Joy, derdejaars ICT-student kan het niet laten om tijdens het online interview even te informeren naar het weer. “Het is hier nu nog lekker 24 graden. Terwijl het in Nederland 11 graden is of zo?”

Sinds begin september is hij op Malta. Het eiland net onder de laars van Italië, waar hij stage loopt bij het ICT-bedrijf AIVHY LTD, dat bedrijven helpt bij het beter organiseren van hun data. Naast de vijf dagen die hij daar werkt, neemt hij rustig de tijd om het eiland, dat ruim twee keer zo groot is als Texel, te verkennen.

“Ieder weekend ga ik naar een andere plek. Er zijn leuke stadjes, mooie stranden en ruige natuur. Eigenlijk is hier voor elk wat wils.”

Dat doet hij niet alleen. Samen met zijn vriendin heeft hij het zo gepland dat ze tegelijkertijd stage lopen op het eiland. Het heeft veel meerwaarde, vindt hij, om voor langere tijd op een plek in het buitenland te zijn.

“Als je hier op vakantie gaat, dan geniet je vooral van de mooie hotels en de stranden, maar krijg je niet zoveel mee van de cultuur. Ik vind het juist interessant om te zien hoe mensen hier leven. Alles werkt zo anders dan in Nederland. Daardoor ga je met een hele andere blik kijken en ook anders over veel onderwerpen denken.”

Spannend
Samen huren Joy en zijn vriendin een appartement midden op het eiland. Een centrale plek van waaruit zij ‘s ochtends richting het zuiden gaat en hij noordwaarts vertrekt naar zijn stageadres. Daar is hij bezig met een opdracht waar hij eigenlijk niet al te veel over mag zeggen. Dat klinkt misschien spannend, maar is niks nieuws voor Joy.

“Eigenlijk heb ik een heel simpel document moeten tekenen, waarin staat dat alle gegevens en data van het bedrijf zijn en dat ik die niet mag delen met de buitenwereld. Bij Fontys volg ik het open learning traject en dan ga je wel vaker met echte data aan de slag. Dus ik heb in mijn schoolcarrière wel vaker met zoiets te maken gehad.”

Wat hij dan wel kan vertellen? “Ik ben iets aan het onderzoeken slash maken wat op dit moment nog niet bestaat. Een gat in de markt, denken ze hier. Iets wat als het doorgaat een hele grote stap in de toekomst van ICT zou kunnen zijn. Het zou dan ook supervet zijn als ze mijn onderzoek daar straks bij gaan gebruiken.”

Onafhankelijk
Hij kan een stage in het buitenland zeker aanraden aan andere studenten en niet alleen om dat wat je leert op je stageadres. “Het werkt hier allemaal net even anders dan thuis en dus moet je veel zelf uitvogelen. Dat is echt even uit je comfortzone, maar daar word je heel onafhankelijk van.”

En dat is niet de enige winst, weet Joy. “Ik heb inmiddels al best veel bedrijven gesproken die allemaal veel meerwaarde zien in een buitenlandse ervaring. Dus het staat echt goed op je CV.”

Daarnaast krikt hij ook zijn talenkennis op. Al is zijn Maltees nog niet echt om over naar huis te schrijven. “Ik versta het een klein beetje omdat het wel wat lijkt op het Italiaans. Maar iedereen spreekt hier gelukkig Engels. Daar was ik al best wel goed in, maar dat wordt nu alleen maar beter.”

Joy heeft tot nu toe dan ook geen spijt van zijn keuze. “Ik moet heel eerlijk zeggen, ik vind het echt perfect hier. Het is dat ik de tweede helft van het jaar nog terug moet naar school, maar anders was ik hier voorlopig lekker blijven hangen.”

De Belastingdienst is misschien niet de plek waar veel studenten als eerste voor zouden kiezen als stagebedrijf. Maar dat geldt niet voor Nadine. Zij koos er wél bewust voor. “Mensen schuiven belastingrecht vaak af als saai. Niemand snapt er iets van, dus is er geen zak aan. Bovendien denken veel mensen dat er alleen grijze muizen van minimaal veertig jaar oud bij de Belastingdienst werken. Ik kan je vertellen: dat valt reuze mee.” 

Boetes
Nadine loopt stage bij de afdeling formeelrecht, waar ze zich focust op grote ondernemingen en midden- en kleinbedrijven. Ze legt uit wat ze daar precies doet: “Bedrijven moeten elk kwartaal omzetbelasting doen. Als ze daar te laat mee zijn of dit niet doen, kunnen ze een boete krijgen. Of een navordering, zoals we dat met een moeilijk woord noemen. Bedrijven kunnen daar bezwaar tegen maken en het is mijn taak om dat bezwaar in behandeling te nemen.”

