met goed ontwikkelde smaakpapillen. Als die bezoekers zeggen dat we een topproduct hebben, is dat fantastisch om te horen.

We hebben momenteel vijf kombucha-smaken, maar we zijn nu ook bezig met een nieuwe lijn om een gezonder alternatief voor frisdrank te maken. Met smaken als pink grapefruit, sinas, 7-up en ook een soort cola op basis van natuurlijke ingrediënten en ons fermentatieproces. Dat zijn leuke ontwikkelingen waarbij je constant blijft leren. Waar we dat maken? Thuis, in de werkruimte van onze oude boerderij. Daar staat onze brouwerij met vaten, koelkasten, tonnen en ruimte om onze dranken te pasteuriseren."

Tenslotte, heb je tips voor andere studenten die willen ondernemen?
“Bedenk, voordat je gaat ondernemen, dat dit niet honderd maar tweehonderd procent van je vraagt. Je zult veel meer uit je eigen comfortzone moeten stappen. Ben je niet bereid om dat te doen? Dan weet ik niet of ondernemen iets voor jou is. Het is keihard werken en veel regelen zonder dat je op anderen terug kunt vallen. 

Begin je net met je eigen onderneming? Spreek dan met mensen die verstand van jouw vakgebied hebben. Stap eens bij andere ondernemers binnen en zie ze niet als concurrenten maar als collega’s. Daar word je niet alleen slimmer van, maar je bouwt ook nog eens connecties op.”

Een combinatie tussen een broodtrommel, een opwarmbakje en een draagbare magnetron. Zo omschrijft derdejaarsstudent Justin Knubben het product dat hij samen met zijn medestudenten bedacht. “We studeren allemaal in Eindhoven, maar een van ons komt uit Maastricht. Soms heeft hij tot vijf uur les en wil hij tijdens zijn treinreis, die zeker een uur duurt, eten. Maar echt goede of gezonde warme opties zijn er niet. Laat staan een magnetron.”

Dat zette de studenten aan het denken. “Wat als we nu iets ontwikkelen waarmee je een maaltijd kunt opwarmen, wanneer je maar wilt?” Aanvankelijk kwam de groep uit bij heatpacks die ook gebruikt worden tijdens het kamperen of skiën. “Maar na twee maanden onderzoek concludeerden we dat voedsel door deze chemische reactie niet warm genoeg wordt, dus moesten we een andere methode ontwikkelen.”

‘Uit de magnetron’
Zo ontstond Heat & Eat: een lunchbox met warmte-element en accu, die je overal mee naartoe kunt nemen om draadloos je eten op te warmen. De lunchbox bevat zelfs een display, waarop gebruikers zelf een tijd in kunnen stellen voor het op de juiste temperatuur brengen van hun eten. “Maar dat is nog niet alles. Na het opwarmen kent de hightech-lunchbox ook een warmhoud-stand, waardoor je maaltijd zeker 50 graden blijft. Echt alsof het uit de magnetron komt.”

Wie een Heat & Eat-lunchbox wil, moet wel even in de buidel tasten. Nu kost een exemplaar in de pre-order 89,99 euro, Later 94,99 euro. “Voor studenten wellicht veel geld, maar het komt je uiteindelijk wel ten goede”, legt Justin uit. “Uit onze enquête bleek dat studenten geregeld op school iets kopen, of soms wel drie keer per week pizza bestellen. Daar geef je uiteindelijk meer geld aan uit dan aan onze lunchbox.”

Duurzaam
Het is volgens de student ook goed voor het milieu. “Wist je dat ieder mens per jaar gemiddeld 35 kilo voedsel weggooit? Dat is onwijs zonde. Nu kun je je kliekjes altijd meenemen, en met de huidige batterij kun je zelfs twee maaltijden volledig opwarmen. Soep gaat wat sneller, pasta wat langzamer.”

De eerste pre-orders zijn inmiddels geplaatst. Voor bedrijven bijvoorbeeld, die exemplaren kunnen bestellen met een eigen logo. Voor nu is het voor de studentondernemers vooral belangrijk om hun product meer ‘in the picture’ te zetten. “We zijn de enigen in Europa die dit verkopen. Hoe meer naam we uiteindelijk maken, hoe hoger de verkoopaantallen zijn en hoe lager de prijs uiteindelijk wordt.”

