Dat blijkt uit onderzoek van onderzoeksprogramma Argos, dat in de maanden juli en augustus meer dan 2600 advertenties bekeek en de gevraagde huurprijs vergeleek met de prijs die wettelijk gezien gevraagd mag worden.

Landelijk blijkt dat verhuurders van de te dure kamers gemiddeld 239 euro meer vragen dan wettelijk is toegestaan, en dat ruim 59 procent van alle kamers daaronder valt. In Tilburg werden 72 kamers op Kamernet meegenomen in de vergelijking. 68 procent van de online aangeboden kamers is te duur, met een gemiddelde van 189 euro boven de wettelijk toegestane grens. In Eindhoven gaat het om 93 kamers, waarvan 49 procent te duur is. Daar betalen studenten gemiddeld 185 euro te veel.

Ingrijpen en klachten
Hoewel verhuurders te hoge prijzen vragen, blijkt dat er weinig aan gedaan wordt. En dat terwijl er sinds 2024 zelfs een wet is die huurders beter moet beschermen tegen zaken als discriminatie, intimidatie en woekerprijzen. Gemeenten hebben dankzij deze wet ook de bevoegdheid om op te treden tegen en boetes uit te delen aan verhuurders die zich niet aan die regels houden.

Uit het onderzoek van Argos blijkt echter dat huurders nauwelijks klachten indienen, en dat gemeenten amper handhaven wanneer dat wel gebeurt. Dat vraagt om een belletje aan Huurteam Eindhoven en Huurteam Tilburg. Beide instanties ondersteunen huurders bij het opstellen van een melding voor de desbetreffende gemeente als het gaat om het niet naleven van de wet, en dus ook het te veel betalen voor een kamer.

Stijging in beide steden
In beide steden is voor de huurteams nog niet duidelijk hoeveel meldingen er dit jaar binnen zijn gekomen als het gaat om meldingen van huurprijzen. “Maar we zien ten opzichte van 2025 wel een stijging”, laat consulent Nick de Liège weten. In 2025 kreeg Huurteam Tilburg in totaal 1677 meldingen binnen, waarvan 140 over huurprijzen gingen, zowel van kamers als zelfstandige ruimtes.

En dat terwijl het aantal meldingen in de voorgaande jaren juist afnam. In 2023 kreeg Tilburg 372 meldingen over huurprijzen, waarvan in 291 gevallen de kale huurprijs te hoog bleek te zijn. In 2024 was dat in 206 meldingen het geval, terwijl 276 huurders zich toen meldden. Van de 140 in 2025 bleek in 67 gevallen de kale huurprijs hoger te liggen dan de toegestane maximale huurprijs.

Oplossingen en mogelijkheden
Huurteam Eindhoven kreeg in 2025 in totaal 1472 meldingen binnen. 151 daarvan betroffen huurprijsvragen. En in 84 van deze gevallen bleek de afgesproken kale huurprijs hoger te liggen dan de toegestane maximale huurprijs. Dat zijn er minder dan in 2024, waar Huurteam Eindhoven 201 meldingen over huurprijzen binnenkreeg. Dat jaar bleek bij 103 meldingen dat de huurder gelijk had wat betreft de maximale prijs.

Wanneer je als student vermoedt dat je meer dan de wettelijk toegestane huur betaalt voor je kamer of studio, kun je altijd contact opnemen met het huurteam, de huurcommissie of de gemeente van de stad waarin je woont. Waar je de huurcommissie direct vraagt om de huurprijs aan de hand van het wettelijk vastgelegde puntensysteem te toetsen, helpt het huurteam je als huurder middels een advies om deze vraag uit te zetten bij de desbetreffende partij. Meld je het bij de gemeente, wordt een aanvraag weer op een andere manier afgehandeld.

Verschillen
De gemeente kan na een aanvraag de verhuurder bijvoorbeeld alleen maar verplichten om de huurprijs aan te passen. Als deze dat niet doet, kan een dwangsom of boete opgelegd worden. De huurcommissie kijkt naar wat de maximale prijs mag zijn en kan met terugwerkende kracht de huurprijs verlagen wanneer je als huurder in de eerste zes maanden van je contract gelijkt blijkt te hebben over de te hoge huurprijs.

Een paar weken geleden bleek dat het landelijk tekort aan studentenwoningen nauwelijks afneemt: het blijft rond de 20.000 steken, maakte kenniscentrum studentenhuisvesting Kences bekend. 

Vandaag presenteert de minister van Volkshuisvesting een lijst met maatregelen om dat tekort naar beneden te krijgen. Zo trekt het kabinet vanaf 2029 jaarlijks 60 tot 65 miljoen euro uit voor de bouw van ‘onzelfstandige woningen’, zoals studentenkamers. Nu is dat nog 25 miljoen. Die bedragen staan in een actieplan voor de woningbouw. 

Ook provincies en gemeenten moeten voor meer studentenkamers gaan zorgen. Zij moeten afdwingen dat zestig procent van de nieuwbouw voor studenten uit onzelfstandige woningen bestaat.

Minder belasting
Woningcorporaties betalen sinds 2006 vennootschapsbelasting. Dat kost ze nu bijna een miljard euro. Het is de corporaties een doorn in het oog: al het geld dat de overheid afroomt, kan niet in nieuwe huizen geïnvesteerd worden. 

Het kabinet schrapt deze belasting nog niet, maar komt de corporaties wel tegemoet met een andere maatregel: ze mogen meer rente aftrekken van de belastingen. Dat scheelt mogelijk enkele honderden miljoenen euro’s. 

Concrete bouwplannen
In het actieplan staat niets over het voornemen om meer te gaan bouwen op de campussen van hogescholen en universiteiten. In een recent antwoord op Kamervragen van het CDA over studentenhuisvesting zegt de minister dat ze hier later dit jaar op terugkomt.

Wel claimt ze in de antwoorden dat in de negentien grootste studentensteden ‘definitieve bouwplannen’ zijn voor 17.000 studentenwoningen. Ook zouden er ‘voorlopige bouwplannen’ zijn voor nog eens bijna 18.000 woningen.

Dat wil niet zeggen dat het tekort van 20 duizend studentenwoningen daarna is opgelost, zo legde de directeur van Kences begin deze maand uit. Door de woningnood hebben veel jongeren de zoektocht namelijk opgegeven. Zodra er huizen bijkomen, gaan zij mogelijk alsnog op zoek naar een eigen kamer en kan het tekort dus weer stijgen.

Fontys kreeg voor dit studiejaar in totaal 1375 aanvragen binnen van internationale studenten die een kamer zochten. 1100 van hen zochten een plek in Eindhoven, 100 in Tilburg en 175 in Venlo. Een stijging ten opzichte van vorig jaar, toen 1100 internationals zich meldden. “Dit zijn internationals die allemaal willen beginnen met een studie bij Fontys”, laat Tom van Duijnhoven, beleidsmedewerker Internationale Inschrijvingen bij Fontys Studentvoorzieningen weten.

Fontys biedt huisvesting aan deze studenten voor een maximale periode van een jaar. Dat doet ze door middel van bemiddeling. Fontys verhuurt deze kamers dus niet zelf, maar speelt een verbindende rol tussen student en verhuurder. Binnen de maximale periode van een jaar moeten internationals zelf op zoek naar andere woonruimte, zodat de huidige kamers vrijkomen voor degenen die volgend jaar beginnen.

Eindhoven kent dringend tekort
In totaal heeft Fontys tussen de 400 en 450 kamers in Eindhoven in contingent. In Tilburg zijn dat er 75, en in Venlo 150. Deze aantallen liggen min of meer op het niveau van de afgelopen jaren. Ook vorig jaar besloeg het contingent in totaal 650 kamers. “In Eindhoven en Tilburg zijn alle kamers inmiddels bezet, in Venlo zijn er nog enkelen beschikbaar”, aldus Van Duijnhoven.

Hoewel in de meeste steden waar Fontys actief is behoefte is aan meer studentenhuisvesting, is met name in Eindhoven sprake van een dringend tekort. “Voor deze stad hebben we ook nog een wachtlijst met internationals”, aldus de beleidsmedewerker. Maar er worden ook stappen gezet om dat tekort terug te dringen, zoals een onderzoek naar de ontwikkeling van wooneenheden op campus Rachelsmolen. “Daarmee zet Eindhoven in op een van de grootste uitbreidingen van studentenhuisvesting in Nederland. Fontys is in gesprek met de gemeente wat betreft mogelijkheden, wensen en eisen.”

Plan de campagne
Het plan is om ongeveer 300 wooneenheden te realiseren op de campus. Daarnaast heeft de TU/e concrete plannen voor 750 tijdelijke units op de Hondsheuvels, net buiten de ring op een paar kilometer afstand van campus Rachelsmolen waar zowel kamers als studio’s worden gerealiseerd. Daarbij wordt gekeken of hier ook studenten van andere instellingen welkom zijn. Ook heeft Stichting Studenten Huisvesting de intentie uitgesproken om bij te dragen aan de opgave. Die bijdrage moet resulteren in circa 2000 eenheden.

Daarnaast wordt in het oude woonzorgcomplex De Akert in Geldrop meer woonruimte voor studenten gerealiseerd. “Fontys had hier de afgelopen jaren 47 kamers ter beschikking, en dat is nu uitgebreid naar 57. Later in het jaar komen de kamers die het COA gebruikte vrij, en ook daarvan is het de bedoeling dat we Fontysstudenten hierin tijdelijk kunnen huisvesten.”

Tijdsnood en andere oplossingen
Het ontwikkelen en opleveren van al deze woningen kost natuurlijk tijd. Tijd die reeds gestarte studenten niet hebben als het gaat om wonen en studeren. “We weten echter dat de meeste studenten tijdig nieuwe huisvesting vinden, ook via andere kanalen. Soms krijgen we nog een verzoek van een student die een kamer zoekt. Die kunnen we helpen doordat we nog ergens kamers beschikbaar hebben, zoals nu in Venlo bijvoorbeeld. Maar we helpen ook met tips om zelf een kamer te vinden.”

Het thema van het jaarlijkse congres luidt doelgericht: ‘Kamers bouwen: aan de slag!’. “Laten we vooropstellen dat het heel indrukwekkend is dat studentenhuisvesters 5.000 woningen per jaar neerzetten”, begint Reijnder Jan Spits, directeur van Kences, donderdag het symposium. “Maar helaas zijn er ook nog steeds ruim 20.000 woningen te weinig.”

In de afgelopen acht jaar is het aandeel uitwonende studenten gedaald van 50 naar 43 procent. En dat heeft volgens de directeur vooral te maken met het gebrek aan aanbod. Want hoewel er bijgebouwd wordt in steden, kunnen huisvesters het tekort sneller oplossen aan de hand van drie factoren: locaties, tempo en financiën.

Campussen en financiën
“In een stad wordt veel geconcurreerd wat betreft huisvesting, maar daarom moeten we juist gaan kijken of we de campussen meer kunnen benutten”, gaat Spits verder. “Het grote voordeel daarvan is dat je de concurrentieslag met andere bieders niet aan hoeft te gaan, wat ook weer scheelt in de financiën. Net als het afschaffen van vennootschapsbelastingen, waar we als Kences voor pleiten. Dat geld kunnen we veel beter besteden aan nieuwbouw, verduurzamingen en betaalbaarheid. Daarbij moeten we ervoor zorgen dat een plan geen vijf tot tien jaar duurt, maar veel sneller gerealiseerd kan worden.”

Over wat er precies gebouwd moet worden is de directeur ook heel duidelijk: kamers in plaats van studio’s. Dit omdat ruim 60 procent van de studenten eenzaamheid ervaart, en 25 procent zelfs sterke eenzaamheid. “De meest effectieve aanpak om eenzaamheid tegen te gaan, is kamers bouwen.”

