Pieken en uithalen: dat kon Bennington als geen ander. Zijn zang, afgewisseld met de raps van Mike Shinoda, zorgde voor dat typische Linkin Park-geluid; een combinatie van rock en rap. Begin september maakte de band bekend met een revival bezig te zijn. Dat gebeurt met Emily Armstrong als nieuwe co-zangeres en drummer Colin Brittain als vervanger van Rob Bourdon.

Liefhebbers van de Amerikaanse band – die furore maakte met de albums Hybrid Theory (2000) en Meteora (2001) – werden de voorbije maanden alvast opgewarmd met singles van het hernieuwde Linkin Park. The Emptiness Machine en Heavy is the Crown zagen in september het licht. Later, nog voordat het album verscheen, kwamen ook Two Faced en Over Each Other uit. Beetje gek: het album duurt een half uur, deze vier liedjes beslaan in totaal meer dan een derde van die speelduur.

Zo ontging niemand alvast hoe het hernieuwde Linkin Park zou gaan klinken. Deze vrijdag restte dan nog zeven resterende liedjes die niemand gehoord had. En die klinken over het algemeen goed, zonder het ‘oude’ Linkin Park uit het oog te verliezen.

Cijfer: 7 - Het mag dapper genoemd worden dat Linkin Park een comeback maakt zonder frontman Chester Bennington. Het nieuwe album From Zero klinkt gedeeltelijk zoals we de band van vroeger kennen, maar biedt ook genoeg nieuws. Aardig.

Een aanstaande langstudeerboete? Check. Schoolboeken die in prijs omhoog schieten door een aangekondigde btw-verhoging op cultuur? Ook dat nog. Zijn we er dan? Zeker niet. Nu is het kabinet van plan om 4,7 miljoen te bezuinigen op subsidies voor onderwijs aan (hoog)begaafden. Het geplande bedrag van 28 miljoen valt daardoor aanzienlijk lager uit. Dat is “heel slecht nieuws met mogelijk verstrekkende gevolgen”, vertelt Bakx.

Ten eerste voor de (hoog)begaafde leerlingen zelf. “Sinds een jaar of tien erkent de politiek het ‘probleem’ dat kinderen die anders leren, zoals (hoog)begaafde kinderen, gesteund moeten worden. Er is in dat decennium veel geïnvesteerd in het begeleiden van deze doelgroep in passend onderwijs. Wat het zorgelijk maakt is dat veel initiatieven en ontwikkelingen hierbinnen juist net opgestart zijn, maar nu mogelijk weer afgebroken worden door deze bezuiniging”, legt Bakx uit, die tevens bijzonder hoogleraar begaafdheid aan de Radboud Universiteit is.

Onderpresteren en schooluitval
Er zijn volgens haar veel misconcepties over (hoog)begaafdheid. Dat het een luxeprobleem is, of dat (hoog)begaafde kinderen zich vanzelf wel redden in het onderwijs. Pertinent niet waar, claimt de lector. “Uit onderzoek blijkt simpelweg dat dat niet zo is. Als deze doelgroep niet goed begeleid wordt kan dat leiden tot sociale of emotionele problemen, onderpresteren of nog erger: schooluitval. En dat terwijl wij deze talenten juist heel hard nodig hebben.”

Bakx zegt dat zich daar het tweede probleem van deze bezuinigingen herbergt. “Als deze talenten niet juist begeleid worden kan dit tot bovengenoemde problemen leiden met (hoge) zorgkosten als gevolg. Daarmee verliezen we ook potentieel voor de toekomstige arbeidsmarkt. Als Nederland zijn positie als kenniseconomie wil behouden is het hartstikke belangrijk om ook deze (hoog)begaafde kinderen goed te begeleiden in het onderwijs. Anders komt het de maatschappij duur te staan, op korte en lange termijn”, klinkt het stellig.

Wat dit voor Fontys betekent, durft ze (nog) niet te zeggen. Wel dat het een besparing op korte termijn is, maar het alleen maar geld kost op lange termijn. En dat deze bezuiniging in de loop der jaren als een boemerang terugkaatst in het ‘gezicht’ van de maatschappij. Nu is het afwachten of het kabinet de bezuiniging ook daadwerkelijk doorzet. “Het is te hopen van niet”, besluit ze.

Landelijk gezien is het teruggelopen aantal aanmeldingen een feit: vorig jaar schreven 8.500 studenten zich in, dit jaar lag dat aantal op 8.330: een verschil van 170 aanmeldingen. Dat blijkt uit een onderzoek van de LKvV onder 49 lidverenigingen. Zij wijzen bij deze cijfers naar de aangekondigde langstudeerboete. Wie straks een jaar te lang over zijn studie doet, moet drieduizend euro extra collegegeld betalen. Veel studenten zouden nu al bang zijn voor een hoge studieschuld en gaan om die reden nevenactiviteiten uit de weg.  

De strekking van dat verhaal beaamt Nick Humble. Hij is voorzitter van Compositum Communis Opinio, het overkoepelend orgaan van drie studentenverenigingen in Eindhoven: Eindhovens Studenten Corps, SSRE en Demos. Hoewel de hierboven genoemde studentenverenigingen individueel geen cijfers prijs willen geven, meldt Humble namens hen dat het aantal inschrijvingen dit jaar zeker lager ligt dan vorig jaar. Het gaat volgens hem om ‘een flink percentage’.

Ontwikkeling als mens
“We merken dat studenten door de aanstaande langstudeerboete huiverig zijn om hun studentenleven actiever te maken. Dat vinden wij heel jammer. Studeren staat voor jezelf ontwikkelen. In de collegezaal, maar ook daarnaast, als mens. Dat wordt nu voor sommigen tegengehouden door die langstudeerboete”, vertelt hij.

Bij de Eindhovense Studenten Roeivereniging Thêta is het aantal leden juist toegenomen. “Na de pandemie hebben we een dipje gehad, maar nu maakt ons ledenbestand juist een groei door. Afgelopen jaar meldden zich zo’n 150 nieuwe leden aan. Een jaar eerder kregen we er ongeveer honderd nieuwe leden bij, terwijl dat aantal in 2022 rond de negentig lag.”