Eigen productie
De studentengroep heeft er vertrouwen in. “Nu kopen we de lunchboxen nog in, maar binnen drie jaar willen we de productie in eigen handen hebben. Dankzij alles wat we tijdens onze opleiding leren en de ondernemerservaringen die groepsleden al hebben in online marketing, webdesign en klantcontact, moet dat helemaal goed komen.”

De zes studenten studeren allemaal Ondernemerschap & Retailmanagement en zitten momenteel in hun derde jaar, het jaar dat voor iedereen van deze studie in het teken staat van het opzetten van een eigen onderneming. Om wat voor bedrijf het gaat, mogen ze helemaal zelf bepalen.

Doorstart maken
Thomas Cozijnsen is één van de zes studenten (op de foto boven helemaal rechts) en voert namens de groep het woord. Hij legt uit dat hun onderneming nu nog onder de paraplu van stichting Jonge Honden valt, een organisatie die hen helpt bij het opzetten van het bedrijf, maar dat de studenten aan het einde van dit schooljaar de kans krijgen om zichzelf in te schrijven bij de KvK en zo zelfstandig een doorstart te maken.

“De meeste studiegenoten zetten een onderneming op omdat het nou eenmaal moet om studiepunten te behalen, maar in ons groepje zitten redelijk wat mensen die potentie zien in ons product en ermee door willen gaan. Ik ben er daar één van. Ik ben ervan overtuigd dat we met Cansloos een gat in de markt vullen en dat het écht kan gaan lopen.” [Tekst gaat verder onder de afbeelding]

Oké, Cansloos dus. Maar wat is het? Cansloos is een blikjeshouder waar consumenten twaalf lege blikjes in kunnen klikken die ze vervolgens mee naar de supermarkt nemen. Daar leveren ze de blikjes in, ontvangen ze statiegeld en klappen ze de houder vervolgens weer netjes in, zodat ze zonder plakkerige handen weer huiswaarts kunnen keren.

“We maken het de consument niet alleen makkelijker om blikjes in te leveren, maar proberen zo ook zwerfafval tegen te gaan. Duurzaamheid is een belangrijk aspect van Cansloos. We maken onze blikjeshouder met een 3D-printer, waarmee we werken met 100 procent gerecycled materiaal.”

Die 3D-printer is met een investering van 800 euro door de studenten zelf aangeschaft en staat op het studentenkamertje van één van hen. “We hebben nog niet kiet gespeeld, maar we zijn goed op weg. Er lopen al wat orders, we hebben een website en zijn heel actief op social media.”

Bovendien, vertelt Thomas, zijn hij en zijn groepsgenoten momenteel in gesprek met potentiële partners. “We hopen dat onze blikjeshouder in de toekomst dezelfde functie krijgt als een bierkrat. Het is de bedoeling dat ons product straks in de winkel wordt uitgegeven, dat consumenten het mee naar huis nemen en vervolgens – net als een bierkrat – gebruiken als opbergsysteem voor lege blikjes. Die brengen ze uiteindelijk weer terug naar de winkel, waar ze statiegeld krijgen.”

Testfase
Vast staan deze plannen nog allemaal niet. De gesprekken zijn gaande en de ambitie is er. “Maar het is echt nog toekomstmuziek. Voor nu focussen we ons nog op de testfase en kijken we wat er beter kan. Of het überhaupt werkt. Uiteraard hoop ik dat we na dit schooljaar verdergaan en dat het bedrijf gaat lopen, maar daar kunnen we nu nog niks over zeggen.”

Gert Poppe steekt meteen van wal hoe het symposium, dat georganiseerd is door het Centrum voor Ondernemerschap, tot stand is gekomen. Poppe maakte vorig jaar de overstap van Digital Business Concepts naar het CvO. Een collega deed dat precies andersom.  “We hebben toen contact gehad om alvast wat van elkaar te leren en dingen mee te nemen naar onze nieuwe baan. Dat was buitengewoon nuttig en is ook de insteek van deze bijeenkomst. Op een hele hoop plekken binnen Fontys zijn we namelijk bezig met ondernemerschap, en dat gaat nóg beter worden wanneer we iedereen bij elkaar krijgen.”

