Stehven is een initiatief van de TU/e, Fontys, de Design Academy en de gemeente Eindhoven. De organisatie wil het beeld dat mensen van studenten hebben verbeteren en laten zien hoeveel studenten kunnen betekenen voor de stad en haar inwoners. Dat doen zij door studentenprojecten te financieren en te ondersteunen met een netwerk van kennis, studenten en professionals.

AI en banen 
Elk jaar organiseert Stehven het evenement Stehvent, waar prijzen worden uitgereikt aan de meest indrukwekkende initiatieven die de organisatie dat jaar heeft ondersteund. Naast de prijsuitreiking waren er dit jaar ook twee panelgesprekken: over AI en de toekomst van de Brainportregio en over AI en de toekomst van educatie. De conclusie van beide panelgesprekken: de experts maken zich weinig zorgen over AI. “AI gaat een aantal banen waarschijnlijk vervangen of veranderen, maar daar komen nieuwe banen voor terug.” 

Nieuw dit jaar was dat aanwezigen in de zaal actief konden deelnemen aan de discussie en vragen konden stellen. Een student uitte zijn zorgen over het verdwijnen van juniorfuncties. De experts probeerden hem en de rest van de zaal gerust te stellen. Volgens hen zullen juist veel startersfuncties blijven bestaan, omdat organisaties behoefte houden aan creatieve mensen en nieuwe ideeën. “AI kan bestaande ideeën hergebruiken, maar geen nieuwe bedenken.”

Ook over de toekomst van AI in het onderwijs maakten de panelleden zich weinig zorgen. Wel verwachten zij dat veranderingen op de arbeidsmarkt uiteindelijk ook invloed zullen hebben op opleidingen. Studenten kregen daarom het advies om hun studiekeuze niet te laten bepalen door angst voor AI. “Maak je geen zorgen over hoe AI misschien banen overneemt, maar kies iets waar je passie voor hebt.”

Prijsuitreiking
Het evenement werd afgesloten met de prijsuitreiking. De Stehven Award ging naar Plugged Festival. Volgens de jury was het bijzonder om te zien hoe het festival mensen van verschillende leeftijden en achtergronden samenbracht.

De Social Heroes Award ging naar Tour de ALS, een sponsoractie georganiseerd door studenten van hockeyvereniging Don Quishoot waarmee 4.500 euro werd opgehaald voor het goede doel.
De publieksprijs ging naar het Technical Women Dinner. Dit initiatief vroeg aandacht voor het gebrek aan vrouwen binnen technische opleidingen en beroepen.

Meer aandacht voor het hbo
In de zaal zaten ook Fontys-studenten. Zij vonden dat de panelgesprekken minder goed aansloten bij het hbo. 

Daan, student Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken (MBRT) van Fontys: “De zorgen die uit de zaal kwamen en de stellingen die werden besproken herken ik niet zo. In de zorg heb je menselijk contact nodig en dat kan AI niet vervangen. Op het hbo word je opgeleid voor een beroep en voor veel van die beroepen blijven mensen nodig. Deze dag was duidelijk vooral gericht op technische studenten.” 

Daan treedt volgend jaar toe tot het bestuur van Stehven en hoopt Fontys en andere hbo-instellingen meer bij de organisatie te betrekken.

Ook Elena, lid van het huidige bestuur, vindt dat belangrijk. “We willen hbo-studenten met een idee voor een evenement of activiteit oproepen om bij ons aan te kloppen. We helpen jullie graag verder.”

Dat leraren steeds meer invloed van de manosfeer zien op middelbare scholen blijkt uit het onderzoek School & Veiligheid. De manosfeer is een online community en gedachtegoed over mannelijkheid en relaties, waarin vaak seksistische ideeën over vrouwen worden verspreid. In Engeland en Australië leidde het zelfs tot het indienen van ontslagen door vrouwelijke docenten. Voor lector Iris Andriessen en docent-onderzoeker Eef Dooren-Sulsters van het lectoraat Samenlevingspedagogiek aanleiding tot een nieuw onderzoek.

Samen met andere onderzoekers van Fontys en Inholland ontvingen Andriessen en Dooren-Sulsters subsidie om onderzoek te doen naar de sociale veiligheid van vrouwelijke docenten in het hoger onderwijs. Seksisme, en de manosfeer in het bijzonder, spelen daarin een grote rol. 