Langere adem
Een simpele oplossing zo lijkt, maar er liggen ook uitdagingen op de loer. Dat beaamt ook Jeske de Lint, directeur Wonen bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. “De omstandigheden zijn heel ingewikkeld. Het tekort aan studentenkamers wegwerken vergt creativiteit en soms ook een wat langere adem. Maar de onzekerheid is er, ook bij ons."

Edward Touw, directeur van het particuliere Vastgoed Belang, ziet echter dat het heel lastig is om kamers te bouwen in gemeentes. “Een bestaand pand mag je vaak niet splitsen, maar ook bij nieuwbouw zien we dat gemeenten niet willen dat bedrijven instappen en kamers neerzetten."

Daar staat Rob Donninger als directeur van SSH Student Housing iets anders in. “Je moet juist ambitie en lef hebben om tóch te bouwen en juist de manieren te vinden waardoor het wel kan.”

Hart voor de studenten
LSVb-voorzitter Evy Kras benadrukt daarbij wel hoe belangrijk een eerlijke huurprijs is. “Een student in Amsterdam verdient niet per se meer dan een student in Leeuwarden, terwijl de huur voor de één vier keer meer is dan de ander. Daarnaast hoor ik hier heel veel dat er meer gebouwd moet worden, maar het handhaven van de wet wat betreft het huurrecht is ook super belangrijk. Er zijn namelijk regels als het gaat om huurprijzen.”

Studenten hadden meldingen gedaan over te hoge huren. De gemeente Amsterdam deed daarop onderzoek, samen met stichting !Woon. Daaruit bleek dat de verhuurder soms honderden euro’s per maand meer vroeg dan is toegestaan. “Studenten en jongeren zijn al jaren de dupe van verhuurders zoals deze, die misbruik maken van de extreme woningnood in onze stad”, zegt wethouder Zita Pels.

Het Parool meldt dat het om het bedrijf HiCondo gaat. De huurders zijn voornamelijk internationale studenten, die in studio’s wonen met eigen keuken en badkamer. In totaal betreft het zo’n 350 woningen.

De verhuurder moet binnen vier weken de huren verlagen. Doet HiCondo dat niet, dan riskeert het bedrijf een boete die kan oplopen tot honderdduizenden euro’s. Als verbetering uitblijft, kan de gemeente een stap verder gaan en het beheer van het pand overnemen. HiCondo kon vanmiddag nog niet inhoudelijk reageren.

Ingrijpen
Dankzij de Wet betaalbare huur uit 2024 kunnen gemeenten beter ingrijpen als huisbazen te veel huur vragen. Daar hebben ze echter nog weinig gebruik van gemaakt, vertelt een woordvoerder van de Woonbond.

“Amsterdam zet de handhavingsmogelijkheden precies in waar ze voor bedoeld zijn: studenten worden uitgebuit door te hoge huurprijzen, dus komt de gemeente naast de huurders staan om dit te veranderen. Andere gemeenten kunnen hier een voorbeeld aan nemen”, aldus de Woonbond.

Studenten zijn regelmatig de dupe van buitensporige huurprijzen. Internationals zijn de meest kwetsbare groep. Ze hebben vaak weinig kennis van de Nederlandse woningmarkt, moeten snel een kamer vinden en durven niet al te kritisch te zijn. Studentenvakbond LSVb stelde onlangs nog dat kameroplichters steeds verfijnder te werk gaan.

Housing hotline
De Landelijke Studentenvakbond heeft een housing hotline voor internationals met vragen over huren in Nederland. Afgelopen jaar kreeg de bond 263 vragen en meldingen binnen, vaak over oplichting en uitbuiting. Voorzitter Evy Kras vindt het positief dat Amsterdam de wet handhaaft: “Ik ben benieuwd hoe het afloopt en wat de gevolgen zullen zijn voor de studenten die er wonen.”

De hoge huurprijzen in Amsterdam staan niet op zichzelf. Het afgelopen jaar zijn de kamerprijzen in Fontyssteden Tilburg en Eindhoven fors gestegen, meldde Bron eerder dit jaar. Of de huren in deze steden hoger zijn dan is toegestaan, is niet duidelijk.

Als je op het internet zoekt naar lifehacks tegen de hitte kom je van alles tegen: van het invriezen van een natte doek voor in je nek, de gordijnen sluiten zodat de warmte van je ramen niet naar binnen straalt, met natte sokken voor de ventilator gaan zitten en rondlopen met een paraplu tegen de verzengende zon. Slimmigheden om je te beschermen tegen oververhitting.

Maar wat doen studenten en medewerkers om het hoofd koel te houden? Water drinken, zeggen de meesten. Veel water drinken. Cas, tweedejaarsstudent Fysiotherapie, drinkt op dit moment wel drie liter per dag. “Als ik thuis ben, doe ik ook nog ijsklontjes in mijn glas. En soms eet ik  een waterijsje.” Mila, derdejaars Vastgoedkunde, vult elke dag haar thermosfles met ijskoud water en vult deze gedurende de dag steeds bij. “Niet met water uit de kraan, maar met tapwater, dat op verschillende plekken is te krijgen op de campus.”

Een eerstejaarsstudent Accountancy legt elke avond een halve fles water in de vriezer en vult deze in de ochtend aan met water. “Dan blijft je water veel langer koel, en je kunt hem steeds bijvullen. Het duurt best lang voordat al het ijs is gesmolten.” Hewa, die de minor Circulaire Economie volgt, zweert naast water en andere koude drankjes bij yoghurt. “Omdat het een verkoelend effect heeft op je lichaam.”

Sneller afkoelen door theedrinken
Lana, derdejaars Vastgoedkunde, laat het water staan en kiest juist voor warme thee. “Ik heb eens gelezen dat het drinken van thee in de zomer helpt om af te koelen door een tijdelijke verhoging van de lichaamstemperatuur. Je lichaam past zich aan door de temperatuur te laten dalen, waardoor je sneller afkoelt.”

De airco is ook populair onder studenten en medewerkers. Mila blijft veel binnen bij de airco, net als de eerstejaarsstudent Accountancy. Ze kunnen dan beter en langer studeren, zeggen ze. Medewerker Jeroen deelt een handige truc: “In de avonduren zet ik de ramen tegenover elkaar open. Eén ventilator laat ik warme lucht naar buiten blazen, en een andere laat ik koelere lucht naar binnen blazen door de ventilator met de achterkant naar het raam te plaatsen.”

Vloerkleed eruit, voetbad erin
Jeroen heeft meer tips. “Overdag helpt het om flessen ijswater voor mijn ventilator te zetten. En soms zet ik een koud voetbad onder mijn bureau. Dat helpt echt om snel af te koelen.” Lana haalt in de zomer haar vloerkleed weg en zet haar voeten op de koelere vloer. Maar niet iedereen kan thuisblijven en slimmigheden toepassen om koel te blijven. Soms moet je wel naar de campus komen. Cas en Hewa moeten allebei bijna een uur reizen met de bus. “Er rijden veel oude bussen rond waarvan de airco het niet doet”, zeggen ze. Dan blijven ze liever thuis.

Toch zijn ze maandagmiddag allebei naar campus Rachelsmolen gekomen. Hier is het goed te doen, vinden ze. “Als je binnen zit tenminste, buiten is het veel te warm.” Dat blijkt: het campusterrein is vrijwel uitgestorven. Een enkeling zit in de schaduw van een boom of gebouw. Maar nooit lang. En dan valt het oog van de verslaggever op een duo dat pal in de zon zit met hun laptops voor zich op een picknicktafel.

De eerstejaarsstudenten Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken (MBRT) snappen de verwarring. “Een kwartiertje maar. We hebben de hele dag binnen gezeten en dan is een beetje zon best lekker”, zegt Jitske. “Een duik in een zwembad zou nog fijner zijn”, zegt Femke. Jitske is het met haar eens. “Thuis in de tuin kan het, maar hier helaas niet.”

Luchtige kleding en een papieren waaier
Wat wel kan, is een waaier maken om jezelf koelte toe te wuiven. Hewa laat zien hoe het werkt. Ze vouwt een post-it – meestal gebruikt ze een groter papier – om en om in de lengte als een trappetje van ongeveer één centimeter breed. Ze houdt het opgevouwen papier aan het uiteinde met duim en wijsvinger vast en vouwt hem aan de andere kant open. En voilà, een waaier. Altijd en overal te gebruiken.

Daarnaast zorgt Hewa ervoor dat ze zich met zulke hoge temperaturen luchtig kleed. “Ik draag dan vooral katoenen en linnen kleding”, zegt ze. Goede tips voor haar studiegenoot Jasper die thuis wel wat meer koelte kan gebruiken. “Mijn kamer bestaat voor 80 procent uit raam, en mijn donkere gordijnen houden de warmte ook niet echt buiten. Het is dan zo donker dat het voelt alsof ik in een grot zit. Nee, dan ga ik liever naar school of de bibliotheek om te studeren.” [tekst gaat verder onder de video]

Woonruimte vinden is niet makkelijk. Zeker niet voor internationale studenten, die vaak vanuit het buitenland zoeken. Ze kunnen niet even aanbellen bij de geadverteerde kamer om te kijken of die wel echt te huur is.

Hogescholen en universiteiten moeten hun internationals beter waarschuwen tegen de vele oplichters op de kamermarkt, zegt voorzitter Evy Kras van de Landelijke Studentenvakbond in een telefonische toelichting. “Voor veel studenten komen de waarschuwingen nu te laat.”

Complexer
De LSVb heeft een housing hotline voor internationals met vragen over huren in Nederland. Afgelopen jaar kreeg de bond 263 vragen en meldingen binnen, staat in een nieuwe rapportage. De bond ziet een trend: de problemen waar studenten tegenaan lopen worden steeds complexer.

Evy Kras: “Veel problemen werken op elkaar in. Studenten zitten bijvoorbeeld zonder huurcontract in illegale onderhuur en kunnen de huisbaas niet bereiken als ze een kapotte gootsteen hebben of als ze last hebben van bedwantsen.”

Ook worden de scams steeds geraffineerder, zegt ze. “Het is moeilijk om te zien wat nep en wat echt is.” Vooral op Facebook is oplichterij schering en inslag. Internationals zijn zoveel tijd kwijt aan het driedubbel controleren van aangeboden kamers, dat ze er “wantrouwend en gestrest” van worden, zegt de bond.

Sommige bedriegers steken veel tijd en moeite in hun verhaal. Ze geven zelfs referenties op: de contactgegevens van een huurder, die de student desgevraagd vertelt dat alles snor zit. Ja, betaal maar gewoon de huur vooruit. En de borg. En daarna de ‘verzekeringen’… Pas na het derde betaalverzoek meldt de student zich bij de LSVb: is dit wel in de haak?

Politie
Slachtoffers zijn er vaak honderden euro’s aan kwijt en de politie doet er weinig tegen, staat in het rapport: “Zaken worden afgedaan als een civiele kwestie of zouden niet binnen de bevoegdheden van de Nederlandse politie vallen, omdat de studenten op een kamer reageerden vanuit het buitenland.”

Wat kan de politie doen? “Het is soms ook lastig om oplichting te bewijzen”, zegt Kras. “Het zou wel goed zijn als de politie cijfers bijhoudt over kamerscams. Maar er moet ook betere voorlichting komen.”

De onderwijsinstellingen moeten internationals zo snel mogelijk van de kamernood op de hoogte brengen, vindt ze. Inmiddels doen ze dat ook wel. Kom niet naar Nederland als je geen kamer hebt, zeggen ze.

Dat heeft misschien wel effect, denkt Kras, maar sommige studenten zijn eigenwijs: “Als ze hier heel graag een opleiding willen doen, houdt de kamernood ze niet tegen.” En dan zijn ze dus kwetsbaar voor bedrog.

In Eindhoven zijn sinds Januari 2026 twee versoepelingen ingevoerd. Bestaande illegale studentenhuizen in sommige zogenoemde ‘op-slot-wijken’ mogen in 2026 alsnog een omgevingsvergunning aanvragen om legaal te worden. Nieuwe woningsplitsing en kamerbewoning blijven daar wel verboden.

