Het werkte voor mij, maar ik ken genoeg medestudenten die hun stage of baan via heel andere routes hebben gevonden: via een docent die ze doorverwees, via een netwerkevenement zoals het Career Event, via iemand die ze kenden van een studentenvereniging, of gewoon door zelf ergens aan te kloppen.

Dat kan zeker net zo goed werken. Waar het uiteindelijk om gaat, is dat je vindbaar bent, en LinkedIn is daar een makkelijke manier voor, juist omdat het weinig moeite kost om aan te maken en bij te houden.

Een profiel opbouwen kost tijd, niet omdat het ingewikkeld is, maar omdat het meegroeit met wat je doet: een stage, een project, een minor, een presentatie die goed liep. Begin je hier tijdens je studie al mee, dan staat er tegen de tijd dat je afstudeert iets dat laat zien wat je hebt gedaan, in plaats van een leeg sjabloon met alleen je opleiding erop.

Dit vraagt geen wekelijkse post. Een duidelijke functietitel, een korte omschrijving van wat je doet, en zo nu en dan een update als je iets hebt afgerond waar je trots op bent, is al genoeg. Het punt is niet dat je veel moet posten, maar dat je er simpelweg bent op het moment dat iemand toevallig naar iemand zoals jij op zoek is.

Je hoeft je zeker niet blind te staren op LinkedIn. Een portfolio, je netwerk via school, een docent die je doorverwijst of een netwerkevenement. Het zijn allemaal manieren om zichtbaar te worden en voor sommige studies of functies werken die minstens zo goed.

Bij mij heeft LinkedIn toevallig twee keer goed uitgepakt, maar dat betekent niet dat het voor iedereen de beste route is. Kies wat bij jou past, zolang je er maar iets van maakt en niet wacht tot je klaar bent met studeren om ergens zichtbaar te zijn.

Mirre Korsten is vierdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

Opeens weet iedereen precies hoe het team zou moeten spelen en wordt er uitgebreid gesproken over plannen om met vrienden of familie samen de wedstrijden te kijken. Ook ik laat me er iedere keer weer in meeslepen.

Wat ik het leukste vind aan het WK is eigenlijk niet eens het voetbal zelf, maar alles eromheen. De sfeer in de stad, volle terrassen en mensen die samen naar een scherm kijken. Of je nu thuis op de bank zit of met vrienden in een café naar de wedstrijd kijkt, er hangt altijd een gezellige sfeer. Juist in een studentenstad als Eindhoven, waar mensen uit allerlei plaatsen en achtergronden samenkomen, vind ik het mooi om te zien hoe zo'n toernooi iedereen bij elkaar brengt.

Vooral als Nederland speelt, voelt het alsof iedereen met elkaar verbonden is. Mensen die elkaar normaal niet kennen, juichen samen voor hetzelfde doel. Bij een doelpunt vliegen onbekenden elkaar bijna om de nek en na een overwinning is iedereen in een goede stemming.

Misschien is dat wel waarom het WK zo populair blijft. Natuurlijk gaat het om voetbal, maar uiteindelijk vooral om de gezelligheid. Even niet bezig zijn met andere dingen, maar gewoon genieten van een spannende wedstrijd en een gezellige avond met vrienden.

En voor iemand die normaal nooit voetbal kijkt, is dat misschien wel de grootste reden om toch weer voor de televisie te zitten.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

In het begin pak ik het eigenlijk best rustig aan. Af en toe kijk ik rond, sla ik interessante vacatures op en noteer ik bedrijven die me aanspreken. Niet omdat het moet, maar juist omdat ik de tijd heb om goed te zoeken. En dat is ook wel nodig, want een afstudeerstage is niet zomaar een stage. Het is misschien wel de plek waar je jezelf echt verder ontwikkelt, en wie weet de plek waar je zelfs blijft hangen na je studie.

Ik merk ook dat het onderwerp steeds vaker langskomt. In de klas hoor je dat anderen ook aan het oriënteren zijn, sommige studenten hebben zelfs al gesprekken gepland. Dat zorgt niet per se voor stress, maar wel voor een soort bewustzijn: dit komt eraan, en het is een belangrijke stap.