“Er zijn diverse onderzoeken en rapporten gepubliceerd, vanuit alle varianten van het onderwijs, waaruit dit blijkt. Ook om ons heen horen we dat dit speelt. Bijvoorbeeld bij docenten wiens autoriteit wordt ondermijnd door mannelijke studenten, puur omdat ze vrouw zijn. ” Volgens de lector en de onderzoeker hebben verschillende docenten van diverse hogescholen aangegeven soortgelijke signalen te herkennen.

Ervaringen van studenten
Niet alleen docenten hebben er last van. Ook vrouwelijke studenten zijn de dupe van hun mannelijke medestudenten die dit gedachtegoed aanhangen. 

Studenten Mairin en Tara van Perioperatieve Verpleegkunde vertellen: “Wij hadden een student in de klas die rare opmerkingen maakte en vragen stelde aan meiden met een hoofddoek. Als ze expliciet vroegen of hij wilde stoppen, ging hij gewoon door." De man in kwestie vroeg ook aan zijn medestudenten of ze weleens ‘18+ content’ keken en of ze langs wilden komen om op zijn kinderen te passen. “We hebben hier echt veel gesprekken over gehad met docenten, en hij is ondertussen gelukkig weg.”

Bij de studie ICT & Cyber Security moeten vrouwelijke studenten hun plekje steeds opnieuw bewijzen, vertellen studenten Jasmina en Enas. “We worden constant onderschat, omdat het echt een door mannen gedomineerde studie is. Als wij een keer iets fout doen of vergeten, wordt er eigenlijk altijd een seksistische opmerking gemaakt. We krijgen zo vaak de vraag: ‘Waarom ga je geen Social Work doen?’ of: ‘Waarom ga je niet iets in de zorg studeren?’”

Medestudenten Daniella en Grace herkennen dit. “Sommige jongens gaan met ons in discussie over gender-stereotyperende dingen, zoals de rekening betalen of huishoudelijke taken, en worden dan boos als we iets zeggen waar ze het niet mee eens zijn.”

Aankaarten van seksime
Andriessen en Dooren-Sulsters gaan vanaf komend studiejaar aan de slag om samen met docententeams interventies te ontwikkelen waardoor seksisme aangekaart kan worden en de invloed van de manosfeer tegengegaan wordt. Dat gebeurt met twee teams: één team van docenten van Fontys Educatie en een team van docenten van Inholland. “We onderzoeken daarin wat docenten tegenkomen op de opleiding, en wat studenten ervaren op hun stageplekken in het voortgezet onderwijs. Een dubbelonderzoek”, aldus Andriessen. 

In de volgende fase wordt een tool ontwikkeld, zodat het tegengaan van seksisme en de manosfeer een teamverantwoordelijkheid wordt. Daarbij denken Andriessen en Dooren-Sulsters aan een zogenaamde ‘kijkwijzer’, waar docententeams gebruik van kunnen maken. “Een hulpmiddel dat handvatten geeft voor verschillende situaties die kunnen voorkomen in de klas, of die ervoor zorgt dat je zaken in je team bespreekbaar kunt maken”, aldus Dooren-Sulsters. “Je staat als vrouwelijke docent misschien in je eentje voor de klas, maar dat betekent niet dat je dit in je eentje hoeft op te lossen.”

De Schijf van Vijf is een hulpmiddel van het Voedingscentrum. De oude schijf dateerde uit 2016, dus heeft het Voedingscentrum een nieuwe versie gepubliceerd aan de hand van wetenschappelijk onderzoek. Het grootste verschil tussen toen en nu: van 500 gram vlees per week naar 300 gram, en van 180 gram peulvruchten naar 250 gram.

Allergie
Gezonde ontwikkelingen dus. Maar de meeste studenten doen er vrij weinig mee. Sporteconomiestudent Martijn kent de Schijf van Vijf vooral van vroeger. “Op de basisschool hadden we het er wel over, maar daarna eigenlijk nooit meer. Ik let wel redelijk op mijn voeding en probeer veel fruit te eten, maar ik ga niet minder vlees eten of zo.” 

Ook Onne, student Sportkunde, verandert zijn eetpatroon niet door de nieuwe adviezen. “Ik kijk er eigenlijk nooit naar. Ik heb sowieso een notenallergie, dus ik kan me al deels niet aan die schijf houden.” 