Dat is ook waar Fontys voor staat, aldus bestuurder Arian Steenbruggen. “Fontys for Society betekent impact maken op de samenleving en innovatiekracht stimuleren. Grote ambities waarin ondernemerschapsvaardigheden onmisbaar zijn. Het gaat niet alleen om ondernemer willen worden, maar ook ondernemend willen zijn. Daar is lef, creativiteit, innovatie en samenwerking voor nodig. Ondernemerschap is een grote vereiste als we stappen willen maken in duurzaamheid, circulariteit of bijvoorbeeld het lerarentekort.”

Talentgericht, onderzoekend en ondernemend
Het Centrum voor Ondernemerschap zet dan ook alles op alles om docenten en studenten deze vaardigheden bij te brengen en uit te bouwen. “Niet alleen goed voor de samenleving, economie en arbeidsmarkt, maar ook voor de jongeren die zich een leven lang mogen blijven ontwikkelen. We willen talentgericht en onderzoekend onderwijs, maar daar voegen we ondernemend ook graag aan toe”, vervolgt Steenbruggen.

Om dat in goede banen te leiden is het vandaag de beurt aan de docenten, die als een spin in het web bijdragen aan ondernemend onderwijs en openstaan om te leren van elkaar. Thomas Lans, voorzitter Nederlands Lectoren Platform Ondernemerschap en lector Kansrijk Ondernemen drukt de aanwezigen op het hart dat sociale doelen steeds belangrijker worden bij ondernemers. “Entrepreneurship for the public good neemt de afgelopen tien jaar enorm snel toe. Maar de kennis om dat goede verhaal naar het onderwijs te vertalen, is dun gezaaid. Daar hebben we allemaal nog echt wat in te betekenen. Het is aan ons om op zichzelf staande pijlers zoals sustainability, entrepreneurship en onderwijs in één allesomvattende kern te combineren.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Om de docenten daar verschillende handvatten en inzichten over te geven, lichten vier docenten hun Best Practices toe. Zoals Christo Stander van de Startup Factory, waarin studenten ideeën naar echte bedrijven realiseren terwijl ze de band met het werkveld versterken. Of Thom van Os, die zijn studenten bij Pulsed uitdaagt tijdens een heuse ‘Hellweek’, waarin studenten uitgedaagd worden om tot de beste versie van zichzelf te komen. Van Os zijn boodschap daarbij: “We geven allemaal les in ondernemerschap, maar onder die ondernemer zit een mens. Daarom moeten we onze studenten vragen wat ze écht willen leren. Als ondernemer ben je vaak op jezelf aangewezen. Focus daarom niet alleen op skills, maar ook op de mens zelf.”

Versnelling, betrokkenheid en drive
Volgens Irene Vriezen en Inge van Doornmalen van Digital Business Concepts zijn ondernemers niet altijd alleen. In februari starten zij met ChatGPT en andere AI-tools in het ondernemend onderwijs om bijvoorbeeld te brainstormen over projecten, problemen en value propositions te onderzoeken of het voorbereiden van klanteninterviews. Alles om het startuptraject te versnellen.

Volgens Gert Poppe is het duidelijk. De horizon van studentondernemers moet verbreed en verdiept worden, waar bovengenoemde voorbeelden zeker bij kunnen helpen. “Daarnaast moeten we ideeën beoordelen op wenselijkheid, haalbaarheid, levensvatbaarheid en creativiteit, zodat we samen met onze studenten van idee naar context kunnen werken. Geef die context aan het begin van het onderwijstraject mee en laat je studenten een doelgroep kiezen waar ze enthousiast over zijn. Dat geeft de nodige betrokkenheid en drive, wat voor hen van essentieel belang is.” [Noëlle van den Berg]

De app is ontstaan nadat initiatiefnemer Pieter Rambags in Polen zag hoe lokale gezinnen groene lampen voor hun raam zetten om Oekraïense vluchtelingen op te vangen. “Refugee Friend is eigenlijk een ‘groene lamp on steroïds’, waarin burgers zich binnen enkele stappen kunnen melden om vluchtelingen te helpen.”

En die hulp is hard nodig. De meeste vrijwilligers binnen de app bevinden zich in Nederland, wat logisch is volgens Rambags. “In mijn kennissenkring hebben al heel wat mensen zich aangemeld. En met de situaties die zich voordeden in Ter Apel is het heel fijn om te weten dat mensen klaarstaan voor vluchtelingen die deze hulp goed kunnen gebruiken.”