Daarnaast verdwijnt op meerdere plekken buiten het centrum de ‘30-meterregel’. Die regel bepaalt dat studentenhuizen minimaal dertig meter uit elkaar moeten liggen. Vooral woningen boven winkels, horeca en kantoren profiteren hiervan, zolang ze niet direct naast gewone woningen liggen. Daardoor wordt het makkelijker om daar nieuwe studentenkamers toe te staan.

Grens verleggen
Volgens de LSVb kan Eindhoven nog verder gaan. Zo zou de gemeente de kosten voor vergunningaanvragen, de legeskosten, kunnen verlagen. Ook pleit de bond ervoor om een deel van die kosten terug te betalen wanneer een aanvraag wordt afgewezen. Iets wat in Tilburg ook een mogelijkheid kan zijn. Verder noemt de LSVb een vergunningsvrije grens tot drie bewoners als mogelijke oplossing. “Die maatregel helpt heel veel en heeft de minste impact op de stad. Eén extra persoon in een huis geeft weinig extra overlast”, stelt LSVb-bestuurslid Huisvesting Enora Segeren.

Of beiden gemeenten deze voorgestelde maatregelen ook daadwerkelijk in gaan voeren, is nog niet duidelijk. Toch wordt in Tilburg ook verder gekeken naar mogelijk soepelere regels. Daar is een motie aangenomen om te onderzoeken of in de Parkring, de Spoorzone en mogelijk ook de zogenoemde bedrijvige linten de vergunningsvrije grens opgekrikt kan worden van twee naar zelfs vier bewoners. Daarnaast wil Tilburg bekijken of coulanter kan worden omgegaan met het afstandscriterium tussen studentenhuizen. 

Leefbaarheid behouden
De gemeenteraad gaat hierover verder in gesprek na de evaluatie van het kamerverhuurbeleid. Vooral in gebieden als het centrum en de Spoorzone zou mogelijk maatwerk toegepast kunnen worden, zolang de leefbaarheid behouden blijft. Ook wil Tilburg wonen boven winkels in onder andere de Heuvelstraat en omliggende winkelstraten toegankelijker maken voor studenten en starters. Zaken die nog aardig wat tijd in beslag zullen nemen, maar toch is de LSVb positief over de stappen die gezet worden. “Het is echt heel goed dat beide gemeenten dat doen, alle beetjes helpen”, besluit Segeren.

Het gebouw moet bijdragen aan een zogenoemde ‘sticky campus’, een campus waar studenten niet alleen studeren, maar ook kunnen ontmoeten en langer rondhangen. Uit een rondvraag onder studenten klinkt voorzichtig enthousiasme. Ze zien de plannen als een positieve ontwikkeling, al benadrukken sommigen dat er meer nodig is om de campus echt levendig te maken. 

Eindelijk
Voor Jean Philip, tweedejaars student International Business, is het initiatief vooral een stap in de goede richting. Hij geeft aan dat de studentenhuisvesting in Venlo nu nog onduidelijk en versnipperd is. “Het is fijn dat ze er eindelijk iets aan doen. Het is vrij onduidelijk wat er nu precies gebeurt op het gebied van studentenhuisvesting. Er zijn wel studentenhuizen, maar die liggen vaak extern buiten Fontys.”

Zelf komt de student uit Duitsland en woont hij momenteel in een gedeeld huis net over de grens. Dagelijks reist hij op en neer naar Venlo. “Dat kost me ongeveer vijftien minuten rijden. Daar heb ik geen erg in. Zelf zou ik dus niet naar een campuswoning verhuizen.” Toch ziet hij de meerwaarde: “Ik verwacht vooral dat internationale of uitwisselingsstudenten hier gaan wonen, maar dat is prima. Het is een goed doel.”

Internationale studenten ervaren vaak problemen
Dat internationale studenten moeite ervaren met het vinden van een woonplaats, onderstreept ook Kfyr, student International Business, afkomstig uit Israël. Hij merkt dat het vinden van een woning in Venlo niet zo eenvoudig is: “Veel websites hebben geen Engelse optie. Daardoor is het soms lastig om te navigeren en een goede woning te vinden. Als de school zelf woningen op de campus aanbiedt, is dat een heel goed idee.’” 

Momenteel woont hij via de woningcorporatie Antares, op ongeveer tien minuten lopen van de campus, maar hij weet dat hij over een half jaar naar een nieuwe woning op zoek moet. Dat is volgens hem stressvol: “Als ik op de campus zou kunnen wonen en de prijs en omstandigheden zijn goed, dan zou ik dat zeker doen. Het scheelt veel tijd en moeite.”

Eerste stap naar een sticky campus
De plannen sluiten aan bij de ambitie van Fontys om campussen levendiger te maken. In het gebouw komen 38 zelfstandige appartementen voor starters en 39 studentenkamers. Volgens Jean Philip kan dat inderdaad bijdragen aan een zogenoemde sticky campus, maar alleen als er ook duidelijk sociale plekken bijkomen. “Als je een plek hebt waar mensen kunnen blijven, overnachten of feestjes mogen organiseren, dan is dat zeker een begin”, zegt hij. Ook Kfyr ziet dat zo. Hij denkt dat sociale voorzieningen belangrijk zijn om studenten op de campus te houden. 

Studenten uit andere landen herkennen het concept. Zo vertelt Yizhou, een student uit China, duidelijke voordelen te zien. “In China hebben universiteiten vaak standaard huisvesting op de campus”, legt ze uit. "Het is handig dat je gewoon vanuit je woning naar school kunt lopen. Veel studenten hier komen uit Duitsland en die moeten nu met de auto of het openbaar vervoer komen, dat kost geld. Als ze hier wonen kan dat veel schelen.” 

Maar ook Yizhou onderstreept dat er meer nodig is om studenten op de campus te houden. “Studenten moeten ook plezier kunnen maken en hier in Venlo is er niet zoveel te doen.”

Meer ontmoeting onder studenten
Onder docenten wordt het initiatief ook positief ontvangen. Daniel Rateike, docent en coördinator van de minor AI Systems; High Tech AI-Solutions, ziet kansen voor meer verbinding tussen de studenten. “We hebben het steeds vaker over de sticky campus, dus dat studenten hier langer blijven”, zegt hij. “Het is fantastisch als dat hier direct op de campus kan.”

Hij hoopt vooral dat het internationale studenten helpt om makkelijker aansluiting te vinden. “Ik hoop dat er meer gesocialiseerd wordt en dat buitenlandse of exchange studenten meer mogelijkheden krijgen om andere studenten te ontmoeten. Ik vind het een zeer goed initiatief."
 

Dat blijkt uit de Kamernet Verhuurrapportage Q4 2025, ten opzichte van de rapportage van Q2. In augustus 2025 betaalden studenten in Tilburg gemiddeld 535 euro voor hun kamer. Nu, in 2026, betaal je voor een studentenkamer gemiddeld 621 euro. Een stijging van meer dan 16 procent.

Hoewel het absolute bedrag in Tilburg hoger ligt dan in Eindhoven, zijn de kamers in Eindhoven procentueel harder gestegen. In augustus kostte een studentenkamer gemiddeld 440 euro. Nu betalen studenten 595 euro. Een stijging van ruim 35 procent.

 Fluctuerende prijzen
Normaliter analyseert de verhuurrapportage hetzelfde kwartaal van dit jaar met die van vorig jaar. In vergelijking met 2024 zijn de kamerprijzen in Tilburg met 11,9 procent gestegen. Zo betaalden studenten in dezelfde periode geen 621 euro, maar 555 euro. Voor Eindhoven geldt een stijging van 9,8 procent. Daar kostte een kamer waar je nu 595 euro voor betaalt, destijds 542 euro.

 Opvallend is dus dat de kamerprijzen in beide Fontyssteden in augustus lager waren dan in februari vorig jaar. Wat ook verrassend is, is dat de Eindhovense prijs per vierkante meter op jaarbasis flink minder hard stijgt dan de absolute huurprijs. Zo is deze geen 9,8 procent, maar 0,4 procent. Krijg je hier dan meer waar voor je geld?

 Algemene cijfers
Hoewel de prijsstijgingen in Tilburg en Eindhoven fors lijken, kent Leeuwarden procentueel de sterkste stijging op jaarbasis, met 19,1 procent. Toch kost een kamer daar nu gemiddeld 500 euro. Ook steden als Leiden(+17), Maastricht (+14,1), Zwolle (+13,5) en Groningen (+13,3%) gaan beide Fontyssteden voor als het gaat om procentuele stijging. Uit dit rijtje betaal je alleen in Leiden meer voor je kamer: 655. En in Groningen betaal je gemiddeld hetzelfde als in Eindhoven.

 De absolute hoofdprijs blijf je betalen in Amsterdam, waar een kamer zo’n 950 euro kost. Gevolgd door Utrecht met 800 euro per maand, en Den Haag, Haarlem en Rotterdam met 750 euro. De goedkoopste kamers zijn te vinden in Enschede en Ede. Daar betaal je gemiddeld 395 en 445 euro per maand.

Kamers via Fontys
In het onderzoek van huurplatform Kamernet zijn alleen kamers opgenomen die via het eigen kanaal worden verhuurd door particuliere verhuurders. Kamers die door woningcorporaties verhuurd worden, en die over het algemeen een lagere huurprijs kennen, zijn niet in het onderzoek meegenomen.

 Eerder deze week berichtte Bron over de studentenkamers die Fontys in contingent heeft en beschikbaar zijn in Tilburg en Venlo. Hoewel Venlo niet in het overzicht van Kamernet is meegenomen, geeft Fontys voor deze stad dezelfde prijsindicatie voor een kamer als in Tilburg: tussen de 500 en 680 euro per maand. Het kan dus zijn dat je onder de gemiddelde huurprijs van 621 euro zit wanneer je een kamer in Tilburg via Fontys huurt, maar je kan er ook boven eindigen.

Met de overeenkomst die in december getekend is komen alle partners, waaronder dus ook Fontys, Avans en Tilburg University, overeen om zich in te blijven zetten voor studentenhuisvesting in Tilburg. Ook staat het realiseren van 800 nieuwe wooneenheden voor 2030 daarin vast.

Hoewel er voor dit convenant al een eerdere versie gold, moet het nieuwe verdrag er onder andere voor zorgen dat vraag en aanbod beter op elkaar aansluiten. Tom van Duijnhoven, beleidsmedewerker Internationalisering, legt uit. “Deze nieuwe versie betekent vooral een concretisering op enkele punten. Zo is er een herijking geweest op de extra behoefte naar studentenhuisvesting, op basis van recente data van de onderwijsinstellingen.”

Behoefte en uitbreiding
Die algemene behoefte is vastgesteld op tussen de 1100 en 2000 woningen. “De corporaties die aangesloten zijn bij het convenant streven ernaar om in deze periode 800 wooneenheden te ontwikkelen. De overige kamers zullen uit de markt moeten komen. Vanzelfsprekend kan er vanuit het convenant wel een aanjagende rol gespeeld worden.”

Een aardige groei dus, maar voor Fontys is een directe uitbreiding van het aantal kamers dat jaarlijks in Tilburg toegewezen wordt aan internationale studenten niet aan de orde. Fontys biedt namelijk huisvesting aan nieuwe, internationale studenten voor een maximale periode van één jaar. “Na dit eerste jaar, waarin studenten hebben kunnen landen, zijn zij zelf verantwoordelijk voor het vinden van een nieuwe kamer. Zo komen de kamers in het volgende studiejaar vrij voor nieuwe studenten.”

Iedereen kunnen helpen
Fontys heeft in Tilburg 75 kamers ‘in contingent’. Kamers die Fontys niet zelf verhuurt, maar waar de instelling wel een bemiddelende rol speelt tussen student en verhuurder. Dat lijkt wellicht weinig, maar de afgelopen twee jaar heeft Fontys bijna alle studenten die in aanmerking komen een kamer aan kunnen bieden.