Student Voeding en Diëtiek Lena gebruikt de Schijf van Vijf regelmatig tijdens haar opleiding. Persoonlijk sluiten de nieuwe richtlijnen ook goed aan op haar leven. “Ik ben vegetariër, dus minder vlees en meer peulvruchten eten lukt me wel. En bij het ontbijt eet ik bijvoorbeeld bessen en frambozen.” 

Haar tafelgenoten reageren zichtbaar jaloers op de fruitinname van Lena. Ze wonen op kamers en vinden zulke producten vaak te duur. Zo merkt rechtenstudent Aniek duidelijk verschil. “Toen ik nog bij mijn ouders woonde at ik twee stuks fruit per dag, maar nu kan ik dat gewoon niet meer betalen.” Flor, student Journalistiek, herkent die financiële afweging. “Ik ben geen vegetariër, maar ik eet weinig vlees omdat het gewoon veel te duur is.”

Budget
Volgens beide uitwonende studenten ligt hun boodschappenbudget rond de vijftien tot twintig euro per week. Dat maakt het lastig om volgens de richtlijnen van het Voedingscentrum gevarieerd en gezond te eten. Zij schatten dat daarvoor eerder ongeveer dertig euro per week nodig is. 

PABO-student Nicky ziet gezond eten daardoor vooral als een luxe. “Ik geef ook vijftien tot twintig euro per week uit aan boodschappen en kan het me echt niet veroorloven om meer uit te geven. Ik wil wel gezonder leven, maar alles is zo duur. Dat gaat ten koste van de rest van mijn leven.”

Uit onderzoek van Wijzer in geldzaken blijkt dat 95 procent van de Nederlandse jongeren zichzelf weleens trakteert op een zogenoemde ‘little treat’, zoals een Labubu-pop of een trendy snack. Er is extra aandacht voor geldzaken vanwege De Week van het Geld en daarom wordt er op middelbare scholen en het MBO financiële voorlichting over gegeven. 

Dat gebeurt niet in het hbo, en dus ook niet bij Fontys. Uit een rondgang op de campus blijkt dat ook niet nodig. De meeste studenten zetten elke maand wel iets opzij. Maar een kleine beloning voor zichzelf na een inspanning, dat doen ze zeker. 

Sofie, studente Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken, vertelt: “Als de module is afgelopen zit ik bij de kapper.” En haar klasgenoten Linde en Indy gaan respectievelijk een weekendje naar de Efteling en uiteten na een examen. Dit om zichzelf te belonen voor hun harde werk. Daarnaast gaan ze regelmatig op het terras zitten om iets te vieren. Dit wordt door de meeste studenten genoemd als een vorm van beloning voor hun schoolprestaties.

Social work studenten Sophie, Wiep en Senna herkennen dat terrasje-pakken-patroon: “Na een toets bijvoorbeeld, of als ik een week hard aan mijn portfolio heb gewerkt”, vertelt Wiep. “Ja, of we gaan naar de film, of iets anders leuks doen”, vult Senna aan.

‘Komt niet in me op’
Opvallend is dat de meeste mannelijke studenten die we spraken, vertelden dat ze niet zo bezig zijn met zichzelf belonen. “Het komt gewoon niet in me op”, verklaart een International Business student. Maar zijn klasgenoot Jude vertelt dat ze wel af en toe wat lekkers te eten halen of maken na een lange periode van leren. 

En ICT-student Sam noemt dat hij met vrienden gaat roken, drinken en gokken als beloning.

Echter, alle studenten die we spraken lieten weten dat dit beloningssysteem niet ten koste gaat van hun spaardoelen. “Ik zet maandelijks een bedrag op mijn rekening en daar blijf ik vanaf”, aldus Indy. En ook Social Work studente Bo houdt haar balans in de gaten: “We gaan wel eens met zijn alle wat drinken om iets te vieren, maar niet elke week. Ik ben wel echt bewust bezig met hoeveel geld ik uitgeef”.  

Geld terugkrijgen?
Sparen en (min of meer) verstandig uitgeven is één ding. Maar belastingaangifte doen, en iedere student met een bijbaantje is daartoe verplicht, is weer heel iets anders. Niet leuk, nee. Maar als student kun je er tot wel 600 euro mee terugkrijgen van de belastingdienst. En veel studenten weten dat helemaal niet. Hoe dat zit, lees je in dit verhaal.