Geen verschil
Ook bij het Tilburgs Studenten Corps Sint Olof, de oudste studentenvereniging van die stad, is het aantal leden niet verminderd ten opzichte van het jaar daarvoor. “Dit jaar lag het aantal nieuwe aanmeldingen op 119, een jaar daarvoor op 117. Bijna geen verschil dus”, vertelt bestuurslid Mayuni van Tillo. Een aanstaande langstudeerboete? Woningnood? Van Tillo hoorde er weinig over.

“Voordeel is dat veel disputen bij ons aangesloten zijn die over eigen studentenhuizen beschikken. Zo is het ook mogelijk om via Sint Olof aan je studentenkamer te komen. Daar promoten we ook mee, dat spreekt denk ik wel in ons voordeel”, legt ze uit. 

Bij de andere grote studentenvereniging in Tilburg, T.S.V. Plato, was er niemand beschikbaar voor commentaar. S.A. DaVinci, studentenvereniging in Venlo, gaf geen reactie op vragen van Bron.

Een hiphopschrijverskamp bij Pitstop Jongerencentrum, diverse workshops bij De Ontdekfabriek op Strijp-S en een jazzprogramma bij Muziekgebouw Eindhoven. Het is maar een kleine greep uit het aanbod van Jong Cultuur Eindhoven, dat loopt tot en met februari 2025. Ook Studio Woensel-West, een initiatief van het Eindhovense social design collectief Tante Netty, is aangesloten bij het cultuurproject.

Sem Sannen (20), derdejaarsstudent Fontys ICT & Mediadesign, loopt stage bij Studio Woensel-West. De geboren Eindhovenaar vertelt over de wekelijkse workshop die op dinsdagavond bij te wonen is. “Het gaat om een open werkplaats, waar iedereen creatief aan de gang kan gaan. Samen met anderen. Kletsen, chillen, ontmoeten; een ‘safe space’.”

Hulp nodig met jouw bezigheid? Wekelijks is er een creatieve maker aanwezig. Hij of zij is begeleider in de ‘open werkplaats’. Eerder stonden woordkunstenaar Peer Roosen en ontwerpster Aline Gerards voor de groep. 

Tussen de mensen
“In groepsverband bespreken we wie waar mee bezig is. Zo kun je sparren en ideeën uitwisselen met anderen. Maar wil je stilletjes in je eentje aan de gang, is dat ook prima”, weet Sem. De student geniet van zijn stageperiode. Hij staat tussen de mensen én is maatschappelijk actief: “Precies wat ik vooraf voor ogen had.”

Ook Erik Bukkems, die het associate degree voor Ondernemerschap & Retail Management behaalde, draagt bij aan Jong Cultuur Eindhoven. Met Jong (M)enTaal Eindhoven houden deelnemers zich bezig met taal en schrijven. “Tijdens de bijeenkomsten, twee keer per maand, werken we samen aan een eindproduct. Denk aan een boekje of gedichtenbundel”, legt Bukkems uit.

De schrijfsters Lena Claessen en Corinne Heyrman begeleiden Jong (M)enTaal Eindhoven. “Met taal kun je je uiten, zeker in relatie tot je mentale gezondheid. Je gevoelens op papier zetten lucht op”, vertelt Erik uit eigen ervaring. Meedoen? Dat kan nog. Aanmelden kan via deze website. De kick-off vindt woensdag 30 oktober om 19.00 uur plaats bij Fontys.

In ieder geval, als je zelf al fietsend door het land wilt gaan. Voor expats en buitenlandse studenten is dat allerminst makkelijk. Dat kan zijn omdat zij nog nooit hebben gefietst, of daar in eigen land slechts (beperkte) ervaring mee hebben. Onderzoek bevestigt dat internationals hun fiets in Nederland nogal eens in de kreukels rijden. Sterker nog: ze zijn twee keer zo vaak betrokken bij een ongeluk als Nederlandse studenten. 

Daarom zetten Fontys en ASML de pilot Bike & Bite op poten. Gedurende drie cursusavonden in september namen studenten en medewerkers van bovengenoemde partijen deel. Mobiliteitsconsultant Tanja Steenhorst, mede-aanjager van het initiatief, kijkt voldaan terug op de bijeenkomsten. “We startten de avond met een half uur theorieles, om vervolgens de proef op de som te nemen op de fiets en daarna met elkaar onder genot van een hapje en een drankje de avond gezellig af te sluiten.”

De organisatie verkeek zich een beetje op de fiets- en stuurvaardigheden van de expats. Er waren namelijk deelnemers van de partij die over totaal geen ervaring beschikten. Ga er maar aan staan: balanceren, bochten maken, op de fiets blijven zitten… “Wij gaan op onze tweede of derde leeftijd al met een loopfietsje aan de gang. Nu keek ik naar schuchtere volwassenen, die met knikkende knieën bij hun fiets stonden.”

Tijdens de praktische uitleg zag Steenhorst dat de coaches, leden van Tourclub Stiphout, voortdurend met de fietsende deelnemers mee renden. “Om ze vast te houden. Naarmate de avond vorderde zag je meer en meer tevreden gezichten en ging het fietsen steeds beter. Het was bijzonder leuk om te zien hoe zoiets simpels van zo’n grote waarde kan zijn.”

Vanuit de pilot is Brainport Bike School ontstaan. Het project, voor internationale medewerkers en studenten om te leren fietsen, wordt in die hoedanigheid regionaal opgeschaald naar een structurele dienstverlening. “Alle werkgevers en onderwijsinstellingen kunnen hierop aanhaken. De geleerde lessen uit deze pilotdagen zijn input voor verdere doorontwikkeling op de inhoud en de organisatie van Brainport Bike School. Daarvoor is Brainport Bereikbaar nu aan zet”, vertelt Steenhorst over het vervolg van het project. 

Combineer een rondje joggen met zwerfafval prikken en je bent aan het ploggen. Hop, je gaat met je kajak het water op. Niet alleen met een peddel, nee, je neemt natuurlijk ook een vuilniszak en afvalprikker mee. Voor je het weet ben je aan het plajakken. Zijn we er dan? Zeker niet! De sportend-opruim-Van-Dale reikt nog verder. Al bekend met plandelen? Dat is een samensmelting van het Zweedse woord plocka (verzamelen) en wandelen. Wandelend zwerfafval prikken, dus.