Sommige bezwaren die Nadine ontvangt, zijn terecht, andere niet. “Het komt weleens voor dat de Belastingdienst een foutje maakt en dat een betaling te laat binnen is gekomen in de administratie. Het systeem legt dan automatisch een boete op. Onterecht in zo’n geval, en dus wordt alles gewoon netjes teruggedraaid. Maar in veel gevallen is de boete wel terecht en moeten bedrijven gewoon betalen.” [Tekst gaat verder onder de foto]

Na bijna drie maanden bij de Belastingdienst rond te hebben gelopen, weet Nadine inmiddels alles over aangiftes en navorderingen. Maar dat betekent niet dat je haar elke vraag kunt stellen over belastingen. “Het mooie is dat ik daar helemaal niet alles over hoef te weten”, zegt ze. “Als ik iets niet weet of extra informatie nodig heb voor een onderbouwing van een argument, loop ik gewoon naar een specialist voor advies.” 

Stagevergoeding
Toch kan ze de vragen van vrienden en familieleden op verjaardagen niet ontwijken. ‘Jij kan zeker zien hoeveel geld wij verdienen?’, krijgt ze vaak te horen. “Technisch gezien kan ik dat inderdaad, maar als ik daarnaar zou kijken, word ik meteen ontslagen. Ik zou ook mezelf op kunnen zoeken, maar dat kan ik beter niet doen. Het systeem van de Belastingdienst kan die bewegingen in principe allemaal traceren.” 

Dat vindt Nadine het niet waard. Haar stageperiode loopt tot in januari en die tijd maakt ze graag vol bij de Belastingdienst. Omdat ze het werk leuk vindt, maar ook omdat ze er een aardig zakcentje mee verdient. “In tegenstelling tot veel studiegenootjes krijg ik wel een goede stagevergoeding. Zeshonderd euro per maand. Daar kan ik als uitwonende zonder bijbaantje prima mee rondkomen. Ik ken mensen die nog niet eens eenderde van dat bedrag krijgen.” [Karen Luiken]

In zijn derde jaar volgde Luca de minor Arabische taal. Daar wilde hij tijdens zijn stage graag gebruik van maken. Al snel kwam hij dankzij zijn vader, die werkzaam is bij Canon Nederland, in contact met de servicemanager van de Arabische afdeling van het bedrijf. “Toen is het idee ontstaan om drie maanden mee te lopen bij de servicedienst om daar technische problemen op te lossen.”

Mochten printers gerepareerd of vervangen worden kon Luca vanuit Dubai alles regelen. Maar drie maanden was niet genoeg, aangezien de stages vanuit zijn opleiding eigenlijk vijf maanden in beslag moeten nemen. Die laatste twee maanden loopt hij stage bij Canon in Venlo. “In Dubai heb ik ook marktonderzoek gedaan naar het klantcontact en de beleving van de bevolking. Wat verwachten zij van Canon en wat willen ze? Die onderzoeksresultaten analyseer en verwerk ik terwijl ik in Venlo zit.”

Van de haven naar de oude stad
Daar is hij inmiddels een goede week mee bezig, nadat hij zijn avontuur in Dubai afsloot. De stad heeft zeker indruk op hem gemaakt, maar hij is blij dat hij terug is. “Van tevoren denk je aan de hoogste toren van de wereld, de sjeiks en de rijkdom en luxe. Dat is er ook allemaal wel, maar het grotere deel van de stad leeft in grote armoede. Die kant heb ik ook ervaren, omdat ik daar tussenin heb geleefd.”

Luca moest namelijk alles zelf betalen terwijl hij in de Arabische stad verbleef. “Ik kreeg wel een stagevergoeding waar ik mijn slaapplek van kon betalen, maar al het andere heb ik zelf gefinancierd. En na de eerste zeven weken in een appartement in de haven ben ik daarna verhuisd naar een hotel in de oude stad, waar ook veel arbeiders uit India en Pakistan woonden.”

Lastig om vrienden te maken
Hoewel hij de eerste maand zijn ogen uit heeft gekeken wat betreft de luxe auto’s, gebouwen, merkwinkels, shopping malls met pinguïns en de wereldberoemde skihal, begon hij Nederland enorm te missen. “Als je veel geld hebt is een sociaal leven daar leuk, maar ik heb het als 21-jarige heel lastig ervaren om vrienden te maken, terwijl ik die thuis juist veel heb."

"Hier gingen veel mensen werken en meteen naar huis. Even naar een bar gaan voor een biertje was ook geen optie. Niet alleen omdat alcohol sowieso een ding is in Dubai, maar ook omdat één glas al een tientje kostte. Dan is een biertje drinken echt niet leuk, laat staan alleen.”

Luca zijn drie maanden stage duurden dus erg lang voor zijn gevoel. Maar hij heeft er ook erg veel van geleerd. “Je moet sterk in je schoenen staan en je moet echt door kunnen zetten. Ik ben mijn thuissituatie en de kleine dingen in het leven ook veel meer gaan waarderen én ik kan nu beter voor mezelf zorgen.”

Of Luca een stage in Dubai andere studenten aan zou raden? “Ja, maar zoek van tevoren wel contact met een sportvereniging of andere groepen, zodat je al sociale contacten hebt wanneer je daar aankomt. Het is heel lastig om dat ter plekke nog te regelen, waardoor je je echt eenzaam kunt voelen.” [Noëlle van den Berg]