Crijns constateert juist meer belangstelling bij studenten voor ondernemerschap, maar snel veel geld verdienen staat daarbij niet voorop. “Studenten stellen nu vaker de vraag: ‘Kan ik hier leuk van leven?’ in plaats van ‘Kan dit groeien?’”, vertelt de teamleider van het CvO. “Succes wordt minder gekoppeld aan groei en winst, en meer aan persoonlijke vrijheid en zingeving.”

Impact
Daarnaast wordt de startup-route als risicovol en complex ervaren. Waarbij belangrijk is om verschil te maken tussen een startup en een startende onderneming. Niet elke onderneming is een startup, integendeel. Startups focussen op een baanbrekend en schaalbaar idee dat ook echt impact maakt. 

Dat kost energie, tijd en vooral geld. Het gaat dan in Nederland vaak over techstartups. Bij technisch georiënteerde studenten is tijdens de studie niet altijd evenveel aandacht voor ondernemerschap. Ook weten studenten meestal niet waar ze moeten beginnen.

Een startup met investeerders en een BV-structuur brengt veel regels, verantwoordelijkheden en onzekerheden met zich mee. De startdrempel is hoog: studenten moeten direct volwaardig ondernemer zijn, terwijl ze hun idee eigenlijk nog willen testen. Daarnaast focussen studenten zich eerder op afstuderen dan op het levensvatbaar maken van een startup.

Ondernemerschap is er wél
Volgens Els de Maeijer, adviseur regionale samenwerking en public affairs, is er bij Fontys wel degelijk innovatieve potentie aanwezig. “Studenten en ook onze onderzoekers hebben goede ideeën, maar onze kennis krijgt niet per se waarde in een startup, maar veel meer bij onze werkveldpartners. Er zijn cijfers die aantonen dat het grootste gedeelte van de startups een hbo-achtergrond heeft. We leveren ze niet meteen, maar tien jaar later zie je wel dat al die kennis ergens van terechtkomt”, vertelt De Maeijer.

Ondernemerschap wordt door sommige studenten soms geassocieerd met “commercieel plat geld verdienen”. Tegelijkertijd willen steeds meer studenten juist maatschappelijke impact maken. Crijns benadrukt dat ondernemerschap juist ook draait om maatschappelijke waarde en verantwoordelijkheid. De Maeijer vult aan dat een startup per definitie impact maakt en vaak baanbrekend is. Ondernemerschap hoeft dus niet haaks te staan op iets willen doen voor de maatschappij.

Dynamiek
Het aantal techstartups neemt landelijk af, maar ondernemerschap verdwijnt binnen Fontys niet. Het CVO ziet echt een stijging in de interesse in ondernemerschap, los van deze cijfers en dat is volgens Crijns ook niet erg: “Veel economische dynamiek zit juist in kleine bedrijven en zelfstandigen, maar die vallen buiten startupcijfers.”

Studenten zijn innovatief genoeg. De uitdaging zit vooral in hoe ze naar ondernemen kijken en hoeveel risico ze willen nemen. Ze zoeken zekerheid, vrijheid en maatschappelijke impact. Voor Fontys, zo luidt het, ligt de uitdaging in het aansporen van de ontwikkeling van de ondernemende vaardigheden en het beter ondersteunen en motiveren van studenten die willen ondernemen, ook bij techniekstudenten.

Foto boven: De winnaars van het Fontys Startup Festival 2019.

Uit nieuwe cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat in 2024 bijna zes op de tien (57 procent) medewerkers in zorg en welzijn te maken hebben gehad met agressie door patiënten of naasten. In de meeste gevallen gaat het om verbale agressie (48 procent), maar ook vormen als pesten (25 procent), fysieke agressie (21 procent) en bedreiging en intimidatie (10 procent) komen voor.

Eline, derdejaars student Verpleegkunde, maakte tijdens haar stage meerdere vormen van agressie mee. “Ze zoeken een beetje de grenzen op en proberen echt persoonlijke punten te raken.” Ook Naomi, eveneens derdejaars, heeft het meegemaakt. Op haar afdeling zijn sommige cliënten snel agressief. “We hebben een cliënt die superboos wordt als er iets misgaat. Dan gaat hij op tafels slaan, schreeuwen en racistische opmerkingen maken.” 