Goede initiatieven die navolging verdienen. Fontysmedewerker Peter Hattink (marketing en communicatie) neemt het voortouw en gaat elke eerste donderdag van de maand ‘aan de plandel’. “We hebben hier tien prikstokken staan, maar ze worden nog niet veel gebruikt”, bekent hij. Vaak benut Hattink zijn opruimrondje dan ook alleen. Nou ja, met prikstok dan.

Deze donderdag is daar geen sprake van. Jolanda Smits, webconsultant, sluit aan. “Dit is een goede manier om de pauze te benutten. Zo kunnen we wat bijkletsen, een eindje wandelen en onderweg afval opruimen.” Drie vliegen in één klap, wil ze maar zeggen. Of zoals Hattink, terwijl hij weer een sigarettenpeuk van de grond plukt, het mooi omschrijft: “Het nuttige met het aangename verenigen.”

Aanstekers en sigarettenpeuken
We lopen in een prachtig middagzonnetje langs De Dommel, nabij de Vestdijk. De omgeving scannend, op zoek naar zwerfafval. “Goed bezig”, zegt een passerende voorbijganger. Smits knikt vriendelijk. Ze merkt op dat er vooral veel glas, aanstekers en sigarettenpeuken in de natuur worden gedumpt. Haar draagbare afvalzak zit er vol mee. “En wat doen we met de blikjes Peter, in verband met het statiegeld?"

De wandeling komt na zo’n veertig minuten ten einde. Wat mensen allemaal op de grond gooien; Smits en Hattink vinden het te gek voor woorden. “Wat bezielt mensen om hun rotzooi gewoon in de natuur te gooien?”, vraagt Hattink zich hardop af. Smits schudt haar hoofd, zij is het roerend met haar collega eens. “Maar gelukkig zijn er nog mensen die het weer opruimen, hè”, besluit ze met een kwinkslag.  

De rapscene is er een waar toch een wat negatief imago aan vastplakt. Volwassenen die rappen over vrouwen, auto’s en drugs, liedjes met een hoog bling-bling-gehalte; je moet er van houden. E zijn echter genoeg hiphopartiesten die zich van dit primitieve geleuter onderscheiden. Fresku is er één van.

In de afgelopen vijftien jaar maakte de rijmvaardige Eindhovenaar naam en faam met lollige, gekke en serieuze liedjes. Met Fresku (2010), Maskerade (2012) en Nooit meer Terug (2015) wisselde hij die emoties op een leuke en gebalanceerde manier af. Zelfspot en humor voerden de boventoon. Sinds studioalbum In Het Diepe (2019) vaart hij een andere koers. De lol en gein is ervan af.

Lachen vergaan
De man windt er nooit doekjes om, is goudeerlijk en stelt zich kwetsbaar op. Niet zo’n beetje ook. De huidige, volwassen Fresku – die vorige week het album Leren Leven uitbracht - doet dat helemaal. Gelachen wordt er op zijn nieuwe lp niet meer. Ja, Fresku kan heel goed rappen, heeft een strakke flow en prima rijmschema’s.

Maar: Leren Leven telt liefst dertig (!) liedjes, met een totale speelduur van zo’n anderhalf uur. Een enorm lange zit, waarin Roy Michael Reymound (echte naam) niet ophoudt over zijn eigen twijfels, angsten en andere (zelf)problematiek. Zoals hij het zelf rapt: ‘Oude systemen vanuit mijn oude verleden die tijden toen de naam Fresku nog als entertainment bestond. Zelfde naam maar een nieuwe geest, mensen willen nieuwe Twijfel of een nieuwe Kreeft. Alles wat ik leer verandert mij, kan niet terug, ik ben precies wat ik nu hoor te zijn.’

Cijfer: 6 – “Fresku kan ontzettend goed rappen en zijn kwetsbaarheid is een zegen voor de rapscene. Maar na de studioalbums In Het Diepe (2019) en In de Lucht (2021) is het met het ellenlange en zwaarmoedige Leren Leven wel héél veel droefenis voor de luisteraar.”

‘You can go your own way, you can go your own way’ schalt uit de speakers. Treffender kan het haast niet zijn. Persoonlijke ontwikkeling en het ontdekken van je identiteit: dat staat donderdagmiddag bij ontmoetingsplek Foundation We Are centraal. Wanneer het lied van Fleetwood Mac – op laag volume – speelt, stiefelen zo’n vijftig studenten van kunstwerk naar kunstwerk. In verdere stilte aanschouwen ze elkaars persoonlijke werk.

Bezoekers zien onder andere de creatieve uiting van Bosc Rinkes, tweedejaars student Ondernemerschap. Op een vierkant stuk karton staan zijn ‘Six Words’: At the destination, but no appointment. Daaronder een tekening, waar Bosc zelf met een bloemenboeket in zijn hand aanbelt bij het huis van zijn opa. “Opa zit verdrietig thuis, omdat mijn steeds verder dementerende oma overgeplaatst is naar een zorgtehuis. Deze opdracht moest betrekking hebben op iets wat speelt in je eigen leven. Oma’s dementie houdt ons enorm bezig, natuurlijk”, weet hij.

Met een glimlach
Als docent Remi Rooding de tien minuten durende stilte verbreekt (‘speak freely!’), gaan de studenten met elkaar in gesprek. Wat heb jij gemaakt? Wat is de gedachte erachter? Rooding kijkt er met een glimlach naar. “Met dit project ontwrichten we van wat studenten doorgaans gewend zijn. Disruptie. Als je ziet wat ze de afgelopen week hebben gemaakt, ook met de persoonlijke link, is dat echt indrukwekkend.”

Ook Jip Groot, derdejaars student International Business, presenteert zijn werk op Strijp-S. Hij vertelt dat hij het soms moeilijk vindt om zich ergens toe te zetten, terwijl hij naar het rode vlak op zijn kunstwerk wijst. “Ik wilde fanatieker gaan hardlopen, dat ging niet makkelijk. Maar nu ik weer goed aan de gang ben geeft het veel voldoening.” Zijn vinger schuift naar beneden. Nu wijst hij naar ‘and I liked it’. Punt gemaakt.

Educatie in combinatie met het persoonlijke leven waardoor studenten serieus en geïnteresseerd met elkaar in gesprek gaan: het mag gerust fraai genoemd worden. En met een beetje geluk kan half Nederland enkele kunstwerken zien tijdens de Dutch Design Week. “Maar zeker is dat nog niet”, besluit Rooding. 