Van Duijnhoven legt uit: “Voor de afgelopen september-instroom in Tilburg hebben we ruim 100 aanvragen voor een kamer ontvangen. Niet al deze aanvragen zijn goedgekeurd, en enkele studenten hebben gedurende het proces ook zelf aangegeven geen interesse meer in een kamer te hebben. Uiteindelijk hebben 73 studenten een kamer geboekt. Voor de aanstaande februari-instroom hebben we 48 kamers in Tilburg beschikbaar. Daarvan zijn er inmiddels 40 geboekt.”

Verantwoordelijkheid
Hoewel Fontys dus geen directe uitbreiding in het Tilburgse ambieert, is wel duidelijk uitgesproken dat de instelling betrokken wil blijven bij het convenant. “Er zijn tenslotte ruim 11.500 Fontysstudenten in Tilburg. Een aanzienlijk deel van hen zal graag op kamers willen wonen. We zien de druk op de markt van studentenhuisvesting, en beschouwen het als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om een bijdrage te leveren aan oplossingen. Dat doen we onder meer door deel te nemen aan gezamenlijke initiatieven vanuit het convenant, zoals cofinanciering van een huurteam en Hospi Housing (red. platform voor hospita- en kamerverhuur).”

Dat blijkt uit cijfers van Huurteam Eindhoven, een collectief dat huurders en studenten ondersteunt tijdens de gehele cyclus die je doorgaat als huurder. Zo controleren ze onder andere opgestelde contracten op inhoud en mogelijke oplichting en of de huurprijs en eventuele verhogingen kloppen. Ook staan ze huurders bij tijdens eventuele gebreken die verhuurders niet herstellen en afspraken die moeten gelden bij geschillen over borg of het afrekenen van servicekosten.

“Maar, het begint bij de mogelijkheid om je contract naar ons te sturen en te vragen of alles klopt”,  licht consulent Rick Blezer toe. “Twijfelen we over eventuele oplichting? Dan hoor je dat zo snel mogelijk van ons zodat we alles stop kunnen zetten en je beschermd bent.”

Verdubbeling
Die hulp blijkt nodig, want het aantal misstanden dat gemeld wordt bij Huurteam Eindhoven is de afgelopen jaren flink gegroeid. In 2023 kreeg de instantie meldingen van 78 mogelijke oplichtingen en werden 21 huurders daadwerkelijk opgelicht. In 2024 waren dat 162 mogelijke misstanden en werden 44 mensen opgelicht.

Een stijging van meer dan het dubbele dus. “Voor 2025 verwachten we niet net zo’n grote stijging als het afgelopen jaar, maar we zien minstens evenveel vragen binnenkomen”, aldus Blezer. Het aantal mogelijke oplichtingen blijft dus hoog. “Ook zien we dat het voornamelijk buitenlandse studenten betreft.”

Nieuwe trucs
Hoe komt het dat juist deze groep een doelwit blijkt te zijn? En waar moet je als student op letten wanneer je een potentiële kamer of woning hebt gevonden? “Wat in contracten duidt op oplichting, willen we niet publiekelijk delen”, legt de consulent van Huurteam Eindhoven uit.

“Niet omdat we niet willen dat studenten dit weten, maar juist omdat we ze willen beschermen. Als wij publiekelijk delen waar wij op letten, zal dit ook bij oplichters terechtkomen en nemen ze dit mee in hun opzet, waardoor ze steeds nieuwe trucs zullen bedenken.”

Oppassen geblazen
Wel kunnen studenten volgens Blezer met andere dingen rekening houden. De drie belangrijksten: aanbod, vertrouwen en bezichtigen. “Pas op met advertenties op Facebook en andere sociale media. Hier staan natuurlijk veel echte advertenties op, maar dit zijn ook de platformen waar de meeste oplichtingen plaatsvinden.”

Heb je iets gevonden via sociale media? Probeer dan altijd een bezichtiging in te plannen of vraag een bekende van je in de desbetreffende stad om een kijkje te nemen. “Dat wordt door oplichters namelijk vaak lastig gemaakt. Velen gebruiken het excuus dat ze momenteel in het buitenland zitten en dat bezichtigen dus niet gaat. Ze vragen je daarentegen wel om een bedrag over te maken, zodat je er zeker van bent dat de woning voor je wordt gereserveerd.”

Te mooi om waar te zijn
Wat Blezer ook vaak ziet is dat ‘verhuurders’ vaak een kopie van een paspoort of ID-bewijs bij de advertentie zetten of meesturen. “Dat is om vertrouwen te wekken. De realiteit is echter dat de mensen wiens paspoorten hiervoor gebruikt worden, waarvan de namen overeenkomen met de namen op mogelijke huurcontracten, slachtoffer zijn geworden van identiteitsfraude. Dus als je dit ooit toegestuurd krijgt, weet dat dit één grote ‘red flag’ is.”

Blezer besluit: “En zijn de bedragen opvallend lager dan de gemiddelde vraagprijs? Of klinkt het aanbod simpelweg te mooi om waar te zijn? Dan is het dat waarschijnlijk ook. Neem dan vooral contact op met Huurteam Eindhoven, zodat we jou en andere studenten voor mogelijk oplichting kunnen behoeden.”

Het gaat om het voormalige hotel Puur, dat aan de Parade in de binnenstad van Venlo ligt en meer dan dertig kamers telt. Die zijn nu gevuld door 38 Fontysstudenten die in Venlo studeren. “In het voorjaar ben ik via via benaderd met de vraag of we interesse hadden om studenten in dat pand te huisvesten”, zegt Wouter Josso, directeur van International Business (FIBS) in Venlo.

En tja, als je die vraag krijgt, dan zeg je natuurlijk geen nee. “Je krijgt maar één keer de kans om in de binnenstad ruimte te reserveren voor je studenten. Toen wij die kans kregen, heb ik meteen gezegd: dit doen we. Daar moeten we onze nek voor uitsteken en dat hebben we gedaan door inspanningen te doen voor de juiste vergunningen en veiligheidseisen.”

Alleen eerstejaars
De kamers zijn bedoeld voor eerstejaars studenten. Ze mogen er een jaar wonen en moeten daarna plaats maken voor nieuwe eerstejaars. Een deel van de woonruimtes is gereserveerd voor exchange studenten. Josso: “We hebben een beleid waarbij studenten minimaal 200 kilometer van Venlo moeten wonen om vanuit Fontys bemiddeling te krijgen voor een kamer. Dat geldt dus ook voor de studenten die nu in het voormalige hotelpand wonen.” 

Behalve een overeenkomst met dit pand heeft Fontys ook eenzelfde soort deal met een klooster in Steyl; ook daar wonen enkele tientallen studenten. Maar of het woningprobleem daarmee is opgelost? Josso begint te lachen. “Nee, ik heb ooit tegen de gemeente gezegd dat ze 1.500 woningen zouden moeten organiseren om het probleem op te lossen, maar dat is natuurlijk onmogelijk.”

Als hospita verhuur je een deel van de woning waarin je zelf ook woont. Een huurder, of in dit geval een student, woont dan onzelfstandig bij jou in huis en huurt een of meerdere kamers. Dat wil zeggen dat je als hospita samen met de student gebruikmaakt van gemeenschappelijke voorzieningen zoals de keuken, de badkamer en het toilet. Je hebt je daarentegen wel aan verschillende regels te houden.

Zo moet je als hospita ook een toegang naar de woning delen en moet er een huurcontract worden afgesloten waaruit blijkt dat je een zakelijke relatie met de student hebt. Daar vermeld je ook zaken in zoals de (kale) huurprijs, eventuele servicekosten, welke kamer(s) je verhuurt, van welke gemeenschappelijke voorzieningen jouw huurder gebruik mag maken en welke regels van toepassing zijn. 

Daarnaast moet de woning voldoen aan de regels voor brandveiligheid en heb je jezelf te houden aan de regels voor goed verhuurderschap. Ook moet de student op jouw adres ingeschreven staan. Het maakt daarentegen niet uit of je in een huur- of koopwoning woont. Wel moet je contact opnemen met je hypotheekverstrekker of je huiseigenaar om toestemming te vragen. Hoeveel huur je mag vragen ligt aan het woningwaarderingsstelstel voor onzelfstandige woonruimte.

Kosten en inkomsten
Bij hospitaverhuur gelden de eerste negen maanden van het huurcontract als proeftijd, maar heb je als verhuurder wel een opzegtermijn van drie maanden. Zo heeft de student altijd drie maanden de tijd om te verhuizen nadat je de huur hebt opgezegd. Zeg je de huur niet binnen de negen maanden proeftijd op, dan krijgt de student een huurcontract voor onbepaalde tijd. Je hebt daarna als hospita een wettelijke reden nodig om de huur op te zeggen.

Meer personen in huis brengen extra kosten met zich mee. Afvalstoffen- en rioolheffing en andere gebruikersbelastingen mag je in rekening brengen bovenop de kale huur en servicekosten, maar eigenarenbelastingen moet je zelf betalen. Dit omdat deze bedragen niet afhangen van hoeveel mensen je in huis hebt. Je betaalt daarentegen geen extra inkomstenbelasting zolang je huurinkomsten niet hoger zijn dan 6.342 euro per jaar.

Fontyssteden
Een hoop regels waar je in eerste instantie rekening mee moet houden. En dan zijn er ook nog de regels vanuit de gemeenten zelf. Zo mag je als hospita in Tilburg en Venlo aan maximaal twee personen kamers in je huis verhuren zolang je hier zelf (of jouw partner en kinderen) ook woont. Dat betekent dus dat je bij drie of meer personen een omzettingsvergunning nodig hebt.

In Eindhoven is het toegestaan om zonder vergunning aan maximaal één persoon een deel van je woning te verhuren. Een bijzondere uitzondering hier is dat je, wanneer je zelf een woning huurt, geen toestemming hoeft te vragen aan je woningcorporatie om hospita te worden. Eindhoven is namelijk de enige gemeente in Nederland waar alle woningcorporaties hospitaverhuur toestaan.

Bijdragen
Studenten die hospitawoonruimte zoeken worden door Fontys doorgestuurd naar Hospi Housing, een online platform dat middels de samenwerking met Fontys jaarlijks minimaal honderd studenten per stad aan hospitaverhuurders wil koppelen. Hier kun je je inschrijven om verhuurder te worden, waarbij Hospi Housing onder andere helpt met het opstellen van contracten of het zoeken van de juiste huurder.

Daarnaast is er ook de mogelijkheid om je in te schrijven bij andere platformen zoals Kamernet of Hospitaworden.nl, of zelfstandig alles in werking te zetten en eventuele advertenties op sociale media te delen. Wie weet draag je zo uiteindelijk een nog groter steentje bij aan de studententijd van studenten.

Dat er bij het verbeteren van het studentenwelzijn wel degelijk een rol is weggelegd voor huisvesters, daar lijkt na een peiling onder de ruim driehonderd deelnemers van het congres weinig discussie over. Maar wat is die rol dan? Dat is vandaag in Nijmegen de vraag op het jaarlijkse congres van Kences, het kenniscentrum voor studentenhuisvesting.

“Cijfers laten zien dat er nog steeds veel studenten zijn die eenzaam zijn en niet lekker in hun vel zitten”, zegt Jolan de Bie, directeur van Kences, tijdens de opening van de dag. “Om dat te verbeteren doen we al veel als huisvesters, maar we kunnen nog meer doen.”

Sociale voelsprieten
En dat is vooral samen optrekken, zo lijkt het antwoord van Lisanne Bron van SSH&, één van de panelleden. Als studentenhuisvester in Nijmegen en Arnhem zijn er korte lijntjes met verschillende zorginstellingen in de stad. En zelf informeren ze hun huurders waar ze hulp kunnen krijgen als dat nodig is. Maar dat is niet het enige.