Fleur, ook derdejaars Verpleegkundestudent, herkent dit. “Ik heb echt veel verbale agressie meegemaakt op stage. En dan denk ik: ik ben een stagiair, ik ben ook gewoon aan het leren.” Naast verbale agressie maken studenten soms ook fysieke agressie mee. Naomi: “Er is een autistische patiënt op mijn afdeling die soms ineens slaat. Soms ook op mijn kont. Voor haar is dat gewoon normaal gedrag.” Ook Eline vertelt dat ze een keer heel hard is geduwd.

Achteraf
Wanneer studenten met agressie te maken krijgen, weten ze vaak niet direct wat ze moeten doen. Eline kreeg na het incident waarbij ze werd geduwd wel uitleg van haar stagebegeleiders. “Maar dat was pas achteraf. Met verbale agressie weet ik eigenlijk niet goed wat je moet doen. Je kan een VIM-melding (Veilig Incidenten Melding) maken, maar dat is ook pas achteraf."

De studenten geven aan dat ze vooral op hun stage leren omgaan met agressieve situaties. Vanuit de opleiding zelf krijgen ze daar weinig voorbereiding op. “Op stage krijg je er veel meer uitleg over dan op school”, zegt Eline. “Bij Fontys eigenlijk niet echt.” Fleur vindt dat het tijdens de communicatielessen terug zou moeten komen. Volgens de studenten zou het helpen als het onderwerp eerder in de opleiding terugkomt, bijvoorbeeld vóór de eerste stage. “Als je voor het eerst op stage gaat, ga je dit sowieso meemaken”, zegt Naomi. “Dan weet je gewoon echt niet wat je moet doen.”

Gepolst
Meike Berkers, opleidingsmanager van Fontys Verpleegkunde, verwijst naar de uitkomst van de Nationale Studentenenquête uit 2024, waarin voltijdstudenten Verpleegkunde van Fontys juist een bovengemiddeld goed cijfer gaven voor ‘het opdoen van vaardigheden voor de beroepspraktijk’. Zij heeft naar aanleiding van vragen van Bron bij docenten gepolst of zij meldingen krijgen van studenten over agressie. “Docenten geven aan dat ze zelden of nooit van studenten horen dat ze last hebben gehad van agressie.” 

Berkers benadrukt dat de opleiding wel degelijk iets doet om studenten voor te bereiden, maar dat studenten dat misschien niet herkennen als voorbereiding op agressie. “We leren ze om de-escalerend te werk te gaan. Daarbij leren ze communicatieve vaardigheden die ze kunnen inzetten als een cliënt bijvoorbeeld zijn stem verheft of wat persoonlijke grenzen zijn.” Daarnaast komt er volgend jaar, naar aanleiding van signalen uit de media en de samenleving, een training de-escalerend werken in het curriculum. 

Tot slot vertelt Berkers dat de stageplekken van tevoren grondig worden gescreend en zorgvuldig worden uitgekozen op basis van een veilig leer- en werkklimaat. Maar mochten studenten niettemin dus toch last ervaren van gedrag van cliënten in de zorg, dan raadt zij hen aan om daarover in gesprek te gaan door contact op te nemen met hun docent praktijkleren, degene die hen tijdens hun stage begeleidt.

Paul Maas, adjunct-directeur van Fontys Paramedisch, vertelt dat er momenteel al te weinig studenten de studie volgen. “Los van te weinig instroom is er ook relatief veel uitval. Een totaal aantal van 22 studenten voor zowel voltijd als deeltijd op twee locaties, Tilburg en Venlo, is echt onvoldoende.” 

Waar dit aan ligt, is volgens Maas moeilijk te zeggen. Studenten die al zijn begonnen, mogen de studie wel gewoon afronden. “We faseren uit, dus de komende jaren bieden we nog gewoon kwalitatief onderwijs.”

Breder
Een van de studenten die de bachelor nog volgt, is tweedejaarsstudent Levy (22). In Tilburg is hij de enige tweedejaars en in Venlo zit nog één andere tweedejaars student. Levy koos bewust voor de opleiding omdat die een brede kijk op gezondheid biedt. “Ik wilde niet iets heel specifieks doen zoals fysiotherapie of verpleegkunde, maar juist een opleiding die breder naar gezondheid kijkt,” zegt hij. 

