“Ik zit vandaag in de docentenkamer. Ik werk bij het bedrijfsbureau van Fontys Theologie Levensbeschouwing. Samen met mijn collega doe ik alles achter de schermen. Op dit moment ben ik bijvoorbeeld bezig met het organiseren van een diploma-uitreiking voor studenten die voor de zomer zijn afgestudeerd.

Dit gebouw is oorspronkelijk van Tilburg University. Fontys huurt de lokalen en kantoorruimte. Op dinsdag is het Fontys-dag en zijn alle lokalen ‘van ons’. Ik zit hier zelf drie dagen per week. Een paar honderd meter verderop, aan de Keistraat, hebben we ook nog een externe locatie waar we gebruik van maken. Dat is een Harry Potter-achtig gebouw waar je voornamelijk eerstejaars studenten vindt. 

Onze opleiding is lekker klein. We hebben twee studierichtingen: een lerarenopleiding voor Godsdienst Levensbeschouwing en een bachelor Theologie. Met die laatste studie word je opgeleid tot geestelijk begeleider. Daar zitten de meeste studenten." [Karen Luiken]

Mike is een van de tientallen topsporters die het studentenbestand van Fontys telt. Zijn passie: bowlen. Hij doet het al sinds zijn negende, toen is het bowlingballetje letterlijk gaan rollen. 

“We waren met de familie naar Julianadorp, waar we voor de fun gingen bowlen”, blikt de student terug. “Ik bleek toen zo goed, dat bij mijn pa een lampje is gaan branden. Moest ik me niet gewoon inschrijven bij een bowlingvereniging in de buurt? We zijn meteen gaan zoeken.”

Mike meldde zich aan bij een club, ging trainen en ontwikkelde zijn skills. In 2011 gooide hij zijn eerste wedstrijd. “Het was een zomertoernooi in Sittard waar bowlers van alle leeftijden aan mee mochten doen. Ik won als elfjarige het toernooi en daarmee de prijzenpot van 1.500 euro.”

Nederlands team
Dat ene toernooi heeft ervoor gezorgd dat Mikes liefde voor het bowlen is gaan groeien. “Mijn vader vroeg toen: ‘Mike, wil je de lokale held uithangen of er vol gas voor gaan en er een topsport van maken?’ Het maakte mij niet uit wat ik ervoor moest doen, wat ik ervoor over moest hebben. Ik was vastberaden om ver te komen." 

En dat kwam hij ook. Op zijn dertiende werd Mike uitgenodigd voor de voorselectie van het Nederlandse team, een jaar later werd hij daadwerkelijk uitgenodigd voor datzelfde team. Hij won een gouden medaille bij de dubbels. Drie bronzen medailles. Werd vijf jaar op rij kampioen van landelijke jeugdwedstrijden. En vorig jaar won hij zelfs het Europese Kampioenschap. “Dit jaar mocht ik weer meedoen, maar mijn titel wist ik helaas niet te verdedigen. Ik werd tweede.” 

Het bowlen is bij Mike meer dan alleen een passie. Het is een topsport waar heel veel tijd in zit. Vier keer per week trainen, twee keer competitie, een dag rust. Zes dagen per week is hij ermee bezig. En tussen de bedrijven door loopt hij ook nog eens fulltime stage.

“Gelukkig kan ik gebruikmaken van de tosportregeling van Fontys. Concreet houdt dat in dat ik, mocht het nodig zijn, uitstel aan kan vragen voor bepaalde zaken. In september moest ik bijvoorbeeld vaak naar het buitenland voor internationale toernooien. Ik heb toen met school kunnen regelen dat ik een maandje later begon met mijn stage.”

Vangnet
Hoewel Mike diep van binnen dolgraag al zijn tijd zou spenderen aan bowlen, gaat school op dit moment voor. Al is het maar om een vangnet te hebben als zijn bowlingcarrière straks toch niet zo succesvol blijkt te zijn als gehoopt. “Mijn diploma moet eerst binnen zijn voor ik écht iets kan bereiken”, zegt Mike. 

En als dat papiertje dan eenmaal binnen is, wat zijn dan zijn plannen? Ticket boeken, het vliegtuig in en naar Amerika. “Daar kun je veel makkelijker geld verdienen als professioneel bowler”, legt Mike uit. “In Nederland gaat het om kleine bedragen. Sterker nog: je betaalt hier vaak meer aan inschrijfgeld dan je kunt winnen. Hoe goed je ook bent, rijk worden doe je hier niet.”

In Amerika kan dat wel. Daar leven ze volgens Mike voor de sport. Waar je hier een paar honderd euro kunt verdienen door kampioen te worden, gaat het aan de andere kant van de oceaan om bedragen van duizenden euro’s. “Als je in de finale terechtkomt, krijg je al 1.000 dollar. Win je die finale ook nog eens? Dan praat je al snel over 100.000 dollar.” [Karen Luiken]

“I just love The Netherlands. The people are really nice, and when I finish graduating I truly want to stay here. I don’t know if I will start working right away after graduating, to gain some experience, or choose to do a master. It is difficult you know? Because getting some work experience sounds great, but following a master is a really good choice too.

But those are worries for another day. For now I have to focus on my internship at this Dutch company, where I ultimate the processes of a warehouse. That’s something that I love to do. 

What I also love, is the life here. Venlo is a great student city and I can totally see myself working for a Dutch company in the future while enjoying life and gaining experience.

Where I see myself in ten years? No idea. And I don’t want to make these plans at this stage. However, there is a big chance that I will still be here, because The Netherlands has many more job opportunities in the logistics field. Cyprus is still trying to develop this field of expertise, while logistics already is a big part of the working environment here.

One issue that I do have trouble with throughout my time here, is the language barrier. I sure hope that it won’t become a bigger problem. Now I just do not have the time to study Dutch as well. The language barrier was already a thing while finding an internship as an international, so I wonder how this will go in the future.

But maybe it is only a worry for the near future. The fact that I want to find a job here, doesn’t mean that I will never return to Cyprus. At one point it will even make sense to go back, because that will put me in the right spot to improve the way of working there with my acquired knowledge.” [Noëlle van den Berg]