Studententenhuisvesters hebben wat Lisanne Bron betreft ook een signalerende functie en kunnen heel gemakkelijk een oogje in het zeil houden. “We vragen bijvoorbeeld ook aan onze onderaannemers om tijdens het onderhoud hun sociale voelsprieten aan te zetten om te kijken wat er speelt.”

Studentenkamer of studio
Als je als student uit huis gaat kun je natuurlijk in een studentenhuis gaan wonen waar je een keuken of badkamer deelt met andere huisgenoten. Maar er zijn ook steeds meer studio’s waar je alle voorzieningen voor jezelf hebt. Uit onderzoek blijkt dat studenten steeds vaker kiezen voor het laatste. En dat is in de strijd tegen eenzaamheid en stress onder studenten geen goede ontwikkeling, vindt panellid Dieke van Ewijk, onderzoeker aan de Hogeschool Utrecht.

“Je ziet dat studenten meer behoefte hebben om zich terug te trekken, maar ze onderschatten misschien ook juist het belang van sociaal contact. Uit cijfers blijkt dat studenten veel minder gelukkig zijn in een zelfstandige woonruimte dan op een kamer in een studentenhuis.”

Steeds meer studio's
Toch worden er de laatste jaren juist steeds meer studio’s gebouwd omdat die nu eenmaal veel lucratiever zijn voor verhuurders. Deze zelfstandige ruimtes komen namelijk, in tegenstelling tot studentenkamers, in aanmerking voor huurtoeslag. Hierdoor kunnen verhuurders veel hogere prijzen vragen en is de huur voor studenten door de toeslag nog steeds betaalbaar.

Van Ewijk ziet graag dat huisvesters daarnaast toch ook inzetten op het inrichten van gemeenschappelijke ruimtes, waar studenten elkaar kunnen ontmoeten en waar iets gebeurt. “Het moet voor studenten niet raar zijn om naar zo’n gezamenlijke ruimte te gaan, daar moet wel iets te doen zijn. Maak er een flexplek of koffiecorner en zet er planten neer zodat studenten zich daarvoor gezamenlijk verantwoordelijk voelen. Zelf hadden we katten in mijn studentenhuis, dat zorgde ook voor verbinding.”

Fontys heeft dit jaar ongeveer 1.100 aanvragen binnengekregen van internationale studenten. Dat is iets minder dan voorgaande jaren, met 1.250 aanvragen in collegejaar ’24-’25 en 1.500 het jaar daarvoor. “Deze studenten moeten vervolgens bepaalde stappen hebben gezet in hun aanmelding om in aanmerking te komen voor een kamer”, aldus Tom van Duijnhoven, beleidsmedewerker Internationalisering en Inschrijvingen bij Fontys Studentenvoorzieningen.

Fontys biedt huisvesting aan nieuwe, internationale studenten voor een maximale periode van een jaar. Binnen dat jaar kunnen de internationals zelf op zoek naar andere woonruimte, zodat de huidige kamers weer vrijkomen voor de nieuwe lichting. “Hiervoor hebben we ruim 600 kamers en studio’s in contingent. Dat wil zeggen dat we deze kamers niet zelf beheren, maar wel bemiddelen tussen de student en verhuurder.”

Wachtlijst
Waar Studentenvoorzieningen in het verleden grote tekorten kende, heeft de dienst vorig collegejaar alle aanmelders die aan de voorwaarden voldeden van een kamer kunnen voorzien. “Ook dit jaar is het gelukt om bijna alle ‘geschikte’ aanmelders een kamer aan te bieden. Daar zijn we erg blij mee. De enige uitzondering is een aantal exchange studenten in Eindhoven. Dat zij nog geen woonruimte hebben is te verklaren doordat het aantal aanvragen vanuit deze doelgroep gestegen is. Zij staan nu nog op een wachtlijst.”

Van de wooneenheden die Fontys ‘tot haar beschikking heeft’ liggen er meer dan 400 in de regio Eindhoven. Hier zochten in beginsel 830 internationals naar een kamer. Voor Tilburg kreeg Studentenvoorzieningen 106 aanvragen binnen, voor Venlo 156. “In Eindhoven en Tilburg zijn alle kamers inmiddels bezet, in Venlo zijn nog enkele plekken beschikbaar.”

Daarnaast kan het ook mogelijk zijn dat studenten een kamer vanuit Fontys weigeren. “Veel studenten weten ook zelf hun weg te vinden naar een nieuwe woning. Fontys heeft daarentegen ook internationale studenten die dicht bij de grens wonen en wellicht geen huisvesting in Nederland zoeken.”

Algemeen tekort
Toch ziet Van Duijnhoven, ondanks het succes van dit jaar, dat er flinke tekorten zijn aan kamers in de steden waar Fontys actief is. “Voor alle studenten, dus ongeacht afkomst of onderwijsinstelling, is het moeilijk om aan een kamer te komen. Zo zien we dat er in Eindhoven alleen al een huidig tekort is van 2.000 wooneenheden. Vergeleken met andere studentensteden zit Eindhoven wederom in de categorie ‘hoge druk’, en de vraag loopt de komende jaren alleen maar verder op.”

Van Duijnhoven weet dat op verschillende plaatsen zoals Eindhoven en Tilburg op dit moment nieuwe prognoses vastgesteld worden om zo de behoefte aan woonruimte voor de komende jaren opnieuw te bepalen. Daarnaast maakt Fontys deel uit van een convenant met deze twee steden om het aantal studentenkamers te vergroten. Ook het ‘Landelijk Actieplan Studentenhuisvesting’ moet uiteindelijk voor 60.000 extra kamers en studio’s gaan zorgen.

TU/e maakt zich zorgen
Vorige week meldden diverse media dat zich bij de TU in Eindhoven 500 van de 3000 ingeschreven studenten voor het nieuwe collegejaar hadden afgemeld omdat zij geen woonruimte hadden kunnen vinden. De universiteit liet desgevraagd weten aan het Eindhovens Dagblad dat de kamernood de groeiplannen van de TU in gevaar brengt. 

Dat blijkt uit de Kamernet Verhuurrapportage Q2 2025, waarin de kamerprijzen van het afgelopen kwartaal zijn geanalyseerd ten opzichte van dezelfde periode in 2024 in 18 verschillende steden. Tilburg en Eindhoven staan ook op deze lijst.

Zo zijn studenten in Tilburg gemiddeld 535 euro kwijt voor een kamer die particulier verhuurd wordt. Een stijging van 23 procent in vergelijking met 2024, waar studenten ruim 100 euro minder per maand betaalden voor dezelfde kamer. Daarmee staat Tilburg op de tweede plaats van ‘hardste stijgers’. In Nijmegen zijn studenten zelfs 24,3 procent meer kwijt.

Hoofdprijs in de hoofdstad
Hoewel de prijsstijging in Tilburg fors is, blijft Amsterdam met afstand de duurste stad voor studenten. Daar betaal je gemiddeld 945 euro per maand, ten opzichte van 900 euro vorig jaar.

Studenten in Eindhoven hebben meer geluk. Zij betalen voor hun particuliere kamer 7,4 procent minder dan in 2024. Nu is de prijs gemiddeld 440 euro, terwijl dat vorig jaar nog 515 euro was.

Appartementen
Ook voor particuliere appartementen in deze twee steden lijkt dezelfde trend zich voort te zetten. In Tilburg stegen de huren met 10,6 procent naar een gemiddelde huurprijs van 1225 euro per maand, in Eindhoven daalde de prijs met 11,1 procent. Maar daar betaal je ook gemiddeld 1200 euro.

Hoe het kan dat de prijzen in Tilburg zo fors gestegen zijn is niet helemaal duidelijk. Wel wijst Kamernet erop dat het algemene aanbod van beschikbare kamers is afgenomen, wat in sommige steden kan leiden tot een hogere prijs. In het onderzoek zijn daarentegen alleen kamers opgenomen die op Kamernet aangeboden worden door particuliere verhuurders. Kamers die door woningcorporaties verhuurd worden, en die over het algemeen een lagere huurprijs kennen, zijn niet in het onderzoek meegenomen.

Over een dik jaar loopt het huurcontract dat Fontys bij De Lage Landen (DLL) heeft af, en verhuizen de diensten die daar nu zitten terug naar Rachelsmolen. Daar verspreiden ze zich over de drie gebouwen R3, R5 en R10, waar ze – net als bij DLL – in vlekken en met gezamenlijke ruimtes blijven werken.

De diensten MC&P, O&O en PMO krijgen een plekje op de tweede verdieping van R3. Een trap hoger komen F&I, HR&O en V&F te zitten. Een deel van de begane grond en eerste verdieping van R5 worden gereserveerd voor I&T en SV Studentadministratie, terwijl er op de begane grond van R10 plekken vrijkomen voor nog meer I&T-medewerkers.

De nieuwe werkruimtes worden tussen januari en juli 2026 gerealiseerd en ingericht, om ze vervolgens in juli en augustus 2026 in gebruik te nemen. Pas daarna, uiterlijk in september, wordt DLL leeggeruimd.

“Vanuit dienst V&F wordt op de achtergrond gewerkt aan de verbouwing en inrichting van ruimtes op de campus", aldus een woordvoerder. "Studenten merken straks weinig van de verbouwing: de lessen gaan gewoon door, alleen soms in een andere ruimte. Voor medewerkers van de diensten is DLL voorlopig nog de thuisbasis. De voorbereiding op de verhuizing start pas later. De precieze planning volgt nog. Hier worden medewerkers en campusbewoners later over geïnformeerd.

Dat jongeren graag uitslapen en liever later naar school gaan, is geen kwestie van excuus. Dat blijkt al jaren uit verschillende studies. En ook Fontysdocent Erdinç Saçan pleitte recent nog in een opinieartikel in Bron om studenten later te laten beginnen aan een schooldag. Waarom? Omdat jongeren door een veranderend bioritme later in slaap vallen en dus ’s ochtends langer zouden moeten slapen om aan voldoende nachtrust te komen en goed te kunnen presteren op school. 

Geen wonder dat er hier en daar gemopper klinkt sinds Fontysinstituten de opdracht hebben gekregen anders te gaan roosteren en plannen. Vanaf september kan het zomaar zijn dat studenten en medewerkers op sommige dagen om 8.30 of 9.00 uur op de campus worden verwacht en er dagen zijn dat ze tot 17.00 uur aanwezig moeten zijn. Fontys heeft er haar redenen voor: ze wil verdere invulling geven aan talentgericht onderwijs (TGO) en efficiënter gebruikmaken van gebouwen. 

Roosterkader 
Er wordt al maanden gewerkt aan het project Samen Plannen en Roosteren. Met het roosterkader heeft Fontys regels opgesteld voor het plannen en roosteren op campusniveau, waar nu nog (bijna) elk instituut het eigen rooster maakt. “Er zijn duidelijke afspraken vastgelegd om processen uniform en transparant te maken”, aldus projectleider Loes van Bavel. “Zo kunnen we flexibel gebruikmaken van onze gebouwen, stoppen we minder geld in lege lokalen en blijft er meer over voor onderwijs.” 

Een mooi streven. Toch gaat het invoeren niet vanzelf. De nieuwe roostermethode heeft grote impact op heel Fontys. Het betekent dat instituten onderling intensief zullen moeten samenwerken. Iedereen gaat volgens hetzelfde proces en met dezelfde inrichting en dezelfde deadlines werken. En instituten zullen goed moeten uitleggen aan studenten en docenten waarom er ook buiten de gebruikelijke uren wordt geroosterd. Van Bavel: “Als je nu geluiden van ontevredenheid hoort, komt dat omdat instituten aan de slag moeten.” 

Tien geboden 
Om het plannen en roosteren op campusniveau tot een succes te maken, zijn duidelijke afspraken gemaakt in het Fontys Roosterkader, aldus de projectleider. De belangrijkste regels worden door het projectteam ook wel ‘de tien geboden’ genoemd. De student en het onderwijs staan daarin altijd voorop. 