Wat het voor mij leuk maakt, is dat ik al een goede ervaring heb gehad. Mijn meewerkstage aan het eind van jaar twee heb ik afgerond met een 7,9 en die periode vond ik oprecht heel leuk. Daar merkte ik hoe het is om mee te draaien binnen een bedrijf, om echt ergens onderdeel van te zijn. Dat maakt het zoeken nu ook anders, ik weet beter waar ik naar op zoek ben, waar mijn kwaliteiten liggen en waar ik energie van krijg. 

Juist daarom wil ik er de tijd voor nemen. Niet zomaar ergens solliciteren, maar echt kijken of dit bij mij past. Want een afstudeerstage is meer dan alleen een laatste opdracht voor je studie, het kan ook zomaar de eerste stap zijn richting een baan daarna. En eerlijk gezegd kijk ik er ook gewoon mega naar uit.

Misschien zit jij in precies dezelfde fase. Misschien ben je al volop aan het solliciteren, of heb je juist nog geen idee waar je moet beginnen. Wat het ook is, je hoeft het niet allemaal al uitgedacht te hebben. Maar het kan geen kwaad om alvast eens een paar tabbladen open te zetten en gewoon te beginnen met kijken. Soms is dat al genoeg om in beweging te komen.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

De bijbaan is vaak meer dan alleen extra geld voor leuke dingen. Het is nodig om de huur te betalen als je op kamers woont, boodschappen te doen of onverwachte uitgaven op te vangen. Dat betekent dat je soms lange dagen maakt. Eerst college, daarna werken en vervolgens nog leren voor een tentamen. Hiervoor moet je je tijd goed kunnen indelen, maar zo makkelijk is dat nog niet.

Iedereen roept het altijd al, ‘Gebruik een agenda’ of ‘Plannen is key!’. Maar voor mij zijn er dagen waarop die strakke planning geen redding meer biedt. Voor je het weet is de dag alweer voorbij, en heb je niet eens tijd gehad om überhaupt aan je planning te denken. Het lijkt soms alsof ik meer tijd besteed aan het maken van de planning dan aan het uitvoeren ervan.

Wat mij helpt om alles een beetje behapbaar te houden, is mijn tijd bewust indelen. Ik plan bijvoorbeeld ook momenten in voor vrije tijd. Zo voel ik me minder schuldig als ik even niet aan het studeren ben, want dan weet ik dat het ‘mag’. Dat zorgt er juist voor dat ik weer meer motivatie krijg om de rest van mijn planning ook uit te voeren. Even niks doen is tenslotte net zo belangrijk als een goed cijfer!

Ik heb vooral geleerd dat het niet erg is als de planning soms in de soep loopt. Zolang je het de week erna weer probeert, komt het meestal vanzelf goed. En ach, die chaos hoort er misschien ook gewoon een beetje bij.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

Totdat mijn zus op een dag zei: “Lees dit boek eens, volgens mij vind jij dit wél leuk.” Ik verwachtte er niet veel van, maar ik begon toch. En tot mijn eigen verbazing las ik het in één ruk uit. Voor het eerst had ik een verhaal dat niet voelde als schoolwerk of een verplichting, maar als iets wat ik zelf graag verder wilde lezen. Het was spannend, meeslepend en gewoon erg leuk eigenlijk. Precies wat ik blijkbaar nodig had om lezen een kans te geven.

Sindsdien pak ik steeds vaker een boek erbij. Nog steeds geen ingewikkelde literatuur, hoor. Ik blijf vooral bij boeken die makkelijk weglezen, waar je zonder veel moeite weer in komt als je onderweg even stopt. En dat werkt voor mij. Je hoeft niet meteen de diepste klassiekers te lezen om plezier in lezen te hebben.

Wat me vooral verraste, is hoeveel ontspanning lezen eigenlijk geeft. Even geen scherm, geen haast, maar gewoon je hoofd leegmaken terwijl je in een verhaal stapt. Dat had ik nooit verwacht. Een van de boeken waarbij ik dat echt merkte, was Ugly Love van Colleen Hoover. Echt een mega leuk boek dat makkelijk wegleest. Het is een romantisch verhaal, maar er zit ook genoeg spanning in om je er helemaal in mee te trekken. Een perfect boek om mee te beginnen dus.