Dat gebeurt onder de noemer Refugee Friend. Fontys alumnus Kevin Vugts, die in 2019 afstudeerde aan Fontys ICT in de richting ‘Smart mobile’, werkte mee aan de eerste opzet van de app. Ook nu is hij nog steeds bij alle ontwikkelingen betrokken. “We zijn al bij versie zes of zeven, waarin we de app hebben uitgebreid van 1 naar 27 talen.”

Drempels en groei
Maar dat is nog niet alles. Er zit zelfs een chatfunctie in de app waarbij iedereen in zijn eigen taal kan chatten. De berichten komen vertaald door bij de ontvanger. “Zo verkleinen we de communicatiedrempel tussen vluchtelingen en aanbieders."

Naast Kevin werken vanaf september ook een boel andere Fontysstudenten mee aan de app. “Refugee Friend moet groeien in Italië, Griekenland, Polen en Bulgarije. Daar zitten namelijk heel veel vluchtelingen, maar nog weinig hulpverleners. En Fontys gaat ons bij die marketingstrategie helpen.” 

Drama in Ter Apel
Meer bekendheid is volgens initiatiefnemer Rambags meer dan nodig. Omdat de IT'er zich al langer inzet voor vluchtelingen, heeft hij aardig wat contacten. Ook met vluchtelingen. “Deze mensen vragen op een gegeven moment gezinshereniging aan. Zodra familieleden overgevlogen worden moeten zij zich melden in Ter Apel." Maar daar begint het drama.

Overvolle tenten, mensen die buiten op straat liggen en jonge vrouwen die niet weten waar ze met hun kinderen naartoe moeten; alles komt voorbij. “Een indrukkende maar nijpende situatie waarin ik een hoop mensen gesproken heb en een tolk bij had om te kijken wie er echt noodhulp nodig had.”

Hel en verdoemenis
Eén van die gesprekken blijft de initiatiefnemer nog altijd bij. “Ik sprak een 22-jarige dame uit Nigeria die al zeven jaar in Europa was, maar al wel zeven jaar in de prostitutie zat. Met een religieuze juju-ceremonie werd haar een beter leven beloofd zolang ze zich hield aan de taak die aan haar gebonden werd. Zou ze zich daar niet aan houden? Dan kwam hel en verdoemenis haar tegemoet.”

Even later vertelde de vrouw dat ze wacht op COA, maar dat ze niet weet wie COA is en hoe zij eruitziet. Ze dacht dat COA een vrouw was in plaats van een organisatie. “Toen realiseerde ik me dat de mensen echt geen enkel idee hebben waar ze aan toe zijn. Uitleg en hulp helpt hen op dat moment enorm, met uiteindelijk tranen van geluk wanneer je bijvoorbeeld 50 euro geeft voor de nodige boodschappen." [Noëlle van den Berg]

Onder de noemer EIT HEI wordt in het totaal 31,2 miljoen euro uitgetrokken voor het helpen van instellingen bij het opstellen van actieplannen om hun ondernemerschap en innovatie te stimuleren.  

Een deel van dat bedrag gaat naar Fontys en dat heeft de school te danken aan een gezamenlijke inspanning van een Fontys projectteam, bestaande uit Yvonne Kirkels van het lectoraat Industrial Engineering and Entrepreneurship, Jacques Zwaga en Victor van der Linden van het Fontys Centrum voor Ondernemerschap.  

Het project sluit naadloos aan bij de expertise van twee Fontys-onderdelen. Kirkels participeert en organiseert het ondernemerschapsprogramma Panther; een samenwerking tussen Flanders Business school, Universiteit Twente, Open Universiteit en KU Leuven. “Het programma is gericht op het stimuleren van ondernemerschap en innovatie in het mkb", vertelt Kirkels.

Op het vlak van ondernemerschapsonderwijs en het ontwikkelen van een ondernemende houding beoogt het project de Europese uitrol van het Entrepreneurship Competence Framework, kortweg ‘Entrecomp’. Het Centrum voor Ondernemerschap van Fontys heeft hierin afgelopen jaren een grote expertise opgebouwd. “Ik durf te stellen dat wij hierin als Fontys in Europa vooroplopen”, zegt Van der Linden. 
 