De tijdelijke koopkrachtmaatregel werd vorig studiejaar in het leven geroepen ter compensatie van de sterk stijgende prijzen voor bijvoorbeeld boodschappen en de energierekening. Maar sinds de start van het huidige studiejaar staan studenten er weer alleen voor. De maatregel is beëindigd, terwijl het dagelijks leven allerminst goedkoper is geworden.

Dat merkt ook tweedejaars fysiotherapiestudente Sija. Zij ontving vorig studiejaar ruim 160 euro extra per maand om rond te komen. “Maar nu merk je aan het einde van de maand echt wel dat dat geld er niet meer is.”

Hard te halen
Gelukkig weet de studente het financiële gat zelf goed te dichten. “Ik heb altijd veel gespaard en heb een prima bijbaan, dus ik red me wel. Maar met een bijbaan bij bijvoorbeeld een pizzakoeriersdienst als Domino’s, waar ik hiervoor werkte, had ik mezelf nooit kunnen redden. Studenten met een slecht betaalde of geen bijbaan, hebben het denk ik echt hard te halen.”

Derdejaars studiegenoot Roel kan zich niet voorstellen welke problemen uitwonende studenten ondervinden. Hij woont nog bij zijn ouders en krijgt alleen een basisbeurs. “Ik ga er, in vergelijking met vorig studiejaar en met studenten op kamers, niet op achteruit. Thuis wonen heeft dus zijn voordelen.” Dat de koopkrachtregeling niet voor hem gold, vindt Roel niet erg. “Ik betaal geen kostgeld en hoef geen boodschappen te halen. Ik betaal alleen iedere maand mijn collegegeld, dus dat is goed te doen.”

Meer ontvangen
Dat geldt ook voor Lars en Lars, beide zijn studenten aan de opleiding Commerciële Economie. “Ik weet niet hoe het komt, maar wij hebben allebei juist meer ontvangen. De basisbeurs is van 110 naar 120 euro gegaan en daarnaast komen we dit jaar allebei tóch in aanmerking voor een aanvullende beurs, terwijl we die eerst niet kregen.” De bedragen die ze maandelijks incasseren variëren tussen de 340 en 460 euro per maand.

Daan, die ook Commerciële Economie studeert, weet alles van de koopkrachtregeling af. De afschaffing doet hem weinig. “Dat heeft er alles mee te maken dat ik een hele hoge studiefinanciering heb wegens het verzamelinkomen van mijn ouders. Maar voor studenten die nu nog maar 300 euro uitwonende beurs per maand ontvangen, is het gemis van 160 euro natuurlijk erg veel geld.”

Studiegenoot Renzo is sinds dit studiejaar op kamers gegaan. “Naast mijn studie werk ik genoeg, daarom heb ik er geen last van dat ik 160 euro minder krijg. Maar ik kan niet in andermans portemonnee kijken, dus wellicht hebben anderen het er een stuk moeilijker mee”, klinkt het realistisch.

Landelijke demonstratie
Om ervoor te zorgen dat alle studenten rond kunnen komen en niet ten onder gaan aan alle negatieve maatregelen van de overheid (lees: afschaffing koopkrachtmaatregel, grote huurstijgingen, meer collegegeld en de mogelijke herinvoering van een langstudeerboete), roept de Landelijke Studentenvakbond (LSVb) alle studenten op om vrijdag 18 oktober deel te nemen aan een landelijke demonstratie. 

Want, zo zei de voorzitter van de studentenvakbond eerder: “We worden financieel kapot gemaakt en moeten voorkomen dat dit kabinet onze toekomst kapot bezuinigt.”

Of de studenten van Fontys deelnemen aan de demonstratie? Dat lijkt weer net iets te veel gevraagd. Toch snapt Daan de actie wel. “Studeren wordt nu niet beloond, laat staan wanneer die langstudeerboete doorgevoerd wordt.”

Hij en Enzo blijven 18 oktober thuis of nemen plaats in de collegebanken. “Tenzij ze dadelijk de gehele uitwonende beurs afschaffen. Bij zo’n heftig besluit zouden we wel aansluiten. Inclusief tractor.”

Meetings, sparsessies en vergaderingen: je agenda staat er soms vol mee, tot vervelens aan toe. Om meer in beweging te komen, en dat sportieve te combineren met werk, is WorkWalk ontwikkeld. Ofwel: wandelend overleggen. Onder het motto dat werken en wandelen gemakkelijk hand in hand gaan. En je niet per se op de pauze hoeft te wachten om eindje te kuieren.

De ontwikkelaar van dit concept helpt je op weg. Zo kun je je WorkWalk-wandeling ‘formeel’ inboeken in de Outlook Agenda. Precies zoals je een ruimte reserveert. Er zijn meerdere routes uitgezet van ruim 2 kilometer, met fysieke belijning van de route en ontmoetingspunten. De ontmoetingsplek? Daar begeven zich kluisjes. Handig.

Aan de wandel dan maar. Ik neem de route nabij Fontys Rachelsmolen. Die leidt mij langs de Montgomerylaan, waarna ik op de Europalaan recht afsla. Op de weg terug, naast de – niet zichtbare – begraafplaats Woensel (Oude Toren), loop ik door een woonwijk. Het weer zit mee – da’s een meevaller. Terwijl ik overleg, maak ik af en toe een aantekening op mijn mobiele telefoon.

Dan maak ik nog een blokje rondom de campus, waarna ik uitkom bij de ingang van gebouw R3/R4. 25 minuten zitten erop, het gesprek met mijn vergaderdate verliep naar wens. Wel zetten de we belangrijkste punten, binnen, nog even op papier. Functioneel? Best. Verfrissend? Zeker. Gezond? Altijd beter dan binnen zitten.

 Cijfer: 7. Leuk concept met een positieve achterliggende gedachte. Maar zelf afspreken om een wandeling te maken kan natuurlijk ook, daar heb je geen WorkWalk voor nodig. 

En dat is niet zonder reden: het sportfestijn op Sportpark Genneper Parken Eindhoven staat in teken van het honderdjarig bestaan van het instituut Fontys Sport en Bewegen, voorheen Fontys Sporthogeschool. “Een moment om bij stil te staan”, vindt directeur Linda Hendriks. “Een moment om te vieren met de studenten, docenten en medewerkers”, voegt ze daar aan toe.