“Voor studenten levert dit een veel stabieler en duidelijker rooster op”, licht Van Bavel toe. “Zeker vanwege de regel dat wijzigingen niet meer na ‘publicatie’ worden toegelaten, uitzonderingen daargelaten. Iedereen weet dat studenten niet staan te springen om eerder te beginnen, maar als je het uitlegt, begrijpen ze het wel. Ze willen vooral weten waar ze aan toe zijn, het liefst met een repeterend rooster en zo min mogelijk roosterwijzigingen.” [tekst gaat verder onder de foto]

Een andere regel in het kader stelt dat docenten beschikbaar zijn voor roostering in volledige dagdelen, overeenkomstig hun aanstelling. Dat betekent dat ze van ’s ochtends tot ’s avonds kunnen worden ingeroosterd. Voor of na de spits rijden of eerst nog wat voorbereiden of mails wegwerken - wat veel docenten doen - kan dan niet altijd meer. Dat stuit op weerstand. Maar volgens Van Bavel moeten we het grote plaatje blijven zien. Aan de hand van voorbeelden probeert ze uit te leggen wat ze bedoelt. 

“Iemand met een fulltime aanstelling die op donderdag thuiswerkt en waar we omheen moeten roosteren, dat is niet efficiënt. Of een fulltimer die om 9.30 begint en om 14.30 uur naar huis gaat, daar hebben we bij het maken van het rooster last van. Het gaat bij Fontys om heel veel mensen, niet om één persoon.” Met andere woorden: er kan niet met iedereen persoonlijk rekening worden gehouden. “Sommige situaties zijn uitzonderingen, maar daar kunnen we de regel niet op maken.” 

Tetris 
Collega Marjolijn Sampers noemt het roosteren een tetris, naar de bekende videogame waar blokjes als een puzzel in elkaar moeten worden gepast. “Alle lege plekken in het rooster moeten worden opgevuld. Daar waar het niet past, gaan de regels gelden.” Het is dus steeds zo dat instituten kunnen aangeven dat ze graag om 9.00 uur willen starten. “Maar als het botst, zullen ze in gesprek moeten gaan met elkaar. Ze zullen vaker concessies moeten doen. We begrijpen dat dit wat van mensen vraagt.” 

Om de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen en draagvlak te creëren, zijn teams van managers en medewerkers betrokken bij de totstandkoming van het nieuwe roostersysteem. Er zijn workshops gehouden, er is gepraat en geluisterd. En elk instituut krijgt een consultant met verstand van de roosterapplicatie en het roosterproces om roostermakers in het proces te begeleiden. Daarnaast zijn er verschillende toolkits voorbereid, bedoeld om de communicatie rondom het project te stroomlijnen, inclusief tips voor als het begint te ‘wrijven’. 

Zure appel 
Vanaf september is het zover, dan gaan alle instituten starten volgens de nieuwe planning. Ondanks nauwkeurige voorbereidingen en tijdige communicatie, zal niet iedereen blij zijn met het nieuwe rooster, beseffen Van Bavel en Sampers. “Maar het gebeurt wel op basis van gelijkwaardigheid tussen de instituten en iedereen profiteert uiteindelijk van de voordelen”, aldus Van Bavel. “We moeten alleen even door de zure appel heen bijten, maar als we allemaal een klein hapje nemen is de appel zo op.” 

Joppe moet 14 jaar oud zijn geweest, toen hij per toeval een documentaire over tiny houses voorbij zag komen. “Ik weet het nog heel goed, ik vond het zo gaaf, dát wilde ik later ook. Het heeft me nooit meer losgelaten”, zo blikt de derdejaars Social Work-student terug. Inmiddels zijn we negen jaar verder, is Joppe 23 jaar oud en heeft hij zijn droom verwezenlijkt: wonen in een tiny house in Eindhoven-Noord. In een groene en natuurrijke omgeving.

Zijn tiny house is - hoe logisch - praktisch ingericht: een badkamer, de woonkamer met daarin ook een keukenblok, een bergingshok met wasmachine en een losse slaapkamer. Duurzaam gebouwd met houten wanden en een houten vloer, zonder gebruik van gas. De kosten voor de woning tikte hij zelf af. “Maandelijks betaal ik een aantal honderd euro aan pacht en minimale kosten voor energie en water. That’s it.”

Voldoende centen gespaard
Na een niet afgeronde studie Elektrotechniek stapte Joppe het werkende leven in. In die tijd spaarde hij voldoende centen om achter zijn droom aan te gaan: het realiseren van een tiny house. Hij schrijft zich in voor een plekje op Buurtschap te Veld, een woongebied in Eindhoven Noord. Na een procedure, waarin hij zijn visie en motivatie om er te komen wonen moet delen, krijgt hij ruimte op het perceel toegezegd. [Tekst gaat verder onder de foto's.]

“Ik heb eigenlijk alles zelf gedaan. Ik heb via Marktplaats een prefab-woning van 35 vierkante meter, bestaande uit twee compartimenten, aangeschaft en heb daar alles zelf ingebouwd, ook met hulp van vrienden”, vertelt hij aan de eettafel in zijn tiny house. “Ik vind het heerlijk. Ik zou eigenlijk nóg wel kleiner willen wonen”, bekent hij.

Net als op de camping
Joppe vergelijkt de buurt waarin hij woont met een camping. In de goede zin van het woord. “Ik voel me echt onderdeel van een community en heb heel leuk contact met mijn 66-jarige buurvrouw. In de zomer barbecueën we samen en drinken een wijntje buiten”, zegt hij terwijl hij naar een picknicktafel buiten wijst. “En dan sluiten er vanzelf mensen aan. Dat is heel gezellig. Ook helpen buurtbewoners elkaar met verbouwingen, de tuin, enzovoort.”

Hij wil maar zeggen: gezelligheid en sociale cohesie is ook hier aanwezig. Niet alleen in een Whatsappgroep, ook daarbuiten. Net als in een studentenhuis. “Je moet er wel voor openstaan en er in investeren, natuurlijk.” Eén ding is zeker: Joppe geniet enorm van zijn leven op Buurtschap te Veld. “Mijn soms wat vluchtige en drukke leven komt wanneer ik hier ben echt op een rem te staan. Terug naar de basis, in alle rust: heerlijk.”

Vorig jaar moest Fontys een deel van de internationale studenten teleurstellen. Het schortte aan voldoende studentenwoningen. Volgens Tom van Duijnhoven, beleidsmedewerker Internationalisering en Inschrijving binnen de dienst Studentenvoorzieningen, zijn er verschillende redenen te noemen waarom Fontys dit studiejaar wel alle internationale studenten heeft kunnen voorzien van woonruimte.

“In Eindhoven, de stad met de meeste internationale Fontysstudenten, is het aantal studentenkamers in ons contingent met bijna 25 procent toegenomen. Daarnaast blijkt uit de voorlopige cijfers dat er iets minder internationale studenten starten aan Fontys dan vorig jaar. Dat heeft geleid tot minder aanvragen voor accommodatie: 1.250 ten opzichte van 1.500 vorig jaar.”

Nog een reden waarom Fontys alle internationale studenten heeft kunnen plaatsen: “We kijken kritisch naar de aanvragen en nemen daar toelaatbaarheid in mee. Alleen van de internationale studenten van wie we verwachten dat ze zouden worden toegelaten tot een opleiding, hebben we de aanvragen goedgekeurd.” Daarnaast zijn er altijd studenten die een woning afslaan, weet Van Duijnhoven.

Fontys bemiddelt alleen voor internationale studenten. “Als wij mensen naar Nederland halen om bij ons te komen studeren, voelen we ons verantwoordelijk voor hen”, aldus Van Duijnhoven. “Internationale studenten hebben geen kennis van de markt of manieren om aan een kamer te komen. Vaak is er sprake van een benodigde inschrijftijd of is deelname aan hospiteeravonden noodzakelijk.”

Lobbyen
Fontys lobbyt op verschillende niveaus om het aantal studentenwoningen te vergroten. Zo is de hogeschool via de Vereniging Hogescholen aangesloten bij het Landelijk Platform Studentenhuisvesting. Hierin werken sociale en commerciële vastgoedpartijen, studenten, gemeenten, onderwijsinstellingen en het Rijk samen. Volgens Kenniscentrum Studentenhuisvesting (Kences) begint de samenwerking na twee jaar haar vruchten af te werpen.

Landelijk zijn er plannen om 60.000 nieuwe studentenwoningen te realiseren in 2030 (zie kader onderaan), waarvan er concreet voor 20 tot 30.000 studentenwoningen bouwplannen klaarliggen. Daarnaast heeft Fontys een convenant gesloten met de gemeenten Eindhoven en Tilburg om het aantal studentenkamers in deze regio’s te vergroten. In en om Eindhoven gaat het om zo’n 3.000 extra studentenwoningen. Daarvan zijn er deze zomer al 1.000 opgeleverd, waarvan ruim 700 op de campus van de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e). [tekst gaat verder onder de foto]

‘Ongelofelijk blij’ is de tweedejaars mechatronicastudent Femke (20). Zij woont sinds 6 augustus in een studentenwoning op het TU/e-terrein. Daar zijn deze zomer twee hoge woontorens en een studentendorp opgeleverd van woningcorporatie Woonbedrijf/Vestide. Deze gebouwen bieden huisvesting aan zo’n 800 studenten van Fontys, TU/e en Summa. Zij volgen allemaal onderwijs op het universiteitsterrein. De helft van hen zijn internationale studenten.

Femke was er al vroeg bij. “Vorig jaar september tipte mijn studiebegeleider me over het aanstaande plan.” De Fontysstudent twijfelde geen moment, want ze woonde nog bij haar ouders en had behoefte aan eigen woonruimte. “Voorwaarde om me te kunnen inschrijven voor een woning, was dat ik me zou inzetten als studentambassadeur. Het kwam erop neer dat ik samen met andere studenten voor en tijdens de bouw actief bij de plannen betrokken was.”

Betrokken studenten
In meer dan 100 bijeenkomsten kregen de toekomstige bewoners ruimte om input te leveren. Ook bij het verhuren van de woningen zijn studenten intensief betrokken. Op verzoek van de studenten zijn tientallen gemeenschappelijke ruimtes gerealiseerd om samen te eten, te ontspannen en activiteiten te ondernemen. Het beheer en de organisatie daarvan gaan de studenten zelf oppakken. 

Hiermee is volgens Woonbedrijf/Vestide een belangrijke bijdrage geleverd aan de behoeften en het welzijn van de huurders. Ook Femke denkt erover zich aan te sluiten bij het nog op te richten bestuur om betrokken te blijven. [tekst gaat verder onder de foto]

Volgens de Fontysstudent biedt haar studentenwoning twee grote voordelen: de woning is betaalbaar en is overal dichtbij: school, het station en de binnenstad. “Via de woningcorporatie betaal ik een veel lagere huur dan in de particuliere sector. De huur wordt binnenkort zelfs nog verder verlaagd, zodat ik recht heb op huursubsidie. Ik heb uitgerekend dat ik naast mijn studie zo’n tien uur moet werken om mijn huur en de boodschappen te kunnen betalen. Dat is goed te doen.”

In voorgaande jaren realiseerde Woonbedrijf/Vestide al tientallen studentenwoningen op loopafstand van de campus van de TU/e. Ook Fontys denkt erover om studentenwoningen op de eigen campussen te realiseren, onder meer in Eindhoven, Tilburg en Venlo. Fontys Venlo kent net als Eindhoven een groot aantal internationale studenten. In deze steden is de vraag naar studentenhuisvesting dan ook het grootst.

Over de grens
Dit studiejaar heeft de hogeschool in Venlo voor 110 nieuwe studenten een kamer kunnen bemiddelen. Dat aantal is niet genoeg om aan de vraag te voldoen. “We zijn druk bezig om het aanbod te vergroten”, licht Wouter Josso, directeur van Fontys International Business School, toe. “Daarvoor zijn we in gesprek met de gemeente en woningcorporaties. Ook hebben we contact met de zorggroep voor alternatieve vormen van studentenhuisvesting. Bij al deze partijen is onze urgentie duidelijk.”