Ecosysteem in Europees verband
Toen Kirkels het HEI-initiatief voorbij zag komen, wilde ze daar meteen iets mee doen. Maar omdat het project op veel meer terreinen betrekking heeft dan alleen dat van haar - het Panther programma - ging Kirkels op zoek naar partners. En zo kwam ze uit bij Victor van der Linden, manager van het Centrum van Ondernemerschap (CvO).

“Het project past precies bij wat het CvO kan en doet”, legt Van der Linden uit. “Het gaat namelijk om een innovatie stimulerende, ondernemende houding. Onze rol hierin is gericht op hoe andere scholen omgaan met ondernemerschapsonderwijs. Wat kunnen we van elkaar leren en hoe kunnen we het ondernemend denken van de Europese student verbeteren zodat we als werelddeel innovatief blijven.”  

Internationaal 
Voor het HEI-EIT project wordt samengewerkt met universiteiten uit allerlei verschillende landen. Griekenland, Polen, Spanje, Italië, België, Kosovo. “En er wordt ook gekeken of we een extra actie kunnen uitzetten naar Oekraïne, om een boost te geven aan de herontwikkeling van het land”, zegt Van der Linden. “We zijn enorm trots dat we namens Fontys dit omvangrijke Europese project op basis van onze expertise hebben binnengehaald."

Het project zit nu nog in een opstartfase, maar binnen het komende anderhalf jaar hopen Kirkels en Van der Linden de eerste resultaten te kunnen zien. Van der Linden: “We willen een fantastisch programma neerzetten waarmee we bij onze deelnemers, Europa-breed, een ondernemende mindset kunnen ontwikkelen. Als we ze een boost kunnen geven op het gebied van onderwijs, training en innovatie, hebben wij ons doel bereikt.” 

Toegepast onderzoek
Voor het deel van Kirkels is het ook belangrijk dat er met de HEI-gelden toegepast onderzoek wordt gestimuleerd. “Wat voor mij de uitkomst zou zijn, is dat ik samen met bedrijven, onderzoekers en docenten een infrastructuur kan creëren die interessant is voor ieders doeleinden. Wij als Fontys kunnen veel proactiever worden in het aandragen van vraagstukken waar bedrijven op het gebied van ondernemen iets mee kunnen doen, en waar studenten aan deel kunnen nemen.”  

Het multidisciplinaire van Fontys kan daarbij een kracht zijn, denkt Van der Linden. “Vaak ontstaat innovatie vanuit een combinatie van ontwikkelingen of technologieën die eerder niet gecombineerd zijn. Het multidisciplinaire is daarbij een belangrijke stimulans, en dat is precies wat Fontys heeft. We hebben alle smaken in huis en kunnen in feite alle combinaties maken qua disciplines. Er zijn veel inspirerende samenwerkingen waarbij innovatie binnen en buiten Fontys gestimuleerd kan worden.”  [Karen Luiken]  

Trayner is een dienblad dat verspilling tegengaat. “Stel je eens voor dat je op het terras zit en er weer zo’n onervaren ober langskomt die zijn dienblad met drankjes laat vallen”, begon Levi zijn pitch. “Jaarlijks gaat er zo’n 11 miljoen liter drank verloren in Nederland. Dat zijn maar liefst vier Olympische zwembaden vol! Trayner voorkomt deze verspilling, door een vingerhouder onderaan het dienblad.”

Die vingerhouder gaat volgens Levi het verschil maken. Maar naast hem waren er nog vijf andere studenten die meededen voor de hoofdprijs voor 1.500 euro. Zoals Sieuwe Elferink bijvoorbeeld, die met zijn startup MultiRotorResearch autonome drones in wil zetten zodat een menselijke piloot voortaan niet meer nodig is. Of Tim Arts, die met zijn bedrijf Bugsy een insectenburger op de kaart wil brengen en het eten van insecten gangbaarder wil maken voor horecabezoekers.

Van kledingzaken tot strafcornerpakken
Ook Chaymae Chamsi presenteerde haar bedrijf Takschita Royal. Een kledingwinkel in Duitsland waar mannen, vrouwen en kinderen traditionele Marokkaanse kleding en accesoires kunnen kopen. Can Güner pitchte op zijn beurt zijn startup Strafcornerpak. Om verdedigers tijdens hockeywedstrijden beter en gemakkelijk te beschermen tegen rondvliegende hockeyballen.