Zo’n 600 deelnemers, verdeeld over 61 teams, wagen zich vandaag aan diverse sporten. Een van die deelnemers is eerstejaars ALO-student Kevin Engels, die met team De Drakentemmers aantreedt. Het zweet gutst over het gezicht van de Astenaar als hij het speelveld verlaat. 

“Ik had zin in deze dag, en toegegeven: het weer helpt natuurlijk ook mee.” Strijdvaardig: “We gaan voor de finale!” Maar of dat gaat lukken, betwijfelt z’n teamgenoot Niels Munsters. “Het eerste potje volleybal verloren we jammer genoeg met 29-21.”

Lachsalvo’s
Het mag de pret niet drukken. De lachsalvo’s vliegen je om de oren, op en naast het veld. Ook aan fanatisme is geen gebrek. Iets verderop wijst tweedejaars ALO-student Isabelle Bakker, nog napuffend van een potje volleybal, in de verte: “Dat team in het zwart speelde heel onsportief! Maar laten we het positief houden: deze dag is heel leuk en het is goed georganiseerd.”

Teamgenoot Ruben van de Kerkhof sluit zich daarbij aan, terwijl hij zich opmaakt voor een wedstrijd beebal: “En het volgende potje winnen wij gewoon!”

Plan
Het zijn niet alleen studenten die deze middag stralen. Zo ziet opleidingsdocent Bart Neutkens, al dertig jaar actief bij Fontys, tevreden toe hoe alles volgens plan verloopt. 

In de vroege ochtend was hij al bezig met de opbouw van het evenement, dat in de middag plaatsvindt. “Om vijf uur eindigt de poulefase, dan spelen de twee beste teams in de finale een wedstrijd beachvolleybal tegen elkaar.”

Daarmee komt de sportdag misschien ten einde, het feestje gaat vervolgens pas echt van start. Tom en Ingrid van de catering serveren nasi en studievereniging Memos organiseert een afterparty in Café Costa. Op naar de volgende honderd jaar.

Met name Schouten steekt zijn gevoelens niet onder stoelen of banken. “Supertrots, ja echt.” Hij kijkt zijn compagnon Michielsen aan, die ietwat verlegen teruglacht. Schouten: “We hebben onderzoek gedaan naar hoe je met behulp van AI de biodiversiteit van wilde bloemen in Nederland kunt meten. In wegbermen, grasland, parkjes in steden, mooie weilanden langs de Dommel”, zo somt hij op.

Ze verzamelden 2.000 beelden in een hoge resolutie in en rondom Eindhoven, gemaakt met een drone of een moderne smartphone. Daarmee trainden Schouten en Michielsen het AI-model: zonder data is er immers geen model dat al die bloemen kan tellen en een naam kan geven.

Trial-and-error 
Het ontwikkelen van dit model ligt in handen van Michielsen. Hij windt er geen doekjes om: met name de opstartperiode was het trial-and-error wat de klok sloeg. “Gewoon aan de gang gaan met die data en kijken wat er gebeurt. Al ging daar óók weer veel werk aan vooraf.” Schouten wilde namelijk een kwalitatief hoogstaande dataset.

Daarvoor namen ze maatregelen. Zo moest AI-bias te allen tijde voorkomen worden. Dat verwijst naar de systematische en oneerlijke vooroordelen die kunnen ontstaan in AI-systemen. “Dat hebben we er volledig uit kunnen halen. "Superbelangrijk", vertelt Schouten, die daaraan toevoegt dat op die grote collectie foto’s 65.000 annotaties en 160 bloemsoorten te zien zijn. Deze geannoteerde dataset is voor iedereen beschikbaar gesteld en heet Eindhoven Wildflower Dataset.

“Uit de grote set is een deelset van vijftig soorten gemaakt die helemaal uitgebalanceerd is. Dit hebben we gedaan om te voorkomen dat het model gaat ‘discrimineren’. Simpeler gezegd: om te vermijden dat het model de ene bloemsoort voortrekt ten opzichte van de andere. Michielsen heeft dat puzzelwerk geweldig gedaan”, complimenteert hij zijn compagnon. En voegt er nog snel aan toe: “We hopen dat andere onderzoekers onze dataset gaan gebruiken om nog betere modellen te maken.”

De grootste ter wereld 
Bachelor- en masterstudenten van Fontys ICT en biologiestudenten van de HAS en Universiteit Leiden deden belangrijk voorwerk”, vertelt Schouten. Ook Naturalis, en in het bijzonder Barbara Gravendeel, mag volgens het tweetal niet onvermeld gelaten worden. “Zij is een van dé botanische experts van Nederland en heeft met haar domeinkennis bijgedragen aan dit project."

Nu willen de mannen maatschappelijk het verschil maken door biodiversiteit te monitoren met kunstmatige intelligentie. “AI is betrouwbaarder, goedkoper en sneller in vergelijking met mensen.” Naar eigen zeggen is hun model uiterst uniek. 

Michielsen: “Inclusief een dataset met zoveel annotaties voor wilde bloemen is ons model de grootste van de wereld durf ik wel te zeggen.” Ze spraken al met de waterschappen en er zit meer in het vat, denkt Schouten. “Er is grote behoefte om dit soort dingen automatisch te kunnen meten. Wij kunnen dat”, besluit hij.

Bron maakt vandaag een rondje op de campussen in Eindhoven en Tilburg. Van de honderd studenten die bevraagd zijn, weet het merendeel niet eens dat het vandaag Prinsjesdag is. Laat staan wat de mogelijke consequenties voor ze zijn.

Zo is er slecht nieuws voor studenten die studievertraging oplopen. Zij betalen – per studiejaar dat ze er langer over doen om af te studeren – 3.000 euro boete. De maatregel gaat mogelijk vanaf studiejaar 2026/2027 in; de uitwerking van het plan laat nog op zich wachten.

Meer druk
“Het is niet dat ik straks elke dag wakker schrik en denk: oh, shit”, is de reactie van verpleegkundestudent Luna. Haar studiegenoot Chymene: “Maar het zet er wel meer druk op”.  Veerle, die het drietal op campusplein Rachelsmolen completeert, knikt instemmend.  Dat de maatregel grote invloed heeft op alle hbo-studenten, zijn de drie studenten het over eens.