Volgens hem kan die brede opzet ook een reden zijn dat studenten afhaken. “In het eerste jaar is het soms nog een beetje vaag en studenten uit de havo zoeken vaak juist meer houvast.” Ook beginnen studenten bij deze opleiding al snel met hun stage, wat voor sommige eerstejaars een grote stap kan zijn.

Ook eerstejaarsstudent Samuel merkt hoe klein de opleiding inmiddels is. In Tilburg zit hij met vier andere eerstejaars in de klas. Na een mbo-opleiding in de zorg koos hij voor Gezondheid omdat hij minder aan het bed wilde werken en meer richting beleid en theorie wilde gaan. “Je wordt echt geprikkeld om je te verdiepen in een gezondheidsvraagstuk en daar je eigen draai aan te geven.” 

Volgens Samuel kan de oorzaak van de lage instroom ook liggen in het feit dat de opleiding weinig naamsbekendheid heeft. “Ik denk dat de opleiding gewoon niet zo bekend is in de omgeving, terwijl het volgens mij juist een studie is met veel potentie en goede toekomstige banen.” Ondanks dat de studie stopt, is hij van plan om hem zelf wel af te maken. “Of het nou in mijn eentje is of met meerdere studenten, dat maakt me niet uit. Ik wil hem sowieso afronden.”

Docenten
Ook met de docenten van de bachelor Gezondheid is volgens Maas rekening gehouden. Zij zijn in ieder geval nodig tot de laatste studenten zijn afgestudeerd. “Met iedere docent zijn gesprekken gevoerd en we bekijken samen in goede harmonie hoe het verder gaat. Dit ervaar ik tot op heden als erg prettige en constructieve gesprekken,” aldus Maas.

Forra Cornelis, portefeuillehouder docentprofessionalisering en organisator van de dag, stelt dat studentenwelzijn een ontzettend belangrijk onderwerp is waar altijd nog wat aan verbeterd kan worden.

Stress en het bestrijden ervan is één van die dingen. De middag werd daarom afgetrapt met een presentatie van George Tielen. Hij heeft een waslijst aan prestaties waar hij als piloot stalen zenuwen aan over heeft gehouden. Tielen vertelde over een paar lastige situaties in zijn vak waarbij het essentieel was dat hij zijn hoofd koel zou houden. Daarnaast gaf hij tips over hoe je het best met stress om kan gaan.

Dit werd overwegend positief ontvangen door de aanwezige docenten, ondanks dat niet iedereen het even leerzaam vond. Docent Henk: “Het was een heel interessant en levendig onderwerp en ik vind het ook goed aansluiten bij het onderwerp van de dag, maar ik heb niet echt het idee dat ik iets heb geleerd.”  

Hij was niet de enige. “Het was een leuk verhaal en hij kon erg gepassioneerd vertellen, maar in zulke stresssituaties komen wij niet te zitten, het gaat nooit om leven of dood", meent paramedisch docent Steven. “Alleen zijn tip over oefenen was voor mij wel leerzaam."

Tielens eerste tip was namelijk: trainen. Door te trainen creëer je automatisme, als je in paniek raakt en je hoeft niet na te denken over wat je moet doen, omdat je het hebt getraind, heb je veel meer denkruimte over. Als je als student dus goed hebt geleerd en geoefend voor een examen, ben je ook minder snel gestrest.

Humor
Daarnaast vertelde Tielen over stoïcisme en boeddhisme. Waar dat op neer komt is dat je niet moet stressen om dingen waar je niks aan kan doen. Bijvoorbeeld je lichaam en je reputatie, eigenlijk alles wat afhangt van factoren buiten onze invloed. Tot slot gaf hij de tip om humor te gebruiken. Als je moet lachen komen er bepaalde stofjes vrij die ervoor zorgen dat je hartslag en bloeddruk dalen en je spieren ontspannen, soms tot wel 45 minuten.

Ook docent Maartje, vond het niet per se een informatieve maar wel een inspirerende presentatie. “De presentatie was leuk en het was ook wel interessant om te zien hoe andere vakken met stress omgaan."

"Maar het zijn eigenlijk vooral de hierdoor geïnspireerde discussies achteraf inspireert die het interessant maken. Het was een fijne manier om de middag mee te beginnen, het echt leren van dingen deden we in de workshops erna.”