Hoe groot het kamertekort is, kan de opleidingsdirecteur niet zeggen. “Studenten melden zich doorgaans tussen februari en mei aan, maar veel van hen schrijven zich op meerdere plekken in. Daar waar ze een kamer kunnen krijgen, gaan ze meestal studeren.” In het visiedocument van Fontys for Society staat dat Fontys Venlo streeft naar 1.500 studentenkamers. “Dat is groots dromen”, aldus Josso. “In werkelijkheid ben ik tevreden als we steeds kamers kunnen toevoegen aan ons contingent.”

Beeld bovenin: de twee woontorens met ertussenin het studentendorp op de TU-campus in Eindhoven. Foto: Woonbedrijf/Vestide

Procentueel gezien hebben studenten in Tilburg het afgelopen jaar de hoogste stijging gezien als het gaat om huurprijzen in Fontyssteden. Daar steeg de huur gemiddeld van ruim 489 euro naar meer dan 542 euro, een toename van 10,86%. In Eindhoven stegen de prijzen met 10,14%, van gemiddeld 497 euro naar 547 euro. Den Bosch kent een prijstoename van 7,33%, van 528 euro per maand naar 566 euro.

Dat zijn flinke bedragen en voor studenten Mitchell en Martijn de voornaamste reden waarom ze nog thuis bij hun ouders wonen. “Binnen onze opleiding woont zelfs bijna iedereen nog thuis. Ik heb drie jaar geleden gezocht naar woonruimte, maar toen betaalde je al snel 300 tot 500 euro voor een simpele kamer. Voor dat geld kun je veel leuke dingen doen”, licht Martijn toe. “We hoeven nu allebei ook maar een kwartier met de trein te reizen en van het geld dat ik de afgelopen jaren niet aan huur heb uitgegeven, kan ik nu een leuke auto rijden.”

Financiële bijdragen
Voor Svaetan en Guray, beiden internationale studenten aan de opleiding ICT, ligt dat net even anders. “Wij moesten wel op kamers om hier te studeren. Mijn kamer kost 800 euro per maand. Veel geld voor een student, maar ik heb wel het geluk dat mijn ouders mijn huisvesting betalen. Het is voor mij als student onmogelijk om dit in mijn eentje op te brengen. Dan zou ik fulltime moeten werken naast mijn studie”, licht Guray toe.

Guray werkt nu parttime en krijgt toeslagen vanuit de overheid, waardoor hij iedere maand aardig rondkomt. “In juni wordt mijn huur met vijf procent verhoogd. Gelukkig zijn mijn ouders bereid om ook die verhoging op zich te nemen.”

Svaetan betaalt 680 euro per maand voor een kamer in een appartement in Son. “Veel geld, maar ik heb wel 55 vierkante meter die ik deel met iemand anders. Het enige nadeel is dat het in Son ligt en niet in Eindhoven, maar vanwege de huizencrisis ben ik toch blij een plek te hebben.”

Wel of geen verhoging
Wie zich ook gelukkig prijst met haar kamer is Tamara, student bij Pulsed Empower. “Ik woon met een vriendin samen op kamers in een huis dat van haar ouders is. Daar wonen met met z’n drieën en betalen we ongeveer 340 euro per persoon. Hiervoor heb ik in een studentenwoning gewoond waar we geregeld een mail kregen over huurverhogingen, die krijg ik nu niet.”

Studiegenoot Meike heeft meer moeite met de hoge huren. Zij woont sinds zes jaar op kamers en ziet de prijzen ieder jaar stijgen. “Toen ik net op mezelf ging wonen, had ik geen geld en leefde ik van noodles, die ik drie keer per dag at, terwijl mijn kamer toen ‘maar’ 387 euro per maand kostte. Nu zit ik op een andere plek waar ik 480 euro betaal en de huur ieder jaar met 15 euro omhoog gaat. Om rond te komen, ook met de huidige inflatie in het achterhoofd, moet ik 20 tot 30 uur per week werken. Het is echt veel geld, anders lukt het me gewoon niet.”

Vrees voor de toekomst
Toch ziet Meike om haar heen dat andere studenten het een stuk zwaarder hebben. “Ik ken zeker tien mensen die bij vrienden op de bank moeten slapen omdat ze geen kamer of andere woonruimte gevonden krijgen. Omdat het te duur is, alles vol zit of omdat studentenverenigingen panden opkopen. Hoe gaat dat zijn als ik ergens anders wil gaan wonen of studeren? Ik vrees ervoor.”

Medewerker Sandra Dankers zou graag zien dat er weer een beveiliger rondloopt die toezicht houdt. “Ik vind het een fijn idee als ik weet dat iemand in de gaten houdt of er zich geen onbevoegden in de gangen en ruimtes ophouden van Fontys Journalistiek. Nu moeten we daar zelf op letten.”

Een paar dagen geleden nog zag Dankers een groepje jongeren in de banken op de gang hangen. Ze had geen telefoon op zak om direct een melding door te geven en niet veel later waren ze weg. “Ze zorgen niet altijd voor overlast, maar ze laten vaak wel rommel achter.”

De Fontysmedewerker ervaart minder overlast dan vorig jaar toen in korte tijd een viertal diefstallen de opleiding opschrikte. En ook het onveilige gevoel is weg. “Inmiddels kennen we de meeste pandbewoners en weten we beter wie hier niet thuishoren.”

Huisregels
Gemeente Tilburg en Fontys Hogeschool zijn eigenaar van MindLabs, dat deels vrij toegankelijk is, op voorwaarde dat bezoekers zich aan de huisregels houden. Het beheer van MindLabs is uitbesteed aan een externe partij die gespecialiseerd is in facilitaire dienstverlening. Beheerders Jannus Verharen en Lars van den Haspel treden ook op als toezichthouder.

“Vandalisme, alcohol- en drugsgebruik en gedrag dat als onveilig kan worden ervaren, tolereren we bijvoorbeeld niet”, licht Van den Haspel toe. “Als we een melding krijgen van een medewerker, student of bezoeker, gaan we ernaartoe en spreken we de overlastgever aan en kunnen we verzoeken het pand te verlaten. Tot nu toe is dat steeds goed gegaan.”

Vorige maand heeft Van den Haspel voor het laatst iemand de deur moeten wijzen. Het ging om een verwarde man die verbaal agressief was. “Dit soort incidenten komt nauwelijks voor. Vaker zien we jeugd van een jaar of twaalf rondhangen in de openbare delen van het gebouw. Maar als ze zich netjes gedragen mogen ze blijven.”

Evalueren
Volgens Corine Mathijssen, facilitair manager bij Fontys Vastgoed en Facilities (V&F), is het gebruik van MindLabs in de beginfase afgestemd met de huurders, waaronder Fontys Journalistiek en ICT, en is de veiligheid niet significant anders dan in de andere Fontysgebouwen. “We evalueren doorlopend voor al onze locaties of wijzigingen in de dienstverlening noodzakelijk zijn.”

Zo ook op MindLabs bij aanvang van dit studiejaar. Daaruit zijn geen significante signalen gekomen van onveiligheid, weet Mathijssen. “We zijn ook gestart met een algemeen belevingsonderzoek onder alle pandgebruikers. 88 procent van de ondervraagden geeft aan zich veilig te voelen.”

Na de diefstallen bij Fontys Journalistiek zijn er volgens de facility manager geen incidenten meer geweest. Niettemin is toen op eigen kosten een externe beveiliger ingeschakeld. Deze extra ondersteuning is sinds de voorjaarsvakantie gestopt. “Het aantal incidenten was te verwaarlozen en de beveiliger wees mensen voornamelijk op het opruimen van lege bekers en etensresten”, aldus Mathijssen.

Vriendin
Journalistiekstudenten Franciska en Julia voelen zich veilig in MindLabs en vinden het fijn dat het pand deels openbaar is, zodat ze ook vriendinnen kunnen meenemen die hier niet studeren. Dat er voorheen een herkenbare beveiliger rondliep, vonden ze wel een prettige gedachte. Als er iets gebeurt waardoor pandgebruikers zich onveilig zouden kunnen voelen, zoals met de verwarde man, worden ze daarvan op de hoogte gebracht. “Dat geeft me het gevoel dat ze er nog steeds bovenop zitten", aldus Franceska. 

Iemand zelf aanspreken, dat durft de student niet. “Je weet nooit welke intenties iemand heeft. Ik zou naar de balie van Journalistiek lopen om een melding te maken.” Een duidelijk verdwaalde bezoeker wil Julia nog wel aanspreken. Beide studenten laten hun spullen nooit onbeheerd achter. “Al ga ik maar even naar het toilet, ik vraag altijd iemand die ik ken om op mijn spullen te letten", zegt Julia. 

Extra maatregelen
Met het verdwijnen van de externe toezichthouder zijn aanvullende afspraken gemaakt met onder andere de wijkagent, boa’s en de toezichthouders van de LocHal, het naastgelegen gebouw, en is er gesproken over uitbreiding van het cameratoezicht. “Ook werken we aan meer zichtbaarheid van de beheerders en hebben zij een extra training gehad van onze veiligheidsadviseur”, aldus Mathijssen.

De facility manager van Fontys is van mening dat het aanspreken van ongewenste personen of ongewenst gedrag van gebruikers of externen een verantwoordelijkheid is van alle pandbewoners. “In essentie is de situatie in Mindlabs exact gelijk aan die in andere Fontysgebouwen, een café, een bibliotheek of welke plek dan ook.”

Toch zou Fontys Journalistiek graag zien dat de openbaarheid van het pand verder wordt beperkt en het cameratoezicht wordt uitgebreid. “Dat maakt handhaving veel makkelijker en zo houd je onbevoegden die mogelijk onrust of vandalisme veroorzaken een stuk verder weg”, aldus Michel Goebbels, manager bedrijfsvoering bij Fontys Journalistiek. “De verantwoordelijkheid rust nu wel heel erg op de pandbewoners.”  

Foto bovenin: de openbare werkplekken bij Fontys Journalistiek

Tom van Duijnhoven is beleidsmedewerker Internationalisering en Inschrijving binnen de dienst Studentenvoorzieningen en houdt zich bezig met het huisvesten van internationals. Hij laat weten dat van het totaal aantal aanvragen onder nieuwe internationale studenten zeker 1037 een kamer in Eindhoven zoeken, 188 in Tilburg en 278 in Venlo. “Zoveel kamers hebben we helaas niet. We weten dat het gebrek aan huisvesting een belangrijke reden is voor studenten om uiteindelijk een inschrijving in te trekken. Hoeveel studenten we daadwerkelijk mislopen door het kamertekort, is nog de vraag.”

Het antwoord op die vraag komt medio oktober, wanneer Van Duijnhoven en zijn collega’s zeker weten hoeveel studenten na hun aanvraag ook daadwerkelijk bij Fontys zijn gestart met studeren. “Misschien hebben sommigen hun diploma niet gehaald of gaan ze toch bij een andere instelling van start. Dat wordt allemaal meegenomen in de uiteindelijke cijfers.”

Veertig procent
Maar hoe je het went of keert, er is en blijft een groot tekort aan huisvesting voor studenten. Voor de meer dan 1000 internationale eerstejaarsstudenten in Eindhoven zijn er net iets meer dan 400 kamers beschikbaar. Van de 188 studenten in Tilburg kunnen er 75 aan huisvesting geholpen worden. “We kunnen dus ongeveer veertig procent van onze internationale studenten die een kamer willen, huisvesting bieden.”