Ook Sieb, Lucas en Sjoerd, studenten Commerciële Economie, zijn nog niet zo bezig met het nieuws. “Wij zijn net met deze studie begonnen. We gaan ervan uit dat we het gewoon binnen vier jaar halen, dus van stress is nog geen sprake.”

Straffen
Mika, student aan de deeltijdopleiding voor Docent Biologie, begrijpt wel dat de overheid wat doet om ‘de eeuwige student’ een halt toe te roepen. “Maar deze langstudeerboete is niet de juiste manier. Het voelt als studenten straffen door een boete op te leggen die hoger is dan het inschrijfgeld dat je per jaar betaalt. Bizar toch?” 

Ook van de aangekondigde btw-verhogingen in de cultuursector weet hij af. “Dat is gewoon een belachelijke maatregel. Ik ben zelf lid van een politieke partij, de PvdA, dus dan snap je wel waarom ik hier zo op tegen ben.”

‘Verschrikkelijk’
Buiten Mika lijken andere studenten op campus Stappegoor niet bezig te zijn met Prinsjesdag. Zoals Robin, eerstejaarsstudent ICT. “Maar als ik dit zo hoor, ga ik het echt verschrikkelijk vinden. Ik heb nu van de meeste dingen nog geen last, maar als dit straks allemaal doorgevoerd is, wordt het ons als studenten steeds moeilijker gemaakt.”

Zo voelt het ook voor Paul, Emma en Lotte, alle drie student aan de opleiding Toegepaste Psychologie. Vooral de btw-verhoging in de cultuursector komt voor hun als een klap in het gezicht. “Festivalkaarten zijn al zo enorm duur. Als die prijzen nog verder stijgen, weet ik niet of ik straks nog kan gaan”, aldus Emma. 

Hoge kostenposten
Om maar te zwijgen over de prijsstijgingen van hun sportabonnement, zorgverzekering en studieboeken, ook allemaal gevolgen van de miljoenennota. Kunnen ze al deze verhogingen nog ondervangen? 

“Dat gaat wel, maar het wordt wel veel. Zo zijn studieboeken echt duur, terwijl je niet eens weet of je ze nodig gaat hebben”, legt Paul uit. “Ik heb mijn boeken voor dit jaar bijvoorbeeld tweedehands gekocht, maar was minimaal een tientje per boek kwijt. Sommigen daarvan liggen nog steeds ingepakt in de kast.”

Dat bedrag loopt op tot structureel 1,9 miljard per jaar in 2028. Grootste knelpunt: het opnieuw invoeren van de langstudeerboete voor het hoger beroepsonderwijs. Het zou gaan om een boete van 3.000 euro per jaar, als de student langer dan een jaar uitloopt met zijn studie. 

Dat zorgde de voorbije maanden voor de nodige consternatie: er werd een petitie opgestart, met inmiddels meer dan 130.000 handtekeningen. Ook werd er gedemonstreerd tegen de plannen van Schoofs kabinet. Met de invoering van de boete wil het kabinet 282 miljoen euro besparen.

Maar het blijft niet bij die aangekondigde langstudeermaatregel, blijkt uit de Miljoenennota. Zo gaat de student naar verwachting meer financiële klappen te verduren krijgen. Alle boeken, dus ook schoolboeken, gaan in prijs omhoog doordat het btw-tarief van 9 naar 21 procent gaat. Voor je zorgverzekering ga je gemiddeld 6 euro per maand meer betalen.

‘Negatieve gevolgen voor arbeidsmarkt’
Naar de sportschool gaan, een (sport)wedstrijd, festival of concert bezoeken? Ook daar wordt op gekort: het btw-tarief gaat van 9 naar 21 procent verhoogd. Verder wil het kabinet bezuinigen op starters- en stimuleringsbeurzen en het aantal internationale studenten inperken. Met het terugdringen daarvan hoopt het zo’n 293 miljoen euro te besparen.

Maurice Limmen, voorzitter van Vereniging Hogeschool, luidde deze week de noodklok in een opiniestuk. In het Algemeen Dagblad schreef hij dat de aangekondigde langstudeermaatregel ‘nu al negatieve gevolgen heeft voor de arbeidsmarkt’. 

Meer ongelijkheid
Limmen: “Studenten worden er in hun keuze voor al dan niet het hbo nu al door beïnvloed. De langstudeerboete belemmert in die zin de toegankelijkheid van het hoger onderwijs en vergroot de ongelijkheid in Nederland. Dat is schadelijk voor de toekomst van deze jongeren, maar ook voor de arbeidsmarkt. De maatregel ontmoedigt jongeren om deel te nemen aan het hbo.”

Zijn we er dan? Nee, er is meer slecht nieuws voor studenten. Het Nibud, Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting, berekende dat uitwonende studenten 6,6 procent minder te besteden hebben dan voorheen. Het gaat om een bedrag van 113 euro per maand.  In collegejaar 2023-24 kregen studenten weer een basisbeurs en die werd voor uitwonenden tijdelijk verhoogd met 164 euro per maand, vanwege de toegenomen inflatie. Sinds september geldt deze koopkrachtmaatregel niet meer.

Hogere studiekosten en maandlasten, alsmaar duurder wordende boodschappen: het leven is al prijzig genoeg. Met de plannen van kabinet-Schoof zul je als student zo mogelijk nog vaker je portemonnee moeten trekken. 

In het onderzoek, uitgevoerd in samenwerking met acht partners,  staat het belang van het versterken van de eigen regie op opvoeden en opgroeien centraal. Op het eindsymposium van het project ‘Partnerschap in Jeugdhulp en Speciaal Onderwijs’, dat woensdag in R13 in Eindhoven plaatsvond, blikken betrokkenen terug op het onderzoek, aangevuld met workshops en parallelsessies.

Samenwerking moet beter
Uitgangspunt van het project: samenwerken met ouders op basis van gelijkwaardigheid is moeilijk voor professionals. Projectleider Hélène Leenders, associate lector bij Fontys Pedagogiek, duidt: “Uit afstudeeronderzoeken van studenten van Fontys Pedagogiek en de Pabo, kwam telkens naar voren dat de samenwerking tussen professionals, ouders en kinderen verbeterd moet worden.”