Ik had nooit gedacht dat lezen iets voor mij zou worden, maar blijkbaar had ik gewoon het juiste boek op het juiste moment nodig. Soms begint iets nieuws precies zo. Onverwacht en zonder druk. Dus als je nog een titel zoekt om mee te beginnen: Ugly Love was voor mij het perfecte opstapje.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

Voordat we de tentoonstelling in gingen, begonnen we met een korte meditatie. Dat vond ik verrassend, want meditatie en technologie lijken totaal niet samen te gaan. Maar juist daardoor werkte het. Even bewust stilstaan, je hoofd leegmaken, en daarna pas nadenken over hoe technologie invloed heeft op ons brein en gedrag.

Wat me vooral raakte, was hoe anders ik over technologie ging denken. Niet als iets kouds of afstandelijks, maar als iets wat bijna leeft. In het museum werd getoond hoe technologische ontwikkelingen niet tegenover de natuur staan, maar er juist onderdeel van kunnen zijn. Alsof technologie onze nieuwe natuur is geworden.

De installaties over kunstmatige intelligentie en biotechnologie waren soms grappig, soms confronterend. Want hoe ver willen we eigenlijk gaan met technologie die ons leven makkelijker maakt, maar misschien ook steeds meer overneemt?

Het museum vertelt je niet wat je moet vinden, maar zet je echt aan het denken. Over wat menselijk is, en wat dat in de toekomst nog betekent. Een inspirerende ervaring, alsof ik even een stap in de toekomst mocht zetten.

Dus als je ooit in Eindhoven bent en je wilt even verder kijken dan je scherm, ga dan zeker naar het Next Nature Museum. Het is niet zomaar een tentoonstelling, het is een kijkje in wat onze toekomst misschien al aan het worden is.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

Toch denk ik daar anders over. Ik moet zelf ook nog één herkansing maken uit mijn tweede jaar terwijl ik nu al bezig ben met mijn minor. En eerlijk, Dat voelt soms best rot. Vooral als je hoort dat anderen dat vak allang hebben afgerond terwijl jij nog even moet bijspijkeren. Aan de andere kant, wat maakt het eigenlijk uit? Een herkansing betekent niet dat je minder goed bent, het betekent gewoon dat je een vak wat later afrondt. Ik zou willen dat we er wat luchtiger over kunnen denken.

Wat ik jammer vind, is dat er zoveel druk ligt op het perfecte studietraject. Alles moet in één keer goed gaan, want anders ‘loop je achter’. Maar wat is achterlopen eigenlijk? Iedereen leert in zijn eigen tempo, en soms lukt het gewoon even niet. Werk, stress of gebrek aan motivatie, het hoort er allemaal bij. Studeren is niet alleen zorgen dat je alle kennis hebt, maar het is ook leren omgaan met tegenslagen.

Natuurlijk, het is beter voor je eigen stressniveau als je alles in één keer haalt. Dat geeft rust. Maar de druk om constant perfect te presteren helpt niemand vooruit. Als je even gas terug moet nemen of een herkansing nodig hebt, dan is dat geen teken van falen.

Uiteindelijk draait studeren niet om wie er het snelst klaar is, maar om wat je onderweg leert. En geloof me, die ene herkansing gaat je carrière echt niet verpesten. Misschien leer je er zelfs meer van dan van de vakken die je wél in één keer haalde. Dus mocht je er ook nog eentje open hebben staan: geen paniek. Je komt er echt wel.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

Het mooie aan hardlopen is dat het overal en altijd kan. Geen openingstijden van de sportschool en geen vast trainingsuur. Je trekt gewoon je schoenen aan en je gaat. Of het nu ’s ochtends vroeg, tijdens een vrije middag of ’s avonds is, een rondje rennen past altijd.

Tijdens het lopen merk ik dat mijn hoofd leegloopt. Alle gedachten over werk, school, verplichtingen of kleine zorgen vervagen. Het ritme van het lopen, de frisse lucht en de natuur om je heen maken het rustgevend, ook al is het een zware inspanning. Een paar kilometer hardlopen kan me meer opladen dan een uur op de bank zitten. Je krijgt er namelijk écht energie van.

Beginnen met hardlopen kan soms lastig zijn. Je conditie is in het begin vaak slecht, althans in mijn geval. Het voelt mega zwaar om die eerste kilometers vol te houden. Maar wie volhoudt en regelmatig loopt, merkt al snel dat het zo veel makkelijker wordt. Je conditie verbetert sneller dan je verwacht, en dat geeft een enorme motivatie om door te blijven gaan.