Nederlandse markt veroveren
Toch koos de vakjury unaniem voor het innoverende dienblad met geïntegreerde vingerhouder, die er volgens Levi voor zorgt dat horecapersoneel optimaal balans hebben. “En het is ook nog eens gemakkelijk vast te houden!” Iets wat de jury van het Fontys Student Startup Festival erg aansprak.

Trayner is nog niet op de markt. Maar daar kan de hoofdprijs van 1.500 euro goed bij helpen, aldus de derdejaarsstudent Ondernemerschap en Retail Management. “De dienbladen die we momenteel hebben zijn allemaal 3D-geprint. Nu is het tijd om een matrijs (mal) aan te meten om Trayner te produceren. Daarna gaan we de Nederlandse markt veroveren. En als dat is gelukt, gaan we door naar het buitenland!”

Meest duurzame startup
De startup van Chris Joosten, Studio Monton, kreeg eveneens 1.500 euro toebedeeld. Zijn idee werd gekroond tot de meest duurzame startup. Chris ontwikkelt woonproducten zoals tafels, stoelen en lampen, waarbij je beschadigde onderdelen kunt vervangen. “Zo kunnen je meubels meerdere generaties mee. En alle onderdelen die we maken, zijn volledig van gerecycled materiaal.”

Inspirerende lezingen
Naast het verdelen van de prijzen werden er tijdens het festival ook twee lezingen gegeven door Michael Musandu en Jouri Schoemakers. Zij inspireerden de leerlingen met lessen over hun eigen ondernemersavonturen bij LaLaLand en Pieter Pot, twee startups die zich inmiddels met recht succesvolle bedrijven mogen noemen. Wie weet kunnen de jonge ondernemers van vandaag zich daar over een paar jaar met hun bedrijf bij aansluiten. [Noëlle van den Berg]

In 2020 moest oud-student Harris samen met zijn drie studiegenoten een startup ontwikkelen voor een studentenproject binnen de studie Ondernemerschap en Retailmanagement bij Fontys. Al snel kwam de groep met het idee om sokken te ontwikkelen die goed om je enkel sluiten. “Iedereen draagt sokken. En de grootste irritatie die je kunt hebben is dat ze afzakken of snel uitrekken. Daar hebben wij nu dus de oplossing voor.”

Voor Harris was het wel van groot belang dat de sokken er goed uit zouden zien. “Toen kwam het idee om er een elastische band aan toe te voegen, zoals bij onderbroeken van Bjorn Borg of Calvin Klein. Maar wanneer we het idee uitlegden op school en vrienden, keek iedereen ons maar raar aan.”

Hulp van oma
Daar moesten de jonge ondernemers iets mee. Want hoe kon nu duidelijk gemaakt worden wat ze precies wilden doen? “Mijn oma schoot ons uiteindelijk te hulp door simpelweg een onderbroekenband op een sok te naaien. Toen we dat eenmaal lieten zien, werd iedereen meteen dolenthousiast van ons idee.”

Maar hoe enthousiast iedereen ook was, er werd toch besloten om de startup even te pauzeren. “We waren alle vier bezig met afstuderen en hadden nagenoeg geen tijd om samen aan STRAPD te werken. Daarom hebben we destijds besloten er tijdelijk een punt achter te zetten.”

Investering via platform
Eenmaal afgestudeerd pikte het viertal de draad weer op. Het concept werd zelfs tentoongesteld op het platform van Crowd Capital Brabant, waar ondernemers samenkomen met investeerders. “Uiteindelijk vonden we ook een investeerder, waardoor ons bedrijf ineens een enorme boost kreeg.”

De nieuwe investeerder bleek dolenthousiast te zijn over de nieuwe sokken. “En zijn kinderen waren er helemaal weg van! Dat gaf ons meteen extra energie om hier echt iets van te maken, daarom zitten we nu volop in het vervolgtraject.”

Nieuwe merknaam
Tijdens dat traject werd onder meer besloten om onder een andere naam verder te gaan: Bandit. “Gefocust op de band en bandiet in het Engels. Dat klinkt beter en is toekomstbestendiger. Zeker wanneer we ons bedrijf uit willen breiden met andere kledingartikelen.”