In vakjargon wordt dat ook wel pedagogisch partnerschap genoemd. “Er wordt vaak over, in plaats van met kinderen samen, beslist. En kinderen worden niet goed voorbereid op gesprekken over behandeldoelen”, legt Leenders uit.

Ook de studenten van beide opleidingen werden – uiteraard - betrokken in het onderzoek. “Onze studenten zijn de professionals van de toekomst. Het is erg belangrijk dat jeugdhulpverleners en leraren goed samenwerken met ouders en jeugdigen in kwetsbare situaties.” 

Tools voor de toekomst
Maar hoe komt die betere samenwerking uiteindelijk tot stand? Het onderzoek, dat van september 2022 tot augustus 2024 liep, heeft tools opgeleverd die direct inzetbaar zijn in de jeugdhulpverlening, op scholen en in de opleidingen. Denk aan een klasgenotenboekje voor een goede landing op school en kindvriendelijke uitleg over het behandeltraject, zodat iedereen weet wat er gaat gebeuren. Of een app voor professionals om goed contact te leggen en te houden met ouders.

Na Leenders’ toespraak is er geen tijd voor vragen. De rest van het programma laat namelijk niet op zich wachten. Er is een toolmarkt, waar partners als Koraal, Aloysius (speciaal onderwijs) en R-Newt (jongerenwerk) een inkijkje in hun werk geven. Later op de dag zijn er nog tal van parallelsessies en workshops, die toegespitst zijn op het onderwerp van de dag. Ook is er een afsluitende dansshow van Academy of Arts-student Minou Bossink.

Betreft het onderzoek, dat is volgens Leenders nooit af: “Hier moeten we blijvend aandacht voor vragen.”

De auto parkeren: een vrij plekje vinden is steeds lastiger in dit land. Helemaal nu veel gemeenten inzetten op autoluwe steden. Om maar te zwijgen over het toenemende aantal elektronische auto’s en (het gebrek aan) laadpalen, ev-chargers. Casteleins compagnon Sjoerd van Gerwen, reeds afgestudeerd op ICT, ondervond dat parkeerplaatsen steeds langer en vaker bezet zijn, ook die met laadpalen.

Hij sloeg de handen ineen met Castelein, waar de startup SimplePark uitrolde. “Vanuit daar is onze alles-in-één-parkeerapp ontstaan: een innovatief platform dat ongebruikte parkeerplaatsen en laadpalen van particulieren toegankelijk maakt voor anderen. Op straat, in parkeergarages, maar ook bij mensen thuis op de oprit. Het verhuren van particuliere parkeerplaatsen maakt SimplePark uniek.”

Hoe dat in zijn werk gaat, is simpel. “Ben jij heel de dag met je auto van huis, dan stel je je parkeerplaats beschikbaar. Een andere automobilist kan deze plek via de app reserveren.” Eindeloos rondjes rijden, zoekend naar een parkeerplek, behoort met SimplePark tot het verleden, weet Castelein. De verhuurder stelt zelf zijn uurtarief in. Het bedrag ligt tussen de 1,50 en 4 euro.

Pitch voor 500 man
Hij noemt de app ‘een soort Airbnb voor parkeerplaatsen’. De huurder kan inzien of de parkeerplek in kwestie een overkapping, poort of laadpaal heeft. “De verhuurder krijgt te zien wie de boeking gemaakt heeft, en met welke auto.” Wil SimplePark een succes worden, dan heeft het veel actieve parkeerders nodig. Dat weet de twintiger als geen ander.

Toch is Castelein allang blij dat de startup de finale van de wedstrijd heeft gehaald. “Op 17 oktober mogen we ons verhaal pitchen voor 500 mensen, die in innovatieve sectoren werken. Dat is al een overwinning voor ons.” 

Voor nu is het hard werken geblazen. De app is volop in ontwikkeling en er wordt gewerkt aan een verdienmodel. “Ook zoeken we investeerders die ons bijvoorbeeld kunnen helpen met het financieren van een marketingplan. Hoe brengen we onze dienst goed aan de man?”, vraagt de ICT-student zichzelf af.

Nog genoeg werk aan de winkel voor Castelein. Of hij de wedstrijd wel of niet wint, dat verandert niets aan zijn intenties. “We gaan sowieso met SimplePark verder”, besluit hij.

“Ik ben uit het topsportleven gestapt, heb m’n eerste dagen ‘gewoon’ werk net achter de rug”, klinkt het uit de mond van de enigszins opgeluchte Stan Pijnenburg. De Haarense zwemmer, die in 2023 afstudeerde aan de opleiding Sportmarketing aan de Johan Cruyff Academy in Tilburg, nam met TeamNL deel aan 4x100 meter wisselslag. Met een achtste plaats verliet de 27-jarige de Spelen.

"Heel veel meer zat er niet in, dit hadden we zo wel ingeschat. Het was voor mij – na Tokio vier jaar geleden – een mooi afscheid van de topsport. Met familie en vrienden op de tribune.” Pijnenburg fixeert zich nu op een maatschappelijke carrière, de tijden van topsport zijn verleden tijd. “Ik zal nog weleens een keertje op en neer peddelen”, maar daar blijft het volgens hem dan ook bij.

Eerste Nederlandse vrouw ooit
Dat is niet aan de orde voor kanoslalomster Lena Teunissen, die haar pijlen alweer gericht heeft op nieuwe sportieve uitdagingen. Deze week een wedstrijd in Italië, volgende week in Spanje. “Het is wel even afwachten hoe mijn lichaam reageert, zo na de Spelen.” Daarna gaat ze op een welverdiende vakantie in Spanje en nagenieten van drie weken Parijs, waar ze in de halve finale (achtste plek) strandde.

“Ik zat daar in een bubbel, een week voor de opening tot de sluitceremonie. Deel uitmaken van het grootste sportevenement ter wereld… zo gaaf!” Over vier jaar, in Los Angeles, hoopt ze er weer bij te zijn. “Ik ga ervoor”, vertelt de voormalig student Fysiotherapie enthousiast. De 27-jarige Teunissen is de eerste Nederlandse vrouw ooit actief op de C1 slalom op de Spelen.