Hardlopen kan ook erg leuk zijn om samen te doen. Een vriend of vriendin meenemen voor een rondje, elkaar volgen op apps zoals Strava of samen doelen stellen, geeft een extra zetje om te gaan. Het maakt het niet alleen gezelliger, maar het geeft je ook net dat beetje extra motivatie om je schoenen weer aan te trekken en een rondje te lopen.

Het helpt ook om een concreet doel te hebben. Je inschrijven voor een wedstrijd kan enorm motiverend zijn, of het nu een 10 km, een halve marathon of een hele marathon is. Zo werk je echt naar iets toe. Zelf heb ik meegedaan aan de 10 km bij de Venloop samen met vrienden, en dat was ontzettend leuk om te doen. Ook grote evenementen zoals de Marathon van Eindhoven kunnen een geweldige ervaring zijn, ook als je alleen of een kortere afstand loopt. Het meelopen van een wedstrijd geeft een extra energieboost en maakt hardlopen nog leuker.

Dus twijfel je nog of hardlopen iets voor jou is? Trek gewoon die schoenen aan en probeer het eens. Je zult merken hoeveel energie en plezier het kan geven.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven.

De campagnes zijn overal zichtbaar. Posters langs de weg, reclames op social media en debatten op televisie. Politici beloven van alles, van betere zorg en onderwijs tot verduurzaming en belastinghervormingen. Het kan overweldigend zijn, zeker als je nog niet vaak gestemd hebt of weinig ervaring hebt met politiek.

Het kiezen voelt soms als een grote klus, kies je voor iemand die dicht bij je eigen idealen staat, of voor de partij die volgens jou het meest kans maakt om iets te veranderen? Veel studenten gebruiken hulpmiddelen zoals de stemwijzer die je online kunt invullen, maar het blijft lastig om alles goed te vergelijken. Het voelt namelijk toch wel als een grote druk, want het is een moment waarop je direct invloed hebt op ons land.

Daar zit ook de waarde van stemmen. Het gaat niet alleen om de uitslagen, maar ook om het kunnen meepraten, meedenken en meebeslissen. Ook als je nog niet precies weet op wie je wilt stemmen, kan je stem meewegen in discussies of uitkomsten. Uiteindelijk is het een kans om betrokken te zijn bij belangrijke keuzes over bijvoorbeeld onderwijs, wonen en klimaat.

Stemmen is dus meer dan alleen een hokje inkleuren. Het is een moment waarop je iets kunt laten horen, hoe klein je stem misschien ook lijkt. Door te stemmen bepaal je mee wie er over onderwerpen gaat die ons dagelijks leven raken, van studiekosten en de woningmarkt tot klimaat en zorg. Ook als je nog twijfelt, is het de moeite waard om je te verdiepen en een keuze te maken, het telt namelijk echt.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven

Ik ken genoeg studenten die hun dag helemaal plannen rondom één ding: die overstap. “Als ik die haal, kom ik op tijd,” hoor je ze zeggen. Alsof de trein ze expres tegenwerkt. De 9292-app wordt ondertussen vaker gecheckt dan het rooster.

Het grappige is dat die chaos ook structuur geeft aan onze dagen. Er ontstaan rituelen. Het gedeelde zuchten als er weer vertraging is en de haastige groepsgesprekken in de hal van het station die meer levenservaring bevatten dan menig hoorcollege.

Toch is het niet alleen humor. Het is de stress die er langzaam in sluipt. Een paar minuten vertraging kan net genoeg zijn om een les te missen of een sprint door de regen te moeten trekken. Je probeert rustig te blijven, maar de irritatie haalt je al snel in.

Toch wil ik niet alleen klagen. Er zit iets troostends in het idee dat we allemaal door dezelfde problemen gaan. Het verbindt. Het geeft ons stof voor gezellige klaagsessies in de les of pauze. Misschien hoort het er gewoon bij. Uiteindelijk worden we er allemaal stressbestendig van.

Dus bestaat zo’n dag zonder OV-drama? Misschien als je een privéchauffeur hebt, of als je naast je collegezaal woont. Voor de rest van ons waarschijnlijk niet. Maar dat is oké, het levert verhalen, herkenning en soms zelfs een glimlach op.

Mirre Korsten is derdejaars studente Commerciële Economie bij Fontys in Eindhoven