Maar voor het zover is, moeten de sokken van Bandit nog officieel op de markt gebracht worden. “Dat doen we aan de hand van een abonnementsmodel. Abonnees krijgen dan iedere maand een paar nieuwe sokken binnen, om zo hun collectie uit te breiden.”

Alle voorbereidingen getroffen
Wanneer de sokken van Bandit precies op de markt komen, is volgens Harris nog onzeker. “Alle voorbereidingen zijn getroffen en we verwachten ze in december binnen te krijgen, maar dat is nog niet met alle zekerheid te zeggen.”

Harris is dolenthousiast over het feit dat hij nog steeds met alle drie zijn studiegenoten betrokken is bij het project. “Van webdevelopers, salesmanagers en marketingleiders tot aan financieel adviseurs: we hebben nu alles in huis. En ja, het runnen van een eigen bedrijf is veel werk, maar door het te verdelen blijft het behapbaar en leuk.”

Het verschil maken
Hoewel de sokken nog niet op de markt zijn, heeft Harris wel een doel voor ogen. “Binnen vijf jaar willen we tussen de 20.000 en 30.000 abonnees hebben. En natuurlijk moet iedereen in Nederland bekend worden met de sokken van Bandit. Speels, strak en sportief; onze sokken gaan het verschil maken.”

Voor de huidige Fontysstudenten die ook graag het verschil willen maken met hun startup, heeft de jonge ondernemer nog een aantal tips. “Maak zo snel mogelijk een concept of prototype. Dat hoeft niet meteen perfect te zijn, maar verduidelijkt wel jouw idee. Dat zorgt voor enthousiasme en duidelijkheid. Ga ook met investeerders en bedrijven in gesprek. Daar leer je superveel van en het helpt je uiteindelijk te groeien.” [Noëlle van den Berg]

Lees ook de interviews met de andere winnaars: 

- Auto kopen? Jimmy's startup verzorgt een onafhankelijke keuring
- Swipen voor een baan: Barts startup bleek een goudmijn
- Wereldwijd succes voor Jeroens startup: 'Blijf dromen'

“Ik had een bijbaan als verkoper bij een Kia-dealer en merkte dat veel potentiële kopers moeite hadden met kiezen.” Vaak gaf Jimmy dan het advies dat mensen de auto mee mochten nemen naar een garage in de buurt en daar konden vragen of alles in orde was. “Niet veel later bedacht ik me dat het veel handiger zou zijn als mensen gebruik konden maken van een app of platform die dit voor je regelt. En zo ontstond Occasionkeuring Nederland.”

Jimmy schreef zijn startup in 2019 in voor het Fontys Student Startup Festival en wist met een overtuigende pitch, een uitgewerkt plan en eerste opzet van zijn website de jury te overtuigen. “Naast een geldprijs kreeg ik vanuit Fontys ook de juiste begeleiding om mijn bedrijf verder te ontwikkelen. Ik had alleen nog maar een homepage, maar dankzij de hulp van school had ik een maand later de eerste keuringsaanvragen al binnen.”

Simpele succesformule
Wat ooit begon als een startup met 25 aangesloten BOVAG-garages, is inmiddels uitgegroeid tot een bedrijf waar meer dan 500 garages bij zijn aangesloten. Vanwege een succesformule die volgens de oud-student simpel uit te leggen is: “Wij bemiddelen tussen autoverkopers, -kopers en keuringsstations. Zo hoeven kopers niet te vertrouwen op de blauwe ogen van autodealers of particuliere verkopers, maar wordt de nieuwe aankoop volledig nagekeken door een onafhankelijke expert. En aan de hand van dat onafhankelijke advies kunnen de kopers altijd een weloverwogen beslissing maken.”

Het bedrijf van Jimmy maakte in de afgelopen jaren een behoorlijke groei door. Inmiddels werkt de oud-Fontysstudent samen met zijn zus Jill fulltime binnen de firma en zijn de diensten meer geautomatiseerd en verder uitgebreid. Zo kan men nu ook bij het bedrijf terecht voor kentekenchecks.

Groei
Vroeger werd iedere aanvraag eigenhandig door Jimmy behandeld en zocht hij zelf op Google naar geschikte garages. “Inmiddels zoekt ons systeem automatisch welk bedrijf in de regio passend is voor de keuring. Oftewel een on-demand systeem; de klanten kiezen wanneer en hoe laat ze de keuring graag willen, wij regelen de rest. Dat doen we inmiddels niet meer alleen voor auto’s, maar ook voor campers en bedrijfswagens.”