Podiumplek
Voor Joris Otten, voormalig journalistiekstudent in Tilburg, geldt datzelfde in de mannenklasse. “Daar ben ik trots op, maar qua prestaties had het beter gekund. Ik maakte een fout waar ik veel tijd mee verloor. Dat doet pijn.” Deelname aan de Spelen is voor de geboren Helmonder (26) een droom die uitkomt. “Er zaten zoveel mensen op de tribune, dat was geweldig om te zien.” 

Hij omschrijft het als  ‘één grote ruis, een bak geluid’. Otten had de Spelen voor geen goud willen missen. Over vier jaar wil hij er in Amerika - logischerwijs - weer bij zijn. “Ik barst van de ideeën om mezelf te verbeteren, om de finale te halen en voor een podiumplek te gaan.” Aan ambities dus geen gebrek.

Gouden plak
Dat geldt ook voor zwemster Sam van Nunen (23), student aan Fontys Hogeschool Kind en Educatie, die met TeamNL deelnam aan 4x100 meter vrije slag dames. “Mijn snelste splittijd wist ik helaas niet te verbeteren. En het was enorm balen dat we ons niet wisten te plaatsen voor de finale”, verzucht ze. Over vier jaar wil ze er weer bij zijn. “Maar eerst maar eens afstuderen en mezelf kwalificeren voor het WK in Singapore aankomende zomer."

Lisa Post (25), die met het vrouwen hockeyteam goud pakte, was niet bereikbaar voor commentaar. Zij studeerde Sportkunde aan Fontys Sport & Bewegen en is verdediger bij het Nederlands team. Kiki Hendriks (23), die de opleiding Mens & Techniek volgde, deed afgelopen zaterdag op de Paralympische Spelen mee aan het onderdeel verspringen, waar ze nét naast een medaille greep. Op Instagram vertelt ze over ‘een onvergetelijke ervaring’ en dat ze ‘van iedere moment genoten heeft’.

Na een succesvolle editie van introweek Purple is het voor veel studenten eindelijk tijd om te beginnen met hun hbo-studie. Zo ook voor de Bossche Zilan en de net afgestudeerde mbo-studente Amel. De verrassing van vandaag volgens Zilan: “We hebben drie meiden in de klas, dat had ik liever anders gezien”, gniffelt ze. Amel kan er wel om lachen. Ze rondde afgelopen zomer de mbo-opleiding software developer af: “Daar was ik het enige meisje in mijn klas.”

Nu de eerste uren gepasseerd zijn, maakt Zilan de balans op. “De docenten waren direct heel duidelijk over wat we kunnen verwachten van bijvoorbeeld de lessen en het semester. Het ICT-prototype van een jongen op een zolderkamer met een zak chips is niet meer van deze tijd.” Ze citeert haar docent: “Zoals hij dat vanochtend zei: kijk naar de vraag vanuit de mensen. Vóór mensen maak je dingen. Dat staat mij aan.”

Onduidelijke communicatie
Wel stoort ze zich aan andere zaken, zoals deze ochtend bij het afhalen van haar studentgegevens. “Dat duurde lang en de communicatie daarover was onduidelijk.”

Mila Pulvirenty uit Zuid-Afrika, die in het tweede jaar van ICT zit, laat de boel rustig op haar af komen. “Alles is deze ochtend nog laidback”, vertelt ze in accentloos Engels. Daarmee bedoelt ze: “Veel uitleg over wat aanstaande is, dus ik let goed op”, klinkt het verstandig.

Ondertussen schieten ook Ivo en Daan voorbij. Eerstgenoemde, woonachtig in Lieshout, studeert bij Avans in Den Bosch maar volgt de minor community development in Eindhoven. Hij is goudeerlijk over hoe hij de aanstaande zes studiemaanden benadert: “Mijn punten binnenhalen en wegwezen.” Daan tikt hem vervolgens aan en wijst naar zijn horloge. “De volgende les wacht. We moeten gaan!”

Scherp blijven
Beveiliger Piet Maassen loopt al scannend tussen de hordes studenten door. Zijn oog valt direct op een student met een glazen flesje in haar handen, gevuld met een koolzuurhoudende vloeistof. Na een kleine inspectie blijkt het niet om alcohol, maar om buitenlandse ijsthee te gaan. (Tekst gaat verder onder de foto)

“We moeten scherp blijven in deze drukte. Want dat is het. Wat wel opvalt is dat we nog volop parkeerplaatsen vrij hebben. Dat was voor de vakantie wel anders. Mensen lijken te luisteren naar de herhaaldelijke oproep om meer met de fiets of het openbaar vervoer te komen.”

Het mag dan krioelen van de studenten en medewerkers, Maassen is er blij mee. “Ik ben al twee weken aan het werk, maar toen was er echt helemaal niets te doen. Deze levendigheid is een stuk beter.”

Rijen dik
De drukte op de campus maakt daarbij ook indruk op sommige medewerkers, zoals Rick Oosterbosch, die werkt bij de ICT Student Service Desk (ISDD) in gebouw R10. “Het is drukker dan verwacht. We hadden eigenlijk een planning gemaakt met de docenten om de start van het semester in te delen, maar de rij die zich hier vanochtend vormde, is niet meer weggegaan.”

De servicedeskmedewerker begon met een gerust hart aan het huidige studiejaar. “Een lange tijd is het heel lastig geweest om collega’s te vinden. Nu hebben we een extra medewerker, waardoor ons team compleet is.” Die extra paar handen waren vandaag een welkome toevoeging.

Opvangen en door
Wie haar handen vrij lijkt te hebben, is Sabine van Overveld, medewerker zakelijke dienstverlening bij Fontys Paramedisch. Zij zit op de trappen van gebouw R4 te wachten totdat studenten van de post-hbo-opleiding Abdomen Echografie Fysica voorbijkomen. “Ons lokaal is bezet, dus vang ik hier iedereen op om ze naar de juiste ruimte te begeleiden.”

Van Overveld heeft het de komende twee maanden erg druk, waarna het weer wat afzwakt. Maar in januari en februari, wanneer het tweede instroommoment plaatsvindt, is het voor de medewerker én haar team weer alle hens aan dek. “We mogen met zijn allen blijven, we draaien genoeg omzet. Dat was voor de vakantie nog wel even spannend. Nu blijkt uit de voorlopige cijfers dat we goed op koers liggen met de aanmeldcijfers van studenten. Hopelijk hoeven we geen afscheid van een collega te nemen. ”