Om dat in goede banen te leiden kent Fontys al jaren hetzelfde beleid. Instromende eerstejaarsstudenten kunnen huisvesting aanvragen, waarna ze te horen krijgen of ze dit wel of niet krijgen. Mochten ze naast een kamer grijpen, adviseert Studentenvoorzieningen om zelf op zoek te gaan. “Lukt dat ook niet, dan drukken we de studenten op het hart om niet deze kant op te komen”, aldus van Duijnhoven. De studenten die wél een kamer krijgen vanuit Fontys hebben een jaar de tijd om een eigen netwerk op te bouwen en andere woonruimte te zoeken, want in september komt bijna iedere Fontys-woonplek weer vrij voor de nieuwe eerstejaars.

Alternatieven
Om ervoor te zorgen dat in de toekomst meer studenten gehuisvest kunnen worden, heeft de dienst ook een vastgoedexpert genaamd Sven Kuijcks. Hij zoekt naar alternatieven om meerdere studenten van huisvesting te voorzien. Zo staat in Geldrop een leegstaand zorgcentrum, waar vanaf oktober zeker 40 tot 45 studenten kunnen gaan wonen. Daarnaast lopen er verschillende projecten die vanaf het volgende collegejaar concreet ingezet kunnen worden en wordt er samengewerkt met Hospi Housing, een platform voor hospita- en kamerverhuur.

Dat resulteerde dit collegejaar in ruim 60 tot 70 kamers extra in Eindhoven ten opzichte van vorig jaar. Van Duijnhoven: “Het woningtekort is en blijft echter een groot probleem voor iedereen. Deze groei is natuurlijk al positief, maar het lost het huisvestingsprobleem niet op. Daarom blijven we doorgaan met zoeken naar alternatieven, want alle extra plekken helpen.” [Noëlle van den Berg]

In het hoger onderwijs keert in september de basisbeurs terug. De Tweede Kamer gaat woensdag over het wetsvoorstel debatteren. Er is brede steun voor de komst van de nieuwe basisbeurs.

Studenten die er recht op hebben, krijgen 110 euro per maand als ze bij hun ouders wonen en 275 euro als ze een eigen woonruimte hebben. Uitwonende studenten ontvangen dus bijna tweeduizend euro per jaar extra. Daar komt de komende jaren waarschijnlijk nog 1.200 euro bovenop vanwege de hoge energiekosten.

Het maakt frauderen met de basisbeurs aantrekkelijk: sommige studenten wonen stiekem bij hun ouders, maar schrijven zich in bij een vriend of familielid. Ze hoeven op dat andere adres alleen de post te halen.

Huisbezoeken
Om zulke fraude te voorkomen, gaat DUO controles uitvoeren. De dienst wil het aantal huisbezoeken opschroeven tot zo’n vierduizend per jaar, heeft minister Dijkgraaf de Tweede Kamer laten weten. Dat zijn meer controles dan ooit. 

In tien jaar tijd (2012 tot en met 2021) heeft DUO in totaal 22.791 huisbezoeken afgelegd. De conclusie luidde 9.923 keer dat de student geen recht had op de beurs voor uitwonenden. Dat blijkt uit informatie die het Hoger Onderwijs Persbureau heeft opgevraagd. In die periode is voor 13,2 miljoen euro aan basisbeurs teruggevorderd. Daar komt 7,4 miljoen euro aan boetes bovenop. 

Maar DUO zat er ook weleens naast: 63 procent van de beschuldigde studenten ging in bezwaar. Van deze bezwaarmakers kreeg 22 procent gelijk. Van de rest stapte dertig procent naar de rechter (bij elkaar 1.463 zaken) en ook dat gebeurde vaak met succes: een kwart won zijn zaak.

Rechtszaak gewonnen
De cijfers die het HOP heeft opgevraagd, maken duidelijk dat de controles niet waterdicht zijn. Maar het is moeilijk in te schatten hoe vaak DUO ten onrechte geld terugvordert of boetes oplegt. Lang niet alle studenten gaan in bezwaar of spannen een rechtszaak aan.

In januari won een student haar zaak omdat de controleurs te haastig waren geweest. In 19 minuten waren ze klaar met hun onderzoek. In die tijd konden ze volgens de rechter geen “behoorlijk onderzoek naar de feitelijke woonsituatie” verrichten.

Want in die 19 minuten zat ook de ‘reistijd’ vanaf de straat naar de portiekflat en van de voordeur naar de slaapkamer en weer terug. “Dat zal schattenderwijs een minuut of vier tot zes in beslag hebben genomen”, aldus het vonnis. Daar kwamen de administratieve handelingen nog bij, zoals het invullen en ondertekenen van de formulieren. [HOP]

Van de 1800 studenten kregen zeker 500 studenten te horen dat woonruimte via Fontys voor hen niet toegankelijk zou zijn. Zij moesten zelf op zoek gaan, terwijl 500 andere studenten dankzij het team International Students wel werden geplaatst.

Beleidsmedewerker Floor Dexel legt uit: “Omdat we van tevoren al wisten hoeveel beschikbare plaatsen we hadden en hoeveel ruimte er op de wachtlijst was, konden we voortijdig aan een grote groep laten weten dat zij zelf woonruimte moesten regelen. Daarbij boden we als dienst wel verschillende tips en ondersteuning aan om de kans op het vinden van te vergroten.”

Op de wachtlijst van Fontys staan inmiddels nog geen twintig studenten meer. “Van die studenten is het de vraag wie daarvan nog zoekend is. Wij sturen nog steeds woonruimtes door naar deze groep, maar reacties blijven uit. Dat zou dus kunnen betekenen dat zij al iets gevonden hebben.”

Problemen voor ouderejaars
Hoewel nu bijna alle eerstejaars internationale studenten geschikte woonruimte hebben gevonden, ligt de volgende uitdaging voor het team alweer op de loer. Verschillende ouderejaars studenten hebben namelijk aangekaart dat zij problemen hebben met het vinden van huisvesting.

Het is belangrijk om hier goed naar te kijken aldus de beleidsmedewerker. “Eerstejaarsstudenten die hun woning via Fontys hebben geregeld, krijgen namelijk een jaarcontract. De bedoeling is dat zij in dat eerste jaar een sociale kring opbouwen en uiteindelijk huisvesting vinden die voor langere tijd beschikbaar is. Zo kunnen nieuwe eerstejaars instromen in de woningen die vrijkomen. Maar als zij niets vinden, komen ze uiteindelijk in de problemen.”

Beleid en maatregelen
Deze manier van werken staat al jarenlang beschreven in het huisvestingsbeleid van Fontys en andere hogescholen. De mogelijkheid bestaat dat dit beleid, na het onderzoek, aangepast moet worden, denkt Dexel. “Dat heeft de TU in Eindhoven bijvoorbeeld al gedaan. Zij richt haar pijlen op het behouden van ouderejaars. Binnen Fontys gaan we nu eerst met de desbetreffende instituten in gesprek om een goed beeld van de situatie te krijgen. Zodra we weten om hoeveel ouderejaars het gaat, kunnen wij maatregelen nemen waar nodig.”

Mochten aanpassingen in het beleid niet nodig zijn, dan heeft Studentvoorzieningen nog genoeg voorbereidend werk te doen voor de nieuwe lichting studenten die in februari aansluit. “Die inschrijvingen zijn per 1 oktober geopend en daar hebben we al aanmeldingen voor binnengekregen, waarvan ook weer een deel internationaal is.”

Zelf initiatief nemen
Om die internationale studenten te helpen, deelt team Internation Students verschillende tips om geschikte woonruimte te vinden. Volgens Dexel is het belangrijk dat studenten voornamelijk zelf op zoek gaan naar kamers, studio’s of andere woongelegenheden. “Bijvoorbeeld via woningsites of socialmediagroepen. Want hoe graag we het ook zouden willen, we kunnen helaas niet iedereen helpen.”

Voor de studenten die in september gestart zijn en nu nog op zoek zijn naar een kamer, is volgens Dexel kleine hoop. “In principe is de kamerverdeling voor nu een gepasseerd station omdat iedereen gestart is. Toch vindt er af en toe een verschuiving plaats door bijvoorbeeld het vroegtijdig uitvallen van studenten. Dat gebeurt echter wel druppelsgewijs, dus de kans op een kamer vanuit ons is niet groot.” [Noëlle van den Berg]

Bij de opening in 2020 werd gesproken over een transparant gebouw voor eigentijds en boeiend onderwijs, een gebouw dat breed toegankelijk is en uitnodigt tot ontmoeting en het delen van kennis.

We zijn inmiddels een jaar verder, maar de inclusiviteit van R10, de thuishaven van Fontys Hogeschool ICT, lijkt niet goed uit de verf te komen. Docenten en studenten hebben hun zorgen geuit over het weinig prikkelarme gebouw. Tijdens een rondleiding kwamen afgelopen week diverse pijnpunten naar voren.

Open leeromgeving
Vooral het werken in een van de elf OIL’s, Open ICT Lab’s, blijkt in de praktijk lastig. In deze open leeromgevingen werken grote groepen studenten (tot 150) aan projecten, begeleid door een team van docenten. Dit zorgt voor veel omgevingsgeluid en beweging op de leerpleinen.

Studenten met een auditieve beperking en studenten met autisme, ADD of ADHD hebben moeite om de instructies van docenten te volgen. Het kost ze veel energie om vijf dagen in de week te werken in deze open leeromgevingen.

Hoofdpijn door de ruis
Een van de studenten die aan de bel trok is Bas. De eerstejaarsstudent ICT is slechthorend en draagt een gehoorapparaat. “Een studiedag van negen tot vier in R10 is voor mij heel vermoeiend. Ik heb regelmatig aan het eind van de dag hoofdpijn omdat ik overprikkeld raak door alle ruis in het gebouw.”

Volgens Bas hebben meer studiegenoten moeite met het prikkelrijke gebouw. “Het gaat niet alleen om het omgevingsgeluid, maar ook om de bewegingen in het gebouw. Zo lopen de gangen dwars door de leerpleinen, dat leidt enorm af en dat vreet energie.”

Lijst met verbeterpunten
Marlou Heskes, coördinator bij Student+, heeft een lijst met mogelijke verbeterpunten voorgelegd aan de directie van FHICT. “Daar is gelukkig heel positief op gereageerd. Nog deze week ga ik met de gebouwbeheerder in gesprek over mogelijke snelle oplossingen.”

Volgens Heskes valt er te denken aan akoestische maatregelen zoals gordijnen, kleedjes en panelen aan de muren, meer plekken om afgeschermd instructies te kunnen geven, en minder mensen inroosteren in de open leeromgevingen.

Oplossingen hoeven niet veel geld te kosten, stelt Heskes. “Dit gebouw geeft een overvloed aan prikkels, tot aan de glazen stilteruimtes aan toe. Deze kunnen bijvoorbeeld beplakt worden met folie. Zo kun je met simpele en goedkope oplossingen het aantal prikkels omlaag brengen.”

Les uit leren
Heskes heeft goede hoop dat R10 met enkele snelle ingrepen meer rust biedt aan studenten en docenten. “Maar ik hoop vooral ook dat we hier Fontys-breed een les uit leren, want dat blijkt in de praktijk lastig.”

De open leeromgevingen zorgen ook in andere gebouwen volgens Heskes namelijk voor veel klachten. “En toch zet die ontwikkeling zich steeds verder door. Ik zeg niet dat het nieuwe onderwijsconcept niet werkt, maar er moet vooraf wel heel goed over nagedacht worden.”

Heskes pleit er dan ook voor om bij ontwerptrajecten nog meer de dialoog aan te gaan met ervaringsdeskundigen en eindgebruikers. “En dan moet er ook goed geluisterd worden naar studenten en docenten die meer prikkelgevoelig zijn. Alleen dan krijg je echt inclusieve gebouwen.” [Ivo van der Hoeven]

In Tilburg wordt binnenkort ook een rondleiding gehouden in het nieuwe gebouw P8, de thuisbasis van Fontys Hogeschool ICT en Fontys Academy for Creative Industries. Ook hier zal gekeken worden naar het aantal prikkels in het gebouw en wat hier eventueel aan gedaan kan worden.