De oud-student geeft toekomstige starters graag nog een tip mee. “Besteed dingen die je niet leuk vindt uit aan anderen. Als startup wil je graag zelf alles in handen houden, maar het is belangrijk om je te focussen op de dingen die je leuk vindt en goed kan. Zo blijft ondernemen leuk en blijf je gemotiveerd om echt iets van jouw startup te maken.”

Een mooi streven
Welke droom Jimmy zelf nog heeft voor zijn bedrijf? “Dat Occasionkeuring Nederland uitgroeit tot een nationaal begrip, waarbij een miskoop voorgoed verleden tijd is. Dat is de missie van ons vijfjarenplan, dus we hebben nog even om dit te halen. Er moet in die tijd nog wel veel gebeuren voordat we dit kunnen verwezenlijken, maar het is in ieder geval een mooi streven.” [Noëlle van den Berg]

Voormalig student SPECO Bart Naber won in 2018 met zijn startup ‘OTSO’ en kijkt terug op bewogen, maar vooral succesvolle jaren. Zo’n acht jaar geleden liep Bart stage bij een wervings- en selectiebureau. Daar realiseerde hij zich dat het gehele proces erg lang in beslag nam. Dat kon anders, dacht hij. 

En zo geschiedde: “Tinder was op dat moment enorm populair. Waarom kunnen we zoiets dan ook niet met werkzoekenden en bedrijven doen? Zij moeten elkaar namelijk ook ‘leuk’ vinden voordat ze een match maken.”

Investeren en ontwikkelen
Niet veel later schreef Bart een businessplan, klopte hij aan bij investeerders en deed hij mee aan een lokale Dragon’s Den in Tilburg. Daarna vond hij een investeringspartij die 40.000 euro toezegde voor de ontwikkeling van de app en de website. “Dat bedrag werd uiteindelijk verdubbeld, om OTSO echt een kans van slagen te geven. We zijn in juni 2015 live gegaan, waarna alles in een sneltreinvaart ging."

Bart zijn startup kreeg landelijke aandacht in verschillende kranten en op diverse radiozenders. “Dat pakte goed uit, want al snel meldden bedrijven als Interpolis, FujiFilm en CoolBlue zich aan voor het plaatsen van vacatures.”

Swipen voor een baan
Zodra de eerste vacatures online stonden, was het de beurt aan de werkzoekenden. Zij kunnen in de app zoeken op vier voorkeuren; reisafstand, dienstverband, salaris en het instapmoment. “Op basis daarvan swipen werkzoekenden vervolgens als het ware door de vacatures heen. En is er een match? Dan wordt er vanuit het bedrijf een afspraak met je ingepland.”

Het bedrijf van Bart liep als een trein. In zes jaar tijd maakten meer dan 67.000 werkzoekenden gebruik van zijn app. Toch kwam de jonge ondernemer voor een uitdaging te staan. “Ik kreeg namelijk een aanbod van een bedrijf dat mijn app wilde overkopen. Een aanbod dat ik eigenlijk niet kon laten schieten.”

Verder groeien
Uiteindelijk koos Bart er toch voor om zijn bedrijf te verkopen. “Maar dat was het wel heel lastig. Ik had natuurlijk vijf jaar lang al mijn tijd en energie in OTSO gestopt. Van het ontwikkelen van het logo tot aan het continue ontwikkelen en aanpassen van de mogelijkheden. Het was een top tijd. Maar op een gegeven moment moest ook ik verder.”

Bart werkt inmiddels als sales manager bij een bedrijf. En dat bevalt hem goed. Het starten van een ander eigen bedrijf zit nog niet in de planning. “Maar er kunnen natuurlijk altijd goede ideeën opkomen. En als dat het geval is, moet je daar natuurlijk wel vol voor gaan!”

Bouwen aan de toekomst
Die tip wil Bart ook andere studenten meegeven. “Doe de dingen waarbij je jezelf goed voelt en maak aan de hand daarvan je keuzes. En start je een eigen bedrijf? Maak dit dan niet meteen te groot of te breed, maar begin in een specifieke regio of voor een bepaalde doelgroep. Vanuit daar kun je altijd verder bouwen.” [Noëlle van den Berg]